Literarishe bleter · 1931-04-01 · 14-15 (1.4.1931) · p. Seite 261

ליטערארישע בלעפזער נום• 15-14 (61□ זײט 261 און טייעד, א־ן מענט־טל׳עך בל־ט א־ן אדעעטישט ם־ט די ט״ך־פא- ל־עכ און די געדיכטע ודאלקנם רױך קנו־לן דך, - דאן ".ונ״־ט א שיםל די בװאליעש םון םײך, א־ן עם ציםערן אין די ם־־ך־נ־־א־׳יעש ױ לננה און די שםעדן, װאם דינען ד־־ט פ־ן בלום א.ין םייעד. *ם קלאגן די בװאלעס, קילאגן און .יזיינען... וזל *י רעיפ *ביױ-דן כירע לרנל העבריה יפת הזינים, ווח הםיח הנלים איננו מוםש, לא ירווה *ירם סים־ב,• כי לכו ישיניז םעלםה הםבש/ וכהונלב םםרחקים םירו קרנים — חוויוח לנב• קוד םשם ונםלאי, קל םרום נבק־ח אושר חקנוניח רחיים! *י השים יחאה אח נל• הםים, בם רוקרים ירח וכל כוכבי סםים, אײםים םדם, אד כםח חחירנה קיני הקלםה, בהן דםקיח חםקרנה. (און אױף דעם שוױניענדיקן שיפל קנים דעד העל־ דעד דא זאק, םאי דער ײדישע־ טאבטעד ני־ם די שיינע אויגן, עד םאד- נעממ נישם דעם רױש ש־ן די בדאליעם, עד באנועדקס ני־טט דעם הױם פין הימל. דין ד.או־ין און ב4ק דױק געװענדם צום םײדל. און אײך צום צ־׳ב װאם שיקם םדן ודיםן זײנע שטדאלן - נאך א ניפל, און דינע תאױן-באגעדן װעלן דערפילט ױעדן, און ע־ װעט זײן אױף דעד הױך פון גל־ק און פוז םאדגענ־:;. דאס שיסל שנײדט אדורך די ב־אײיע־ם. אין װעיבע עם צ־־טעדן ױ לננה און די שםעוץ, װאם זײנק רױם סון :ל־ט. אבע־ :לאם װ• נײ א טויםן זײנק ױ אױגן שון דעם טוידל. זוױקע םרערן קאנן א־ן זײ>. און אין דעד צײמ, װאם דעס קאזאקם הא־־ן איז װי פ־׳אט-פ״עד, און עם גארט נאך גליק און נאך לוםט - ז״גען א־ױע אױגן או־פ- נעהױבן צום הימל און ד בעט און א־ז מהפלל : סלח לי אל, כי אטרוף נמשי בכפי, לא *ץי לאר — הירי לסכח דזכריק, וסחירה תשוכ אל״ששרי רקיע הנשםד־• גסחת כאסי! <ױ מ־ר מ־חל, גאט, װאם איך נעם מ ד דאם לעבן, א־ך וױל נישט געהערן צום סי־נט. מײנע עלטעדן האט ע־ אומגעב־אבט, און אײך מײן נשםד* װאם װ האםט טיר געגעבן, זאל דך צוױק- קעדן צו ױר א רײנע.> אזו־ האט דאם אוםגל־קלענע םײדל :״ גאט געבעטן, און דער קאזאק האט עם נישט געהערט, ער איז נ״ א־רע קנ־ אזײ אנטדרעמלט נעװארן. און םר־ן ענדקט דץ הענרעלשע פאעמ־ע: ״ניז װאנק װעשטו דדעמלען? ביז װאנען װעםטו ־םלאפ;? כאפט דך אױף, דר העלדז װאך אױף, ױ זון פון ױ דאנער קא- זאקן, - ױ שײנע ״ױשקע איז שו־ן מער נ־שט א־ן דײנע אױעמם. זי האלזט שדין איצט ױ נװאליעס און זי דנקט שװ־ן איצט. - אט, אן עק סון איר קלייד צ־טערט נאך אױסן װאםער. ראטעװ־ע ױ־ן א״נ- *יקע, סראל-אױף ױינע אדגן. אבעד אם א־ז שד־ן א־־ך ־ער עק סאדדנקק געװזף־ן. א־ן עש איז א״ף דעם א־ם א שװ־ם פאדבל־בן, און אם איז שױן אױך דעד שדים צעדינע;. עד ד.