Literarishe bleter · 1931-02-06 · 6 (6.2.1931) · p. [Seite]

אנטער יארגאגנ פרײז 60 גר. 6 פעברואר 1931 יידלדיז \ו־־וײילדידטגי װאמשױפט פאד?חםגנדאטור טןןאטעדאוןקונםמ יד־ביערא פאריקאג 3.קקעצקין,וזארשע מארים *הווארץ / נױ־״ארק ד ע ר אטת א י ן טעאטעד וםפעציעל פאר די ״ליטערארידע בלעטער״) :דעםטער װירטזאז װעט זעלטן ארױסרוםן ג־,־עק א•; גער׳עכטעד אין דער א״גענער רגע. דער אקטיא־ א־ו דער םב־טף. ער קען ־אס נאטידלעך װען ער איז אקינסטלער, אנעד דעד אדט־אד אין א שװאנעד דדאמע, טיט אנארשעד טענ־ענין דעט זיך דךנמאל נ־ט דעדהזינן צז דער ד,ויך םין אק־נסטלערשן שאםן, אדעד אנצינ־ן און מיטר״סן מיט זיך דעם עזלס א־ן טעאםער. סיאיז אגאנין עױינע לעגענהע, אז פא,־א יעדנאדד האט;עקענט ל״ענען א מע ניז םזן אלערליי שםייזן און מאבן מענטשן װ־ינען מיט איד אייננ־ ארטידףט םון רראמאטישן בזה, אין ־אך האט ז• :על׳אוט ־עס עזלם ז״ער קאליט שםלנדיק די דעלא־דאמע ״מא־אם א־קס״ אדעד ״דיא״גלאן״. אין ״די־גץ טעאטעד װ״נט מען אםט ב״ נאד־שע מע׳ לאדדאמעס. תד דעדלטאט ם־ן אזעלבע ט־ערן ז״נען :עדװן־־צז םענ־ש אזן מיג״ט אה״ס מ־מ א טשא־ אין קאם אזן ס׳א־ז שװעד אז־םצושט״ן צז דעד אדנעט נאך אזא םא־צ״ע א־נטערהאלמ. סאנאקלעס, שעקסם־ד, אסקא־ װ״ל־ מא־יעד. סא,־די און ד• דדאדאט־־ן פ־ן אונזעד צ־ט, יא־ק־, טשענאד. א־ט־אדנ־י, אינעיי, אזן אונזערע א״נענע ״ד־שע ־דאמאט־ד;;, װ־;אדדי;, א־מ, קאנ־־;. ם־נסקי, ה־ישנ״ן, ל״װיק, דימאד אין סעקלער, האנן אינםטינקטיװ א־ן דיעדע שאםוגנען ניט םאדנאכלעסיקט די מא־אל. מעג דער תזש־סער זיך אײסלאכן םון דעד אלמער םראזע םון טעאטעד, אז ״מא־אל אין טעאמעד א־ז;״מ־ק װ• נ־ז־מ״, װעמ דער א״גענעד :עלעכטעד אים אײסלאבן, א־ן העד עולס קומט אה״ס מ*מ מ־ו׳ קענע נימ׳םאדט״טשטע ם־טואציעס, און תר םוף א־ז, אז עד װעדט א ־ס׳שזנא דעם טעאמעד, דעס דעזשיסעד און שוישם־לעד. א־ן ־־ לעצטע צען ־א־ האט ז־ך או־םגעד״ײנן אמעאטדאדע ב־אליע, ״אס האט םא־באסן אזן םאדשםריצט :מ־עט די :אנצע װעלט מיט דעס ז־סן הזןגיק׳דאסע,־, טעאט־איע *וםענאדע. ת־ טעאטעד איז :עװארן אצידק, װאז דער שםדיניעד, טענצעד א־ן נ-א־אין האנן םאדנזמען דעס א״בנאן. תד נײעד א״םטז איז א״:נטלעך ז־עד אלט, - װ״ל;אך נ״ די :ד־בן האט מיען :עשם־לט ניםענאד־ע-טעאטעד. אזן דעד ״טעאטער דעל ארטע״ א־ז געװען דע,־ הי־םט׳טעאמראלעד אױסדדזק םזן דו־מישן א־ן שםעטעד אי־ טאל־ענישן םאלק. אמ תר צ־רק-ט־עאטעד איז דעד דעזולטאט םון ת־ מלחמה״ שעקספ־ד ־אט ק״נסאל ניט *.עשאםן א װערק, װאז עד זאל :־ט געװען אונטעד׳ שטרײבן און ױ״טלעך א־זיס- נתנגען תס ־:מצית םין תר מא־אלער ז״ט םון ועד דדאמע. תר װעלט־;עני האט מיט אלע ז״נ־ע חוש־ם :עםילט און ז״דב׳ :עלעבט יעדן ייןדאנק, װאס עד האט אננעצ״בנט פאדן שוישם־לער, און אנגעםילט דאם װא־ט מ־מ םל״ש און בליט. און תרםא־ װעט שעקס׳ םיד ק״נמא״ נ־ט םאר־ שװינדן פון תר ב־נע. ־עד א־ז אוניװערסאל, ער איז תר אנה״ב אדן תד סוף. אין ז״ן צײט און אײך א־צט איז זײנע אדראמע אשםיגל פאק צושויער, װאו ער קק זיך זק אדער תרםילן. און װען ער ־עחעט ניט זיך אלײן, תרזעט ער ז״ן הבר אדער ז״ן שבן שאר׳ קלידמ אין תד איצט־קער מאדע. און ער לענט און ער װערט מינגעחסן ט־ן די העלדן אין תר דראמע. די טעמע טראגט זיך אחבער םון תר נינע צום קלם און װערט אין פארלויף םון דער םארשטעלונג םארװאנדלט אין בלוט און מאטעחע און װערט אט״ל סון תם צושדערס נעדאנקק. תר עולס אין טעאטעד, מעג עד זײן קלוגער־ש, א־נטעל־גענט, װערט ער קינדיש געשט־מט, װק ער א־ז אין טעאטער. ער לאבט און װ״נט און םרי־ט זיך און זיםצמ שטילערהײט, .װען ז״ן בא- ־ײנטעד העלד לײדט אױף תר בינע, הגם ער װ״סם, אז סיאיז בלױז טעאטער און תר העלד איז א פארשמעלמער, אםשוטער ־קאמעדיאנט, װאם איז היינט אקיניג און טארגן אבעטלער. דאס איז ״די אײביקע קראסט און וױחקונג םין תר סצענישער קונסט, און תרםאר איז ד מיט אלע םעלעק די גתםטע קונםט. װײל דער וא־־פ שװאר־