Literarishe bleter · 1931-02-20 · 8 (20.2.1931) · p. Seite 151

זײט 151 ליטערארישע ברעײעד נופ• 8 (055 ״י ״זיצא; קײטטאף״ ד.אט אין ױך סיל ענלעכש צו עוגולי,. פיהאט מ־ך ממש ־ערטױטע־ט דעד טארנעט און ד, ט־טרףט ט״ דעט וועדק. מיט א״ן רא־ט: אן אלמענטדזלעך ױערק. א,; ודעלבן טיא־ז יאראנ־לט נעי:*־; ־אט נעזעי־צאסטדעטע, טאצ־א־י־עקאזא-־רױ, און ט־לאטאם־יט-ר־טנ־טאםטלענע. ווילנער פארלאג פון ב. קלעצקין ד סע; דערשײנט: דענדי םאדד מײז לעבז אח מײנע אױפטועז סרן ענגליש — ק?ליא טעפער. אינהאלט: די סידות םון סײן חדר. — די סר*דוקניע יױיבמ זיך 8ן.-נל*שינען און מענסמן.—מײן רויססאידע*. די ערשסע סריס. — װ$ס איך בין דערגײ.נגען אין דעי #-*דוקניע. —ד#ס געסעמם הײנס $ן *י גײן. — דער טע*ןר סון דער מאסין. — *רגעסם״לײן. — פארװאס זןל םען נישס ששענדיק מ#כן גרסע געשעםטן? ־־ געלט און םחררד. — געלס״סיראן אדער װערקזײג. — *וליב װגס ז$ל מען זײן ןןרעם? — סראקד$ר >.ון עלעקמרי״ ניסעס אין דער לאנרװירםשאפם. — נוליב װ$ס גדקה? — א**זנ• באנען•—אױף פארשײדענע סעסעם. ד$ס ברך איז פארשפרײט געררארן אין סארשײדענע שפראכן א־ן מיליאנען עקזעמפליארן. .23!>1׳ו\31£א ,3׳\\823ז3/\\ ,,,ז16)^׳(8״ .61112ק8 ווחחחווחוווומווווווווחווווחוווחוווווווווחווווווווווחווווווווווחמוווווווווווווווווווווווווחוווווווווח^ ווילנער פארלאג פון ב. קלעציקין 1 ל1 1 עס איז ארויס פון דרוק: | ה. לייװיק ^^ןןן^ןן ײאםעא־ו! 3 ״ פרייז 300 גיליז 1 .23 1>|י\\16מא ,3^823^3^ ,״ז6ו1סץ8״ .ב1)61ק5 | ווווחוחווווחוחווווווחווחחחחחחווווווווווחוחחוחחווחחחמחחוחחמחוחחווווחווווווווווווחוווו; ווילנער פארלאג פון ב. קלעצקין ה. ל י י ו ו י ק הירש דעקעדט דראמאטישע פאעמע אין זעקם בילדער. פרײז 2.80 גילח• .23 1;1׳\\16ו.א ,3׳\\523ז43\\ ,,,ז6ו1^ץ8״ .12.)(6ק5 ווילנער פארלאג פון ב. קלעצקין עס איז ארויס פון דרוקז מאקסים גאיקי פ^מא גארדעיעװ ײדיש א. י. ג ר א ד ז ע נ ס ק י. :: פרײז 2ן גילד,׳ :: .23 10׳\\316א ,03\823ז3^\ ,"ז116:>׳<8״ .6162ק8 13.196 .0 .>! .ק סדאנט נישטא ק״ן נייט״. די מאטיװן שארראט ־אט .לע,־ק וױרקט אזוי ־ט׳טארק. הןןבן שוין אסך נרעםערע מנינים טון מיד אננעגעטן און דערםאר םאד־טםאר איך עם צו ט$ן, ר־י גגי׳יא ־לעל א7 ־טוין ק״ן נ״ם נײצט קענען צונענן. ך. אביהם זשעפקאן רחש?1ן א־ד האט סאר אונז, לעזעד, ארעקנעשטעיט ז״ער אװ־נט־קע פראנע. דער לעזעד אלם קאנםוסענם סון בוך יאקומט אזוי ארום ד־ מענלענק״ט זיך ארויסצוזאגן דדי׳גנן דעם, װאם איז א־ם שטארק נױ.