Literarishe bleter · 1929-08-16 · 33 (16.8.1929) · p. Seite 647

4 זײס 647 ל'70ר$ר'ש2ז בלסםסר נזמ. 33 (216)* נאפאלעאן אין דער װירגולעכהײט און אױ דער פאנטאזיע*) ןיייצ׳ פע*־ז פאנטא אי ר״רצי■1 פי-או איז אן אײי פי־־אצ :אפאי־עא: ביערואי איז א :דײ״ ױעיענא אין אייפ יגא איז דעש גענעי־א־ -אך א ניאגטאײא זאדן £: 1' * ־אטע־־־־אא. ד׳ ןי־.ז א; אין ז־י פא׳־א אניייפ פאי■ א א:״אפ :א=א*־עא אנײיי פי־א־רע:: א פא פאײיצעי־ איז אזא כז׳ איז אפד־־־ מיר געפי א בדױו אץ דעדאקציע א £א;אצעי או איבעי־ײא: דעי־ר דא:;אײערי יק״א. נעז איײאניזאצי אצעא;יד־א :אי־דנ: ־ארנפא־ איז א ־אג כלעז אינזע-ע יר פו :אציאנא• ך*;ר יעדאקצ׳ פא־־א פעדעײ אזא יאצקא: יאייט, אז איז א: ײאייצע. דע= ל־ביז אייגיגב ,.״ציין מעי ײי יזינדערר יאי, װי דאפ רעטעני״צ פין נאפא־־עאן ײערמ אלץ גרעכער... עכ דאנש זיך. אז יוײ זענען אדירך פאי־בײ נאפא־ יעאנש נ*טבלד> אצ ךי ןיע״ײעי• פינורירן א ער״צצן קא£ימר פין א 1 י ע־ ״פאי״צונג״ ויעגן דעש ,.מאן פין גירל״, א:י.עיעײבן דויבן באײיבמ, ־יײ• םייבן ״ביײזיעי מערעז־צק&״דסקי. — איינכ פין די צײײ ײערק געײידמעצ במעב גי־ײבצײציק. ײעי־ק, ײעלנע פאיגיע־;ן דער״דינען אין אײז .ב צײײטן ײערק. ויאב :לויז די אײגענע װע־• קעגן דע= גוזראדיקן נאפאלעאנען. ײעלזע זענען לעצמנס דער״ביגנ א רײנער צופאל דאצ אגטקעגנגעיבצעלט די :״ה בעי־ן מיט צײײ די צא־־ פון א פע־־ציק טויזנט ב ײאב זײ זע דייי״״ י גײן ת אױיהגעיער, א־־ס קעגנגיפ צ״ט. ײײל דער פאקט גופא פונכ אנט־אלט, א הוץ א צוידריפט פונב טעי פון נאפארעאגען, קען דינען ליריזכ פונכ ערידטן. ,,טײליזאל דאבט זיך אויכ״, זאגט מע־עז״טקאײברי ײעגן?יין דע־־ד, ״אז ע- קען זיך אלײן פונקט אזוי ײײניק, ײי נליר קענען איכ״. און דאך זעגען דא אין דעי־ , פאר״כונג״ געײיכע דעי־צײלונ־ גענדמען דירעקט פון נא״אלעאנב מעמדארן. דער ״בי־ײיער, אין דעי־ פי־אק־ טיק, איז אין כתײ־ה צו זײן אײגענע־ אויכגעטידידטעי שדגעסטיע. איז ד;ן נאך •אלעטען. אמה. ײי כטענדהאל אזן נאך איכ בעיעז״טקאײכקי בא־ הויפטן, אז :אפא־עאן ביײיבט א יעטעני״כ ײײט דע- ײי יעדע־ ז״דעני איז רעטז-לאפט׳.' איז דען זי־ן ז״דעני א גיײ:עיעי ײונדעי ײי כ איז ד;י זיבעני פון א ״בעקכפײ, א :ױטאן. א האניבאל:׳ העי־דן־פארעױנג קען ײעין צו־ײי ט געטי־יבן. ד;?