Literarishe bleter · 1929-09-27 · 39 (27.9.1929) · p. [Seite]

פרײז 60 גר 27 סעפססםב&ר 1924 זבקסםבר י^רג^נג דםסראריפמ3 א*?וסםרידםע װאכנשדיפם פאד?יםעראמודפ■ טעאםקדאוץקונםמ ב״גיביני ב.ק?עעקין.וזארשי; פארמ^ג פה יעלב דיבעזאבס פארבליבענע פחבים ז־ — (צ ו ד ע ד צ ע נ ט ע ד י^רצײט) פון כי״; אײגענער יאראקעעריסטיק ײענן קע; א־ך בײ זיך נ״שט פזער;, זײ נייעט צו דערדאנע; דא, װו איך װיר דערצײרן די עריעטע טריט ט״נע אויך דעט, נ־יעט פאר יעד; נרײך אויםנעטרעטענעפ װע; אןיק װערכן א ײד״צ קינד, א; א װענװייזער או; אן א בא־ גר״טער. ביאנרזיעעט אטאר ארוב, א״דער א צופאר, אדער אײ- נענע ענערגיע פידט איט צו צו יענעס אוכוערטעסטירעך־ברײטן פערד װאס טע; רופט עס א; ריטעראטײ און אויך איצט, א״דער איך הײב נאך אן צו דערצײרן ראט. װאב איך װיר רא א״ננטרעך דערצײר;, דע־טאנט זיך ״,ר ,״וין א טעיסהרע פו; יענע קינדעריעע יאר;, װע; איך האב נאך אפירו ק״; באגייה נייטט נעהאט, װאם איז ראס אזו־נס יטרייב;. איך האב דעטארט נעקאנט ארט ז״; העבסטנס דאס פינפטע יאר אי; רעטזערב; זט;, װאס טע; האט טיך צוס עריסטן טאר אין הרד צו א רבי; אר״ננעפירט. און יטוי; דעטארט האט זיך אין טיר או־פנעװעקט א; אוטערקרעררעכע ריביסאפט צו װייס ׳סר״ב־פאפיר פאר א ר״ן יסטיקר ׳סר״ב־פאפיר איז ב״ טיר רעכט נעװען אפצו־ נעב; די פאר נראיס;, װאס טע; פרענט טיד אטאר טיטגעבן א•; הדר, אוז אטאר — אויך רעס גאנצ; פר״סטיק טיינעס, און קוטעז צו־ ריק אה״ס צו טיטאנ א הונגעריקער או; א פארחריסטער די טאטע האט אין אנה״ב נארנ״סט נעקאנט פאר״סט״;, פון װאנע; האט זיך צו טיר נענוטען אזא װערפ״סער אפעטיט אין דדר יספעטער אבער האט זי אננעהויבן הויסד צי זי,ן אז ״״• ט״; פר״סט״ק אין הרר איז עפעס נ״סט נראט, און איז צוגע״סטאנע; צו טיר איך זאר אויסזאנן , װער עס נארט אויס ב״ טיר טיין פר״סטיק, אזעיכע געיסעפט;, ווי אויסב״טן טיט טיר א יסטיקר יסר״ב- פאפיר אוי־= ט״ז פר״סטיק, און פא־ עפעס א; אנדער יסטאבטע, די פר״סטיק; ביי אנדערע אזעריע יוננרעך, װי איך, האט טיט אונז נעטאבט אריה רעס רבינס, יסוי; א נרויכער בית־טדריס־בחור״װאס האט ז־ך ב״ זיי; טאט;, אונזער רבי;, נעיספ״זט טאקע נאר טיט אונזערע פר״סטיק;. טע; א־ז נאך רעטארט ״סטארק פ׳־וס נעװע; א־ז ט״ן געבוירנ־ ״סטעטר זיסאנער, און אפײץ א קר״נעס הרר־ױננר האט טעז נייסט פארגינע; א ביסן אין טויר ארײנצונעטע;, איידער דער רבי דאײגט טיט איס ארער בענטיסט באטיס צוצ״ט טיט איס אץ הדר פון דעס אר־ה רעס רבינס זענעז טיר נעװאר געײאח, װ־ נרויס עס א־ז ר• עירה פון הדר אויסצוזאנן — טעג רער טאטע פרעג;, טעג די טאטע פרעג;. פץ חדד זאגט טע; נ״סט אוים — זאגט טע; אבער חרירה והם ׳א אויס, האט אונז אריה נעזאנט, — הענגט טע; דערפאר נאכ; טו־ט אץ ניהנס פאר דער צוננ, אץ אזוי העננט טע; דארט אזוי ראננ, ביז טע; צ״טערט זיך אויס. — פאריסט״ט זיך, אז הענגען אויך דער צוננ נאכ; טויט האט ם י י ן ע ד ש ם 1 ד ק װען נאר איך פארט׳־אבט זיך, אוס זיך אריץ צי רערטאנע; טיינע עריסטע טריכ אויך דיעס וועג, וואס האט טיך יספעטער אפיסר צו ריטעראטיר צונעפידט, יסײיטעז ארעטאא אויק טיץ זברץ אױיי־ אאמע ערינערוננע; אץ א״נדדיק;, פארבריבענע יזרגעץ אץ ט״ן טוח נאך פץ נאר די עי״סטע קינדער־יאר; טיינע. איך װ״ס נ״סט, צי האב; יענע ערינערוננע; װ־דקרעך א באדייטנדע יסייכות צו טיץ ׳ספעטערן ״סרייב;, אץ װי װ״ט ז״ קענע; איבערהויפט אינטערעסאנט ז־ץ א־צט פארן רעזער, אבער