Literarishe bleter · 1930-12-19 · 51 (19.12.1930) · p. [Seite]

צ ו ם יונניליי םון ש ל ו ם_א__ש /יעעסעד '#רג&בג עדיי/ 60 גר. 19 דעזנעפבעד 1930 בוניו־אר־עוע???וסםדידםע װאעשדיפם פאד ילחםעראטוד פזעאטעדאוןקונספג ײריריל פארפל*ג ב.קקעעק*ן.װארש^ נ ח ם ן ס ײ ז י 7 / ז/עד׳שע דעד גדויםעד ױם־מוב פוז דעד ײדישעד ליטעדאסײ־ (ײאס איז געדוהט געװעז אין ביז ז״ז נרויםעד טדיצאניע ,פעםערבורנ, װאי־שע, םןאא־ װע״ איז א <ה¥ל#ם8<צעד, און רער קי:םש7ערײטער סהאך און פאנאנרערװוהם פון דער פער- זעגלעכיזייט אש — איז א נע־ װאאדירזער. איז עם דע; ני׳טט נצײכציי־ קאדאםאצעד שא- פון דער נ*צער ׳טעדאטיר פ:>*ר אים ׳ק יאד? און איז עם דער נעװאצדיקער ייםער פאנאנדערװוקס אינזע־ע שאםערישע בוחות איז אונזעד אצנעמיינעם ייד־יטז קוצטוד־ארגאניזם? ױביצײען פון גרויסע ק־נםט־ רער זענען אצע מאצ נצייכציי־ טיק א־יך װיבטיקע דאטעס אי; רעם ארנעמיינעם קוצטור־צעק א־ז איז דער אכ-טװיקצ׳־נגם- נע׳םיכטע פון דער ציטעראסחר א־ז קורטור, פאר װעצכע אוך פין װעצכע רער קינםטצער אין די פייערצעכע ױ־ ענ װערן אונטערנעםירט םך-הברעז פון דעם בעצ־הױבצ װערט װי אויפנעזאמצט ימפאט־עם, פארערוננכ- נעפיל;, ליבע־אויסדרוקן, ,װעא- בע זענען צעשפרייט און צע- עאטז ביים גרויםן צ״ענער־ עואם. אבער דאס איז ני׳שט ארץ. דער ױביאיי םון א נרויכן קינםטאער דארז* און סוז זיי; אײך דער ױבא םון דעם נאנצן שר״בער-הור, װאם האט מיטגעעאםן מיט רעם װביציאר און פיט- געװירקט ער זאצ ארויםװאקםן און זיך שטעצן אין דעם אויבן-אן, איבם אװאנגארד. רער ױביצ״ מוז אויך ז״ן דער נרויםער חשבון- יי-י י״עי דער רא&צטער ױם-ם׳וב פון שצום אש — זייז 50-טער געבוירנ־ טאג און דער סא-יאריקער ױבצ פון זיין ציטערארי׳בער טעטיקייט — איז דער גרויםער ױם־טוב פון דער נאנצער יידישער ציטע- ראטוזר. שצום אש — ער און זיין שאםן — איז דער םוצער אויס- דרוק םון דעם הײגטצײטיקן ײדישן שאפן מיט אצע זיינע װענן און אוםװעגן פאר רי צעצטע דרייםיק יאר. די ״די- שע ציטעראטור האט פאר די צעצטע יארן נאך מענדעצע, פרץ און שצופ־עציבם א־ויסנע- ,־וקט פארשיידענע נדויםע קינםטצער, װעצכע פא־נעמען שוין גאר־װיבטיקע ערטער אין אונזער ציטעראטור, אבער שצום אש פיט זיין פאחנעם, מיט זײן ברייטקײט, מיט זיין פארשיידגארטיקייט און פאר- צװייגטק״ט איז דער מיטצ- פוגקט א־ן דעם הייגטצײטיקן י״דישן שאיפן, — דער מיטצ- פו׳נקט, ארום װעצכן עם ח־ײען זיך װי פצאנעםן די נרו־םע, נדעםערע און קצענערע תײנט- צײטיקע ײדישע שרײבער פא־מאנן שוין ב״ הײנט צו טאנ גצענצנדיקע ײדישע קינםטצער אין דער מארעדנער ײדישער ציטעראטור, װאס תאבן שוין אונז פאו־װוגדע־ט םיט זײער מײסטעדשאפט און מיט זײערע מאמױון און פרא- בצעםען. שצום אש אבער איז דער דדך-רימצך אין דעם הײנט־ צײטיקן ײדישן שאםן. מענ אין דעם שאפובגם־װעג פון שצום אש און אין זײנע נע־ זעצשאמטצעך-פאציטישע םימ&אטיעס זײן אפשמאצ זינזאג;, אפגוינן און אפגאנגען, אבער רעד דדײםיק-יאריקעד שאפוננס־ײעג םון זײן טטער קצײנער;אװעצע ״משהצע״ ד־, דעם סי״טן :אװעמבער 1000) .נם-װענ אזן עס ׳><׳.׳ י