Literarishe bleter · 1930-10-31 · 44 (31.10.1930) · p. [Seite]

ז'בזזסזזר '?ןרג&נג סרײז 60 גר. 31 #קס#3#ר 1930 ־יבךנזדאדיעלנל ב־גזביני־^ יליכלעדאיי־ד ■ פארהאג 3.קקעעק*ן,װארש^ 3 ר ץ ד, י ד ז נ י י / א זו?; )1 ד י א מאזאה-םייז םביז (אין קאסף פאר א זזזזסזזרן סטזזסזזר. — צװײםזזר ארם'ק7} ד^ובן ז״ געיעפי?ט אין דוסי׳שע פארשטערוננע;. אין א נעײיםער מאם איז מיר נע?וננע; מ״; טרופע אויפצופויען פו; ױננע כדענט׳ש; או; מיט םימנים םו; טארענט. דער מעאטעד-דידעיםטואי םעם *־אער איז אנגעקומעז קײן אדעפ מיט זײ; טרופע, און איך האב זי אים א־נגאנצ; צעט־ײסרט: א פא־ר, א טין הנאהבים והנעיםים האב איך בײ א־ם א־ן טר־פע געפונע;. צװ״ ױננע אײט, מיט פארבענקטע אוינן, אײנער מיט אזא זיםער ׳כטימע, װאכ ׳טפיאט אויך דראמא- טייטע ־אר;, און דעד אנדערער האט זיך רעקאמעברירט אויױ א בא- •ב״דענעם אופן, אז ער שפיאט נאר דראמאטי׳טע ראר;. דאם איז נעװען דער ׳צזו״טפירער?אזאר פריד און זײן חבר יעקב שטשירי;. פון יעקב שט׳טיר־; איז בײ אונז נעװאר; יעקב ב;- עמי. יטפעטער האט עם םאר׳נזאפט עגמת-נפיט דעם א?טן ׳עריפט- יטטעצעד בן־עמי, װען צו אים זענע; אנגעקומע; ברױו. װו מע; חידושט זיך, פארװאם עד האט אװעקנעװארפן זײן ׳םרײב; או; איז צ• דע־ ערטער געװארן אז אקטיא־... איך האב ב״ אירעד; צ׳נענו- מען א ױננ פאדפארק: רעם ׳נזוי׳טפירער זירייערבעדנ און זיין פרוי דארםקאיא. פון דער רוםישער ד־אמאט־׳בעד ׳עוא זענען צו אונז איבערנעגאננען דדײ זײער נעדאטענע ױננע םרויע;: םרײרי; קונ< אן אדעםערי;. מיר האבן זי תיכר א נאמע; נעגעבן נעמי. דאכ איז רי הײנטיקע באריבטע נעמי, ■װאם יטפירט מימ רי ״װירנעד•׳. די צװײטע איז געװען די טעמפעראמענטפורע ארראװםקאיא; די דריטע — ראזענװאםעד — איז נעװען אן אנטראפענע פו; דעד רוםי׳טער בינע פאר א בארײדיקוננ. איך בין נעװען זײער גערן זי אריבערצו- נעמען אויף דער י״רי׳נזער בינע. עס זענען אויך װערט דערמאנט צו װעח א ױגגער קאמיקער קאן או; באשינא. זי איז יטפעטער אװעק שפירן אין ״הכימה״. דעד ״נערט-נעבער״ װײםבערנ האט זיך ארויפ- געװיזן פאר א נעראטענעם קאםיקער אויף דער בינע איז זײן נאמען נעװארן װעריטע. ער איז שפעטער נעװען באקאנט װי אן אויםנע- צײכגטער שרום-עריכם-פאריעזער נאך ׳ניפעטע־ איז צונעקומען רעד באנאבטער שוישפירעד קוטנער און פרײרין העםטדין, (יעקב בן-עמים פרוי). די אויבנדערמאנטע ױננע שוישפירעד האבן נעשאםן דעם צענטער םון מײן טרופע, מיט װעמען עם איז נעװען אי ריב צו א־- בעטן, אי װערט נעװען צו ריידן. רער דיכטער שאםיר איז נעװארן אונזער םוםריאר. באמת איז ער געװעזן דער קװאר פון דעם אײביקן אפטימיזם אין אונזער טרופיע. איך ארײן האב םיטנעשפירט אין די •מערערע פיעםעם. עס איז נע- רוננען צו קרינן א זויבערן טעאטערר: ״טעאטער הארמאניע״, װאכ האט באראננט צו די אײזנבאן-ארבעטער, פיט א פינף הונדערט פ?ע- צער און מיט א באשײדענעד בינע סען האט איבערנעשריבן אויף ״דײטש״, רויט װי די מאכט האט נעםאדערט, עטרעכע פיעםעם און אװעקנעשיקט קײן פעמערבורנ צענזוריר;. מען האט אויך דערטאפט אין פעטעדבורנ אן ״אײנענעם״ סענטשן, װאם האט צונעזאנט אונטער- *רץ היו׳סנ״ן 1. דער זײחג מענדערע מוכד םפרים, איז נישט נאר איננאנצן נעװען צופרידן מיט מיר, װען איך האב אים דעדצײרט, אז איך גײ גרינדן אין אדעס א ײדיש טעאטער, װאם װע׳ט באקעמפן דעם שונד- טיעאטער. אויף זײן אוםן האט עד מיך אנגעקוקט דודך ז״נע בדירן; אזוי שפיציק איז געװען זײן בריק, און א םארקאסטישער שמײכר האט זיך באװיזן ארום מויר: — נאר א קאטעדינשטשיק נ״סטו װערן בײ ײדן? נע, אונזער גניראפיאטאװקע װעםטז נישט אויססריקענע;, און פון איר ק״ן דניעפר װעםטו נישט מאכן... כאטש דעם זײדנם װערטער זענען םיד שטארק ארײן אין נאז, םונדעסטװעגן האב איך אננעהויבן צו אתאניזירן מײן טרופע. דער חשק םון ױננערײט צו גײן אויף דער בינע איז שטענדיק געװען א נדויסער. אז איך האב אנגעהויבן צונויפשטערן מײן טרופע, זע- נען צז טיד נעקומען סטדדענטן און קורםיסמקעם און נעבעטן, איך זאר ז״ ראזן אויםפרװון זײערע טאראנטן, באשר דא און דארטן