Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 5 (1929)
- Issue
- 48 (29.11.1929)
- Date
- 1929-11-29
- Page
- [Seite] (sequence 1)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 61% known words query
- IRI
…/4795427-8801019-8801112--05033-4800206- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
/עקסשעד יןו^נ/ 5דיי/ 60 גר 9* 1919 48 ל־בועראר־שע )??וסמױדמע װאכנשדיפםפאול יליםניראבןוד ■■ מןזאםקו־אוןקונםמ בײידדויך פארמאג ^קילעעקי^מזןו־ש^;לייזה^דן £ צאמאם מאן בבוד-טרא:זאקצ״1 — און ראב אר׳ז, בד• ער זאא זיך :י׳שט מבטי זײן צו ראנג פו; רער גרױבער רעבנבארבעט, װאב װארט אויןז א־ב, פון די ארע נאך ניעט גע׳עאפענע קינםטאערי׳טע װעאטן, װאב ׳עטופן זיך אומרויק ארוב זײן ׳ער״בט״ב און ײיק בא־עאפן יװעח מימ ד־ע- '•׳״וז פון זיין װארט. און זיין װארט נואכט איב די ׳עאפערי׳עע אויפגאבע רחאוטין נייעט א״כט. ״א ׳טריפט׳עטערער — זאגט טאטאב טא; — איז דער, װאב ראב יטרײבן קוטט א־ב א; יטװערער, װי יעדן אײנעב״ זײן נ״בט ײט זיך קײנטאא ני־עט אויב אין דעב דיכטערייען װארט. װאם פארפריכטעט איב, אויםצודעק; אין איב אאעטאא נײע נע- דאנקאעכע און ביאדערייפע באצירוננען, װאם אינן באהאאטן אונטער זײן באנאא; טייטים. טאטאם טאז אעבײ אילער טיט יע־; א״נצ־ק; װארט׳ אאעראײ ראפינ־רמע ראטאנט־יעע אײאנטורעב, װאכ פאר- כ ש ה ג ר ־\. ב' /? י ן ט א מ א ם מ 1) ן פונקט טיט א יאר צוריק האכ איך טיך באגעננט טיט טאניאב ניא; אין רעב װינער האטעא, װו ער א־ז אײנגע׳םטאנע;. ער איז נעװען אײננעװיקאט אין א נעבאיטאט; זײדענעב כאאאט טיט א ׳נ״וערן מראאדיק; גארטא. װאס האט א״בגעזען, װי א טין ״רע־ איקװיע״ םון דעב ערװירדיקז זײדן בוד<נבראק, או; האט דורכנע- טאבט; דעב נרויטע;, עאענאנט; באאא;, יםטאא, יםארר און טיט א טונקעאן פײער-נאאנץ א־ן זײן צונעיםפיצטן אניטאאייםן קאפ, אזוי װי א ױננער אעטפעדמ. װאם ׳םפרייזט ארוב אין א קאט■ פארטאבאער, קענינאעכער ׳םטײנ אין א װינקא, בײב ׳ער״בטי׳ם, איז נעזעס; ן״• יידי׳״ער בעקרעטאר, א איטעראטור-דאקטארר םון פראנ, װאב האט טיט פאטעטי׳םער ח׳םיבות איבערנעקוקט האטעי-חיעבונות און געיעריבן אדרעס; או; האט איעטאא או־פםנײ אויםגעציקאט צו טאטאס טאן טיט אזא נעיםטאק;, חכנעהדיקן טיאפ עטאעכע נארי׳צע, פובטע װערטער, װאב האבן ז־ך אאץ ׳בטענריק — פון זײן א״נענעב כבוד װענ; — אנגעהויב; טיט דעב טיטא ״טײםטער״, אװי װ• א חזנייםער ױננערטאנט׳םיק, װאם שװינדאט ארײן פאאיםע פזרב ב״ב טעביר ז״; די סררה, כדי עם זאא קאינגע; ״•םענער״ טאטאכ טא; איז נעקוטע; דעטאאט קיין װין אויז א קורצער אפנעט;;־טענער צייטי, כדי ״אפצורעפרעוענטירך ניך און אן אאננע יםהױת די ד״ט׳םע איטעדאטור או; זיך װידער אוטקער; צוריק צו זי ־; טינכענער ׳םר״בטי׳ם — אזוי ײי א ׳םטארצער, נרויכער נטרא- טאטד, ײאם כאפט זיך אטאא אריבער גיך, פון ױצא װענן, צון א בארעבאט״םער ׳םטחה ערגעץ, זאנט אפ זיין ׳םטארק-אנגעאיינט; טזא-ט־ב און קעדט זיך טאקע ישוין אום צוריק אין חדר אריין, נאך אײדער ר• תאטידיב האבן זיך דארט אויך איב נעריכט ער האט ני׳םט קײן צייט צו פראװען, כאט״ם די דייט׳םע נייםטיק״ט האט ױך אין די אעצטע יארן אננעזעצט אויף אים, אז דװקא ער זאא זי פירן און טדריך זײ;. טוז ער ךאפ טאקע פו; צייט־צו־צ״ט טון, פון װצא-װענן או; אין באוײפטזײן םון זיין אחרױת, אאפ דער עאטפטעד ברודער פון דער דייט׳םער איטעראר״םער ט׳טפחה ער טוז זיך בעא כרחו ״ט׳םטה זיין״ אביםא אויױ יםטחות און יטים-טובים םון די א־טערארי׳םע בעאי-בתיב, װאם ״פייערן״ אאץ אפטער, װאם װיי- נ־קער ז״ זענען מחויב צו ׳םאפ;, ער עפנט קונםט-אויפיםטעאוננען. יםרייבט אן אייטזעריקע הקדטות פאר ױננע, נאך ני׳םט באקאנטע ׳םר״בערם, זאנט אריים א ט״נוננ װענן די ״פאדערוננען פונם טאני , װאם קאאפן אן אין זיין טיר — און ״בדי ׳םאא אביי׳ם״ און ארויכ־ צוזאנן םון דײט׳םאאנדם כבור װענ;, האט ער איצט אנגענוטע; דעב נאבעא-פרייז פאר איטעראטור, ״פאיכט־באװוכט״ או; טיט ערנפטע נעטאםטענע רײד, טיט א זייער קנאפ; ז׳םעסט, װאפ באפרידיקט נאר װ״ניק די אינטערנאציאנאאע איטעראטור־פאטריאטן, װאם ײאאטן כח נעהאט, טער הנאה צו האב; פון דער דאזיקער נרויבער