Literarishe bleter · 1930-02-21 · 8 (21.2.1930) · p. [Seite]

נ ו ם ע ד מ ע א מ ע ד זיבזנםגנר^'#רג^נג ' ■פרײז 60 גר. 21 פעברז^ר 1930 * דםפראר״פמג בילניביניוכ^מ ד״םעראמוד םעאםמדאוןקוגםם פאריקאג ^קקעעקין.מארשע נ ח ם ן ם י;;י ז י ינ װאם,אונזעד טעאטער פאדעדט פוז אונז? ד• טעאטעד-פ־אקט־ק :•אבט זײער אפט צונ״טט רי ארע טעאטעד-טעאר־עפ. מיד דאם; אפטטאר דאם נעפיר, אז ד• ר י•ד װעג; טעאטער זענען א״נמ, און טעאטער נופא א־ז עפעם אנדעד־ט. ראמיר זיך :א־ דערמאנע;, װ־ װ״ט עם זענע; אװעק פ־ר טע- אטעד-טעאדעטיקע־ א־; ז״ערע פ־יפורים או; אױםדד־ננעני־ט; װעגז דעם אטתן פרצוױ פ,־; טעאטער, א,־; װי דער טעאטעד אר״; זעט םו־-םר-םור או־ם. מען דרײט זיך רונד-ארום, און נויקומט צום אויפ- פ־ר; טרוימען םײם טעאטער א־ו א־־נס, או; װירקרעכקײט פונכ טעאטער א־ז עפעם אנדער־םס. עכ הערפן :ייטט ק״ן צוטראבטע- ני־ע; און אויפטדאכטענייע;, דעד טעאמעד ג״ט זיך ז״ן ׳צװעד;, אםער נאטיררעכ;, געזעצמעם־ק; װעג, אױױ װערכ; עם צװינגט אים און טרײבט אים טעאטער גופא. מיפיר מאר האט מע; יםו•; פאדמיטפט צום טויט דעם דעאריםט״נן טעאטעד, אױפגעפידט דעם טויט-אורט־־ר, או; יטוי; נעמײנט־ א סוױ, אן עק. און דאך רעבט ער װידער אוי־ אמאר דא און אמאר ראדט; אין אזא מ־ן גרנור או; אי; אזא מ־; פאר- װאנדרוננ. טען תאט יםוין נעפםקנג־: טעאטער פו; י־יד־יםע די אטות איז א זאך פון פארנאנגענהײט. מאםע, קארעקטױו, פארק באדאר־ די הײנטצײטיקע בינע. און אט קוםע; װידער יחידייםע, ישטיר- מענטימרעכע דראמעם או; בא־ערען די ראמפע. עם איז נעװע; דער ראזוננ; נאר העראײםע װערק, :א־ ברײטע ז־םעםט;, נאר בונטע אי- םעדמעבענ־ע; קאנע; פאדכאפ; דעם צו־םויער. זענע; טיר רעצטנכ אבער ערות, װי נראד ׳עטײגער-פיעסעס פון דער נאענטער פאדנאנ- נענהײט צינד; א; דעם טעאטעד-עורם. מען האט ישוין נעהאט אפ- נעדוקט איננאנצן אן א זײט דעם מחבר-דראמאטורנ, דעם אקט־א־ זײ םײדע זענען נעװאר; ברויז יעטאף, מאטעדיאר פאר דעם דע- זשיפעד, װערכעד אױ םאיםט־מט געװאח ארם דער אר״נהער־טעד אויף דער בינע. זענע; מיר רעצטנם עדות װעג; דער װידעראויפ- רעבוננ פונם דראמאטורנ און אדטיסט, און ז״ כיידע זענע; פונסנ־י נערופן ארויםצוראטעװען דעם טעאטער. מע; האט דע־ױ״טערט א־ננאנצן די ריטעראטור םון דער ארענע. אן איבעריקע, א נודניצע איז זי נעװארן, װאם פארכוד־עט און פאריכרעפערט די רופטיקע, צאפרדיקע בינע. און נאך טער איז מען נעװען קעגן די רײן- ר־טעראד־טע, דערצײרערייצע דראמעם, װערכע מען פרענט איבעד- נ־צעװען פון ראמאנע;. פכ־כאראגיע, יםטײנער, אינעװי־ניקםטע איבעררעבענישן, — ראזט צו-רו מימ אט די אפגערעבטע מע־עױת אינפ הײנטצ״טיקן טעאטעך. איז אבער רעצטנם אנגעקומען אין טעאטער א נ״ער ־עטדאם פון א־נסצענױ־דטע ־אמאנע;, םײ בײ ז״ אין םײ ב״ אונז. * ינ כל.׳> *,)//*■'<* * אבדהם גאלדפאדען אין א נומער, געװידמעט דעם ״דייצ; ט־עאטער, טאר :״ג־ט או־פן ברייבן דער נאמען פון דעם, װאפ האט גערייגט די פונדא- :יענט;, אויף װערכע ס־א־ז א״םנעװאקםן דא — "_־,״״ טעאטער אב־הם נארדפאדע; האט אין ז־י; יםװער; טעאטער-רעב; אדודבנעמאכט פאדים״דענע נדנררים. אננעהויב; ערנעץ-װו א־; א יצענק אי; א רומענייע-־ידייעער יטטאט. האט עד דעדנאך אויפ- נעינטערט טעאטער-םײדרעך און טעאטער-בנינים אין ־םטעט און ׳נ־טעטרעך פון נאר דער װערט. פארע״דענע ברנורים האבן דערנאך, פאר זײן צעבן און נאך ז־־ן רעב;, אדורכגעמאכט ז״נע בעםערע און ערגערע פיעסעם, אין א־ן פארעײדענע צײמן, בײ פארעײדענע באדינגוננען אננענומען א פאריע־ידענעם אויםזען. אט זענען זײ דערנידעריקט געװארן בין ־<־ רעצטעד מדרנה, און אט דערהויבן נעװארן ביז די העכפטע ה־נפטרעריעע הויכן. און װי זײנע ־םאפוננען, אװי אויך ער ארײך אט־ א־ז ער ארױסנעעטױםן נעװארן םון אונזער טעאטער-טעמפר אזע אין פאריע ארוים, און אט װערט ער זוידער םאזעצט מיט בבוד און פיעטעט אינם םאמע אויבנאן. א נארדםאדען. דער צוגאננ צו איפ און צו וײנע טעאטרארע ״נאפוננען — איז א־ן ארע צ־־טן דער פרוביר-עטיין פון אונזער צעאטער-קורטור דאס ״דיעע טעאטער װעט :אך קאנג זיך ציען צו דעד יאקנדיקער טעאטראר־עקײט, װאס א. גארדםאדען םארמאגט.