Literarishe bleter · 1930-11-14 · 46 (14.11.1930) · p. [Seite]

4/ ב77#!סבעד 1930 /יפ-עסשד יז)ד/-זןבע *ריי/ 66'עד. ילבועראד־ א־קוסמדידטע װאפנשו־יפם פאד?יטעדאטוד ■■ מעאפוןןדאוןקונםט י^ריויד עארי7;<ג 3.קקעעק־יןיװארשז< 46 שםואל לײפ ציסראז תכם, — װ/*ם עאטער ער װעחצ — אצץ ציויטערער און מיױטבדיגןער װעדט זײן פאריעטאגד! דערנ/וך זענען סיר געגאננען אריר א באראטונג פון די ײדייעע פען-האובן צו מ שאציטן, ציטראן איז סיט טיר סיטגיעגאננעז, און װידער װי ױננ, מונטעד, צעבעריק! סען באדיאנדצט פאר׳ע״רענע איןטועצע ציטעראמור-פדאג;, און ציטראן נעמט א צעבעדית; אנט״צ. עם שטײם א פראנע, צי ר,א; א יידישער שריפטשטעצער נעהערן נרײכצײטיה צו צװײ פען־הצום; — צו דעם ײד־שן או; תעברעי׳ט;. פאר ציטדאגע; איז עם א טיפע פראבצעם — צו דעם ײדי׳טן אדער ד,עברעי׳ט;; בײדע זענע; א־ם אײנ;, א־; בײדע?־טעראיטור; צינן עטצעכע צענדציהער יאר; אינס־ם רעבן. אבער או־ך דא איז ער ציב, וװיר, תארציק, דענט׳םרעך. א; א טראפ; פא־ביטערוננ, א; א רטז פון נאװה, םון טאנוננ. אין ידער רעצמער םאנענעני׳ט, גאך די גרויםע, הארצ־קע ױבי- ר״-פײעו־וגנען, איז ער נעװען כאזינדעדכ מ־ר־ ריב און פ,יר מיט דאנקבאררןײט צו ארעסע;, א<עמע;, װאפ האב; אים דערטאגט, װאם תאב; א־ם םאנדיסט. פונזןמ װי עם איז נעװען א חםד, אן א־בער- ׳עאצוננ פון זײנע אויפטוע;. אזא ענױ איז ער נעװען. נא־ני־םט א־; פארנרײך פ.ין א ריאדע ױנג-בחורר, װאם האט אפנעדרושט א פא־ רידרעך עדנעץ אין א פראװינץ־׳ברעטר. און נאך א פאר ׳טעה ׳טמועםן און פארכ־עננע; האט מעז זיך געזעגנט הארציק און פרײנטרעך, — א־ן קײנעם איז נארני׳שט א״נגעפאר;, אז אויך ער, ציטרא;, איז אזא זיכערער און ניכער קאנדידאט אויף א נעקראראנ פארםארנ; זענע; די װענן פון דעם טענטיע 1 און נענוג טיראנייט! ׳שבת, דעם 8-ט; נאװעטבע־ איז א•; װימע נאך א ל״ירצעד ה־אנקתײט נעיע-טא־ב; דער באװיםטער ײד״ני-העב־ע״ניע־ ׳ניריפט- ׳מטערער שסואר ציב ציטרא;. עם זענען נאך נ״םט פארענדיקט נעװארן די ױבירײ-פ״ערונ- נע; םון אט דעם פארדינסטפור;, פראדוקטױון שדיפטשטערע,־, װאה איז נע׳שטאנעז בײ דער ריטעדאטוד אייער ס״ ־אר, אץ ׳נ׳וין איז ע־ א שובן-עפ־ ני׳נ׳ט נעקוקט אויױ זײנע סז יאר רעבן בײ שװערע בא- דיננוגנען פון א ״ר־ש; שרײבעד און נישט נעבוקט אייף א־בעד ס״ ־אר ריטעראד״נער וטעטיקײט, איז.ציטרא; געװען פייש, נעזעמ או; גר״ט אויף נאך אזן נאך װיכטיקע ריטעראריש-נעשיכטרעכע אר- בעטן. ער האט ערשמ נעהארטן אין פארמעסט; זיך אויף גײע זוערק, או; ער איז נעװען מסונר דערצו; ער האט פארטאנט א װונדערבא־; זברו; און אן אומד׳ערסידרעכע ענערניע, יװאם האט אים נישט אפנע- ראזט ביז די רעצמע טענ פון זײן רעב;. צוריק טיט דרײ װאכן תאב איך אים באזובט אי; זײן תויז אין װירגע אויף קרופנעד נעםר, מיר זענען נעזעםן און נעשםועסט איבעי פאדשײדענע ריטעחאו־ישע ענינים און פראנ;. עם האט טיך פונטנײ באװוגדעתט זײן פרישקײט, פונטערקײט און ױננקײמ. ק״ן סימ; פון ארטקײט, ק״ן אנצוהעדעניש פון אמאצ איז געווע;. איך האב נעקוקט אויף דעם אצמ-װננן צזטראן, זיך צונעהערט צו זײנע דײד, אין װערכע עס איז נעװען ױננטרעבעד אינטערעס א•; נײגיר איך תאב בעת-םעשה נעטריאכט װענן פיר פון אננזערע ױנג-ארטע טיט ז״ער ביטור און תבר-הברים-באצױגנ צו ארדאס װיכמיקע, עיקרדיקע אין אונזער טרזיעריקן קורטוד-רעבן. א•; ציטראן איז פאד מיר נאך טי״ע,־ער, ריבער, דערהויבענער נעװאר;: אן אמתער תרמיד- אונועד ט־םםטן צער רריקן מיר אוים ציריב דעם סויט פון דעם נעסטאר פון דער העברע־ אישער א׳ן ײדישער ריטעדאטוד און פרעכע שמואללײבציטראן פאהװארטוננ פון פארײן םון ״ידישע ריטע- ראטן און זשודנאריםטן אין װארשע װארשעװער זשודנאריסטן-םינדיקאמ — ײד םעקציע ײדישער פ.ע.נ.־קרוב — װארשעװער נרופע. מיר פא־ײניקן זיך צום ארגעםײנעם טדויער נאכן טויט םונם| פאח־ינסטפורן שדיפטשטערער ש- ל• ציטראן עדנמיטנריד פון ײדישן פען-קרוב אין װירגע ״ליטעראריעזמ בלעטפר׳ םארלאג ב. הלעצמץן