Literarishe bleter · 1929-12-13 · 50 (13.12.1929) · p. Seite 988

ליססר^רישס בלסםסר ג1ם. '.'5 (293) 7 1*8 1'1 פ^רלאג 3. הלעצקיז, װי9נע - װארשע לוים א ספעגיעלן *פמאך מיט אב. קאהאן ה$ס פארלאג ב. ק^עצקיז ארויםגעגעבן א ספעפיעלע אויסגאפע פאר די לענדער אויסער אםעריקע קאהאנם ־ בלעטעד פוז מײן לעבז (מיט איבער ס״1 ביצדער) ערשטער באןך — אין ךער אלטער הײ=; צװײמער 3אנר — מ״נע ער׳םטע אכט יאר אין אמעריקע; דריטער באנד זיבן יאר קהל־טעטיקײט; פערמער באךד — אין די םיטעלע יאר;. די פיר בענדער נעמען ארוב א פעריאד פון קנאפע 40 יאר אין אײראפע און דערנאר איז אמעריקע. סי: היהבאײ״ע מאפעריארן, לזאס אב קאהאן גיפ עס אזןי דרך״אגב. צופ בוך זענען צוגעגעבן ז״עי־ פיל פאצאגראפיעס פון 30, ס4 און 50 יאי צוריק. הונדערמער שגיעצ און מעגמ״צן גײען סאר אוגז אדורך אין די ״בלעמער פון מײן לעגן״• אב. קאהאן האפ זיך אין זײן לעבגפװעג אין אײראפע און אין אדעי־יקע געמי־אסן מיס די אנגעזעעגסטע סעיזעגדעבקײצן: ״צרײבער, סא־ ציאליססײבע פירעד, א״פיספן און צוער. יעדן אײנעפ *דילדערפ ער מימ סײעפלעבע ״ססי־יכן און האס צו דעיצײלן אינסעיעסאנמע פיסים. א מענגע! אײניקע אפרופן װעגז אב. קאהאנם ״בלעטער פױ מײי לעבך: קינססלערײסער נאסור. דער זכרון פון פארפאסער איז פענאמענאל. ״עװער צו באהאדסן זיך פון אזא זברון, ריבמיקער געזאגם, פון אזא יאאיאב־ סונגס־קראפט. דעד, װעלכער האס די ״בלעסער פון מײן דעבן״ גע״גאפן, האס זיך געשסעדס א לעבעדיקן מאנומענט פײ אין דער ײדי״כער דיסעראטדר און םײ אין דער ײדי״צער געשיבסע״. נחכין טײזיל אין ״הײנט״: ״װי אין ער״בסן באנד׳ פירס אב. ק#האן פאר אונז דורך די אמא־ ליקע װילגע, אירע גאסן און געפלעך, אירע הויפן און הײזער, עילדערם אירע אײנװוינער לעבעדיק און מאלערײכ — אזוי אין דעם צװײמן באנד פירס אב. קאהאן דורך דעם אמ$ליקן נױ־יארק ,די פסרימן און עווענױס; די יכילדערונגען פון די ןומאליקע געװעזענע ײדי״כע אדן גי״ממ-זיןיייעע מוער און פירער, װעלכע האבן געיכפידמ װעלבע ני״כס איז ראלע אין דעם געזעריכאפמלעבן און פאלימייכן לעבן פון דער ײדײכער און נײכס־ײדײכער װעלס אין גױ־יארק, זענען פון גרויסער קודסור־היסמארי־כער באדײסונג. דער קאפיסד ״ברןןד״ לעזס זיך װי אן אמהער יאמאן. אב קאהאן איז א סאלאנספולעד *כילדערער, ער האט א סיף אויג. ער געדענקס ׳כסריבן, גע־ ״כסאלפן, עפיזאדן, סצענעם פון צוריק מיס פעי־ציק יאר און ער גיס זײ איבער לעבעדיק און בילדערײם. דער סאציאאיסטישער ״װעסטניק״ יטרײבט: ״די גע־כיבטע װי אזוי דער ״פארװערספ״ איז געװאקסן און גע־ *כסיגן׳ ״כפעלפ פאר אינשערעפאנסע בילדער אין דער געשיבסע פון דער ארבעסער באװעגונג אין אמריקע, אין יענעם קעסל פון נאציאנען. א פך םיכיקאװע און באלערנדיקע אײנצלהײמן קען מען געפינען אין די זײעי אינסערעפאנס־גע״כר׳בעגע ערינערזנגען פזן אב. קאהאן, װעלבע זענען דערשיגען אויף ײדי״כ. •. ק—ן, אין דער ״פרייער אדבעטער־״טטיכיעײ: ״א־־ץ אי זגעיכילדערס מײכסערהאפס. מײ־ װאלסן נײכס געיאסן ענס״כן. װאב האבן װײניק צײס, זיך פאינעמען לײענען דאס 2־ קאן נאך האבן אזא אפ׳כניס. װי פיר, פאי־לירן א גאבס ״יאה״. װיעיניק אין ״טאדגן-דמורנאר■־: די בענדעי זענען א גי־ויסאי־סיקער בײסראג צו דער גע״כיבסע פוץ די רוסײכע ײדן אין אמעריקע. אונזעד איעמע ליסעראסוד איז בא־ י״יבעי־מ געװאי־ן מיס א בוך זברונור״ אין װעלבן עפ געפינס זיך א ״כסיק קולסוי־־געיכיבסע... די בעססע בא״כרײבונג פון דעי־ אמאליקער ײילנע, וראב איך דזאב .ױען ע= איז געדעזן״. ער בזן;־, ךע־ ״איך האב ד• ביבעי בכלבו א״נגעבודוננען. אבער דער ערפאדנ פון דע־ בעבבעי באוו״ז פון ז״עי דועיב״. יצ. דיבנאװ ןאין אן א־נטעררוױ): ״דעיװ״ד וזאב איך קאהאנב בענדער, װי מען זאנב, נזןר דורבנע־ ביעבע־ב... נעבלעבעיב און געזען א־ן ז״ אן אוצר. איך װעד ז״ ציבירן מיב א גאנץ באזונדעלן תענוג. און דאב, וואב איך ה>ןב יבוין דערװײל נעזען אין זײ, דאדב איך, אז דאב א־ז א״נע פון די װיבביץבבע ״דיבע װערק, וואב זענען אבדע יקי־דבציאידן. אזא װערק איז נײבב דערדוינען זינ= פיל יא־ז' ז. יענ־אור, יצר״בט: ״דע־ פאיפאבער פא־באגב יבבארקע מאלעריעע באגאבונגען. אין זײנע יבבילע בילרלעך דערקענב בען, אז בען דאב דא צו טון מיט א צו געבן די מעגלעכקײט דעב הינן ל״ענער און די ביבאיאסעקן צו פאר׳טאפן זיך די ״בלעטער פון מ״ן לעבן״ איז געשטעלט געװארז אויפן װערה א נידעיייהער פרײזי באנד 1< 2, 5 — *י 14 גילין׳ באני 4 - 12 נילדן. די אלע 4 גענדער זענען אויך דא אין פראכם־גענדער, קאאפ. ״ביכער״. נאלעװקי 2א