כ איז טאקע דע־ פאי־ :־י מעיעזכוקאװ־ כקין דוערכער פאי־דאיט די געײאלטיקע אנציזיקדנג פון א דיבטע־־ אדז גיט זיך ײןתיל אייער אויפן ננאד פדן פאנטאזיע איץ א־בע־ט־ײבונגען. ייהאט זיך צופיד גע-אזט באאײבפל כך פון יעאן ב-דאכ ״די נ־טמה פון נאפאדעאן״. עי לײוט צופיל אבט אוי• ניטכעכ כ־״י־וך: ״בא״א־עאן איז די -עצטע חארקערפעידנג פון אפא־־א׳ דעכ זון־גאט״. דאכ זענען דאך פאנאטיקער פונכ :אפאלעאן־קולט. דעיי ײעג דעיפי-ט דעכ ~רײבער. אויב נייכט צו *דגעון, איז א־נפאלכ צו א פאי־טדנקעלדבג פונכ קלאין *כב- ,.נאפאלעאן־פא־יבונג״ איז דעײנדי נייבט אזוי ײײט אן אס־דא־ צונג, ײי א יויב־ראפבאדיע. כיקען זיין, אז עטרדאכ דערפון דא־־־5 צד־ :אפא-עא: גע״גײין ײערן לעאן בלואכ געדאנק. ודעלכן מעי־עזכזקאײ: נדמען, אז דעי *דליכי צי פאריבטײן נאפא־־עאנען קען געפ דעױ נאפ;זלע*ני״געיי לעגענדע, אין דעכ פאיקכ־געפיל ײעו א:עי בלוא איז דץ־גאנגען אזוי ײײט, אז עי־ האט גע־׳ דעיאיערער פדן אײראפע ײי ײעגז א ,פא־בי־־ד פון דעש. דד :עיעזי ( זדן־עפאבן} זיך אין אנדע1־, .דער לעצטער העלד פדן דע-ב, װ;־כ איז פאי־ײאנדט דיצ זדן־אדנטעי־גאנג, דער אײנט־צײט פון דע- ײע-ט״.יעקב״, זא;ט ע-, ״קעדפט דיט גאט. און נאפאיעאן מיט גאטכ זון״ דעי מהבי ידרײבט פינקט אזוי •בטיענ;. ײי דער יבא-פכטע- ק-י־ טיקער, ײעגן דעכ ױכטיץ־רא-ד פדן העיצאנ דיאנגיאן, און דאך דע— קלעיט ער: ״אין;אפאלעאנען איז גוטכ אין ״צלעבטכ אין אײביקן קאנפ-יקט. אדן פונדעכטײעגן, אין דעה קאכפליקט איז עי דאך א דדעזן פיז אן א:־ דע- נאטור, ײי מיר זענעןז פון אן אנדער כפע-ע פדן דעי ״כעפונג. — א דאן פון אטלאנטיכ — זײן הארץ איז א בעבער, ײאכ איז אנגעפילט מיט א כפעציע-ער פייכיקי־ט; א טיאפן פון יידט פוז א קיבן, נאך נײבט אזא זזי פזן;איגאטא איז ארײנגעפאלן אין דע- אדב-אזיא. נאך נײבט אזא ײי פון אלידפ, און ראט געיבאפן יענע קאבעדיקע געמי״ט, ײעלבע מיי רופן נאפא-עאנכ ז״טעני״. :א~ עט-עבע דאך מין פא-בינדונג! דאב איז אזא טא אין ^אלגא האלין גאט, ז א ןוזיאסטי״צער פא־יבטעלונג פו ענכ פדן דער ״בי־יב ײײט מעיעזיבקאײ־ ן ד■ ״נאפ&לעאן׳ א פאי״צדנג,* פו יבעי עגן די ב *ו ײ רך קײבאייזן : דו נאפאלעאן,,, צונויפגעזאמלכ פין ,דעדואין =קי אדן ״