Literarishe bleter · 1931-01-30 · 5 (30.1.1931) · p. [Seite]

אנטער יןץגאנג *ר״ז 60 גר. 30 'אנוער 1931 ידלדיז ץ״י־־פגלדידטע ד־בופרא װאעשדיפט פאד ־יכלעדאביוד ■■ פזגיאפזעדאוןקונםפז ידריריד פארילאג ב.קקעעקין,וזארש^ דעד יידישעד שו״בער צו ז״ן ד״ענעד וענטפערס אויף דער ספעציעלער אנקעטע פון די ״ליטערארישע בלעטער״ן די יועובית דרדקן מיר לויס דער רײ, װי זײ קיכתן $ן אין ד*ר רעייקיחנ. 1. י. מ. נײמאן װארשע: שיין הױטפ-םראגי׳עם, סי־ טעמאשי־ט, אין רעד פא״ש א,:: דער ־טדיינ איך אױף ד-זעש, אױף ־־1־ עדף, אין באן. אדעד אפ־י״ אין קאםע. איעיבן דעדיטי־נט נדין לידעד־נרך: ,ױמ־מוב אי;דעהואנן״,-א,־מ' א2ד,ע:;־ק פון דע־׳אויפנאמע פון דעד קר־םיק ארן ניך־פא—״ף, ד.אי א־ך ־,רין מ״ן :1ױן. די אינעולעבע באםר־־־קונג און פדייד יעתן יטאפן. ב-ם •טדי־ין אד־אמע איז ד־ זאך ־טוין קאמפל־צ־רמער. דער פר׳א; און ד־ עזפוד־ען פא־נעמען י־ ם־ד אלאננע צ־ם ים־נדסטנם ־,־־־ ־א־*, דאם עצמ׳א־־פ־םר־־ין א־ז אטעבנ־שע אויםכאבע. עם איז אםהענגיק םון דער פדי־עד צ־ט, װאם א־ך ד,אב א־ן מ־ן רשות. א־יעריקנם, אזן דאם ־זעם קליזגען ז־עד פאדאדאקםאל - א־ך נ־שם זעלטן ארעק פון דעד טעא־יע, מ־ט זדעלבעד איך ש־ל זיך פאדבונק. פא־ענד־קם נאר-וזאס א דראמע: ״־עד מ־ל־אנערי, ראב האם;א־נ־־טם צו םאן מ־ם םאלקםטיםלעבק־ם. דא גיב איך אקװעד־טנים םון אונזעד צ־־ם. קאמף צװ־־טן ״;ולם״ ימא־טיןי און ג־מם י״־טעםעד־־טק־םי'), - :אד רבותי, אנט־טזלד־קט: צז װאש אזוי ם־ל פ־לאםאםיק איבעד ליםעראדי־טע םראבלעמען? בעסער ואהן םא- דער םעבנ״טעװ מעי-לעכקייט, װאו צו דרוקן. אין מיינע ־טוםלאק ל־גן ס> דרזק*בוי:ן, אן מעגלעכק-ם צו םאדעםנםלעבן אין װאס זאל •טזין טאן דער אנםאנגעד? דאם א־ז דער קעק םון אלע םראב׳ לעמען. װען דער דדאמאםודנ װעם האבן אן א״סדכם נעטםילם צי װעק, אדער ד־ניקםטנם יעדוװקט, װעט עם םא־נ־עםעק זק םי־א־זקם־װ־טעם. אזן דעד־בער, - אזא אומבאםר־דיק־יט ב־ אלע. אזא באאםייטק־ם. אינוער יאק א־ז א װא־לקאנייטער, און םיל םא־ לאנםן, װאס װאלםן געקאנם ז־ן םאז־ם־־-־טעםעדייט, ז־נק גע׳ װארן עדוםטיװ. עם םעלם מאם. מען א־ז א־בעדםראחקם־װ, אדער ־ט־ין צ־ אםגעציםערם־נעצו־מם.;אד דעד לעבעדיקער קאנםאקם מיטן לעזער קאן באלעבן די ליטעראםוד. ־עד לעזער איז אםטמאל דער אנט׳ט־דעד, איבעק קאם םון דער קר־ט־ק. אג־םער '1יםעדאםוד- זיטודנאל, - ־אם א־ז ־• םראבלעמ• א ־1איאראםאד־ע ־טאםט,- אזן דאמאלםם װעלן ז־ך אז־םקריםמאל־זיק נ־יטט בלױז טעאר־עס און םראבלעמען, נאר דאם װ־בטיקםמע:;עשםאלטיקמע װערק. דענק־ מעלעד. עקםםראקמ *־ן צ־ם-ג־םם און םאלקם׳נ־מפ. לעבן. םאלקממ־מלעבקײם. װאם א־ך, פלוני בן םלוני, דענק א־ז :־טם וױנם־ק. ם־ל יױבם־קער איז צז םא־ם־םן ז־ך אין ־עם :ע־ ־אנקען־־־אננ און םאדם־כעם־ל םון :אנצן םאלק - די אור־־םודות םרן דער םאלקם־ניטמד״ אין דעם ז־ן האם אזנז ־עם װע־. נעװיזן ־. ל. םר•;. זק ־טאםן א־ז צד:ל-ך װ־דקלעכק״פ־דאק־מענם יא־ן ד־ דעאליםט־־טע װע־קו אזן איזתך־טעד ־ענקםאל יא־ן די דראמען און םאלקטטיםלעבע ־טא£־נ:ען>. נאדװ־ד זאנמ: ״דעד םאל־ט־קער אד־״אנ־ז־־ט די דעאלע יװזות פון םאלק; דער ד־בםער ארתאנ־ז־רם ד־ םאנמאז־ע םזן םאלק״, - און דערצו וױל א־ך זובה זק. א־ן מ־ן םאעדע ״•טבת־אױים״ האב א־ך עם םדאב־דם. געבן אדענקמאל םון •טבת, מים אלע מנה:ים א־ן גלו־נלנגק, װאם ז־י נ?ן דעדמ־ט פאדנונק. אין ״קדמון״, ־א־בער װעלכן א־ך א־בעם •טו־ן 16 ־א־, װ־ל איך נעבן די שאלקם־םאד־טטעלוננען װעי״ן נן־עק. א־ן מ־נע שטודיען א־בער ״־ד־־טער םלאםמ־ק״ ־ױל א־ך דעד׳ :רונמעװען ד־ •־דישע געשםאלםונגמ־םארמען. ־עדע ליטעראטור, או־ף װ־ם־ל ז־ וױל אױםםילן אל־־ד־קן אדט א־ן דעד קולטוד-װעלט, טא־ נ־שם־ ז־ן :אכםאכעד־ש און :־םט־ק׳ א־בעובעזעצט, - ז־ מוז נ-ן או־ף א־ר א־נענעם א־־נ־נעי1; װענ, און דאם קען דעוכד־־בט װעק נאר א־ן דער באהעםטוני מ־ם ד־ א־־ב־קע םאלקם־קװאלן. מ־טן קאלעקט־װ. א־וז־ד קאן ז-ן :אנ׳ דאכע,-; אםאלק. - ק-נםאל נ־שט. װ־ אזו־ איך שרי־בז װעןי ד־ זשורנאל־םטיק א־ז מק יל־׳ן־אם- ל־־םער, און דא קאן א־ך ז-ן אקםועל און א־ם־ל־טאר. דא קיאן א־ך םארנעמען שמעלוננ צו צ־־ט־םראבלעמען. מ־־ן ז״בשוננ א־ז,- ־אס זוכן נאבן אױסעד׳צ־־םיקן, א־־ב־קן. עקםםראקם. לשומד״ א־ך שד-ב נאר אין אן עקםםאט־שן צושטאנד. ד• דנל־־יצ־רה װעק סאדדאנ־־ים א־ן פד־־ד. או־םלעבוצ. א־נערלעכע יאםד־־זננ. ד־ לי־