אם דך אױפנעכאפם פון דץ שלאף, אבע- שיאײ ־:ד־ן געװעק צו-שפעם: ױ :װאל־עם פ.־ן ם־ך שם־מען און װ־לן נישם דערצײלן, װאו עם א־ז אהינגעקוטען זײן :על־:טע׳׳. העברעןשע סאעסע סיל םארל־וץ. סאד אונז אבער א־ז דא אינטע- ,־עסאנט סעד דער שטאף, סון װעלכן םיאיז געבויט ױ פאעםע: ױ שטאט איז אײנגענומען. עם םליען אוװם איבעק מארק און אין ױ נאסן ױ װ־לדע קאזאקן. ז״ סל־ען וױ בליצן. עס נ״ט ױ סארו־ם א שחיטד* און עס באנל־יט זײ דאש פײער. אלע ־ײזעד א־ן שטאט דינק אתםבענוםען אין םלאמען. עס איז געװארן אײן ג־ױסער םלאקער-פײער אױף דעם ט״ך סון :לוט. בלוט און פײער און געדיכטע קנוילן םון חיך. וקח *ביי־ח כורק לרנל קבריר., קבי רנלח ינלונן ו ■ל חרבי תווניה! חרב הדה ללבי, דסקחד קל לחי׳ לונניחיר כ• םחו *ל חרבי בכי, וול ונהני נכווים — לוו יקוםו םקנרם *וכני רבאים! און חא קניט א קאזאק א העלד צו ױ סיס םון א ײױשעד טאכטעך. עד קושפ דעס שטדב *ן אירע סיס און בעט דיך ב״ איר: ,גענמ ױר צו הלאג;: װי א שא־סע שװערד אין מוץ האר;, אזױ ױנק ױ טרעדן אױף ױין באק סאר טיר. גענונ ױד צז קלאגן- ױ טױטע װעלן שױן םון דיער קנר נישם אויםשט״ן. גענוג צו סאר־ ניסן מדעדן. עם איז אדמדסט, גיב נאר א באםעל, זאלן ױינע אויגן א לײבט טאן; דײנע אױנן, װאס םאנגען הערצעוי, - און עס ,װעט נעטען א *ף צו ױ גװאלדן און עם װעלן םארלאשן װערן ױ םײעדן>. (4 *ד הקלםה בקולו וויננה לווםקח, ובלבו קרב נוי■ לווהבה קם כקם, בדודי אש קינױ — חשק ור*ח; חדכ שלף םחקר ויקםום הם*ח: ווהביני, קלםד* בי *אול בחבי! קבריך, וורורי/ תני םשאלית לבי: *ן *שלח ירי, םן *שוד חםחך, ול*םרים לפווכל ןו *תן נײחך! (דאס מײדל אבער םארנעסט נישט זײנע רײד. אין ױן האדץ קומט סאר א שדעקלעכער קאמף - ליבע און בענצ זײנע אױגן ױנק שפיזן-םײער, תאוזד. און טארד. ער באסט אדױס ױ שװערד סין שײד און מגט: ״ליב טיך, מײדל, רױיל א גח־ב איז אץ ם״ן בײסם. סארשאלטענע ײױשקע, דערפיל טײנע סארלאנגקן אײב נישט, װעל איך ױך שענק. און דערנאך װעל איך דײן קערםער ארױסװארסן פאר ױ סײגל >ין םעלד" >. אט אזױ האט ער אץ טיםן צאוץ געדעדט צו דעם מו־דל. א שדעק א ,װילדע האט אנגעבאםט ױ אימגליקלצבע. ד האט א• :עהױנן ציטעק אץ צאסלען: קדשנ• בדח, *ם *הבת *וח־... *קדי ביח-חםלחך ב*רץ םבקי, *ל ביח־ח*לחך *קםינים יקר*י, *ל *ד,% לך לזינה, *חײ ןז ײשיב םיתי. נז״ מ־ך טקדש לױטן געזעץ, אויב דו האסט מיך ליכ.. ױ טו־עוץ ס־ן מײן גענעט-הרז זינען אין דעד ערד געזונקק, און צװ ױ־ן געבעט-הרז רוסן ױ גלעקעד, - לאמיך נישט ױן פאר ױר קײן זונד* וױיל דאן איז מיר ל־בער דעד טױט>. שנעל קערט-אום דער קאזאק ױ שװערד אין שײד, ער שט־לס איין זײנע חבױס קאזאקן. און םארנאבט, װען עס פאלן צו ױ נאנט- שאםנס און ױ לבנה ראזט דך שװיטען איבער דעם םײך םון בלוט