ע. ענפפערן אויף דעד דאזיקער סראנע איז נ־שט א־נע־יק ל״נט. צװישן ד בינער, װאם איך האב נעלייענס נמשך *־ן יאר סצעז, האט ךך ל״דער נישט נעפונען אזעלנע^ װאם זא־ מ־ך האנן אויפגעטר״סלט. א־ך האנ, לײדער, נ־שט;עהאם די מעגלענק״ט צו ״ייענען אפילו אטייל סון ד נוטע ״דשע ב־נער, װזןם דנען במשך פון לעצטן ־א־ דערשינק, צול־ב דער טייערק״ט פון נוך א־ן צ־ל־בן שריעץ םאטעדעלן קדז־ם. א־ד װעל דעו־בע־ ענטפערן או־ף דער םראנע אין א נ־טל אן אנדערער שארנ. װעלנע ביבער ז״נען מיר נאענט און איינן? ט ז״נען מיר נאענט נאר ד װערק מ־ט אן או־ט:עשפ,־א:ן נא צ״אלן אינהאלט, אין װעלנע םיװע־ט;עש־לדערט דאס לעבן פונט ארבעטעד-קלאנ אין דן פר־יד און פ״;. אנער ־אם רדנ פון אונ זערע ״דשע און אױך די א״־אפע־שע שדיבער שלדערן מערסטנ־ ט״ל דאס ב־תערלענע לעבן, און ־ערצו - פארד,ע,־לענן ז״ עט. ז״ שטעקן אין דעד ביתערלענער א־דעען׳װעלט. דעס בעסטן א״נ דתק מאנן אויף מיר ד װערק םון א״פט־יק סינקלער, ,־אמען רא״א;, לעװ טאלםטאי, םאקסים גארקי, אנרי נא־נים. פון ד ״דשעל אנרד,ס ד־זען, דוד בעתעלסאן, םלך ראוװטש, אברהס זאק (צול־נ ז״ן בוך ״אונשער ד םלינל םון מױס־> און פון ד ־ונגע דנטער - י *וסף קירסאן, ש. ל. שנ״דערמאן (צול־ב ז״ערע פראלעטאר־שע ל־דערא אקלאר בילד װעגן צענדליקער ״דשע דנטער, דער שאפן און לעבן האבן מיר געגעבן ד צװ״ ב־נע־ פון נז׳מן ם״ז־ל א״נ ״נאענטע און װ״טע״ און אויך דאס דדטע בוך . פרצעט נד־ און ־עדעס״, ד,גם םיפעלט אין ד דער סאציאלער אונטערשלאק. ס ז״נען מיר םרעמד ד אלע שדייבער, װעלנע באזינגען ד ״קאפאםע״ און ד־ ..פאה״, ניהאב םיינט ד אלע דנטעד״ װעלנע טאלן א־״ן אין ההלהבות ב״ם שילדעק ד הע,־לע:ע צימעק, ד פרענםיקע טואלעטן און דאס גוטס םון דער דינער װעלט. 8. ליפע האללעם קאלאמײ. דעס טיפסטן א״נדרוק האט או־ף מיר געמאנמ ד טדלאניע ״פארן םבול״ פון שלוט אש. מיט װאס םאר א קענטעעיש ש־לדע־ט שלופ אש דאס אס־מיל־רטע ״דשע לעבן א־ן פעטערבות. ד־ ״דשע ארעמק״ט א־ן װארשע, ד שװערע טעג א־ן מאסקװע? און דער העלד מירקין? װאס םאר אטיםע מענטשן-ל־נע שטעקט ־<־; א־ס. ער מאנט אדדרך שנעה מדוד גידיג־ם און האט םאר דך נלויז א״ן צ״ל: צודק צו זיך, צום מענטש םון אידעאלן. איז דאט דען נ־ט דער אידעאל םון הונדעדטעד, טױזנטער ־ונגע ״דן? ,־אמען ראלאנם ״זײואן קדסםאף״ האט או־ף מ־ר געמאנט אקאלאםאלן איינדתק. איך האב נישט ד ־וענן און מעגלענק״ט װ־ אזוי ד ״ליםע־ארישע בלעטערי אויםצודדקן דאנקבארק״ט פאר דעװדאזירער שיינעד מתנה, מ ט װע־ינעד ז־ האט באשענקט ד־ •4עזער.