Literarishe bleter · 1929-08-02 · 31 (2.8.1929) · p. Seite 606

ל'ס;זר$ר'ש8 בלבםסר נ?ס. 31 (274) זײם 606 װי ד״נע דעפצן י ארן אן א לענענדע — 28-יעריק ביסטו פדאסט-פיעוט אפנעיעטארבן אויף נעמײן-ארדינערן מיפוס מיט צופרעםענע קי׳סקעס אין הא׳עפיטאא ״הדסה״ פון ירו׳עאים — ׳ אײנער פון די 10.000 *טטירע, ציכטירןע טרױפיער, אויסגעױארצרטע... א בלאסע, *טלעפערייוע ׳טװעסטער האט ריר צוגעטאכט די אויגן -- ק״נער האט דיך :י׳טט געקו׳טט אייה דיין קאלטן ׳טטערן... קראקע׳ דעש 8 אקבאבע• וױיסע בערעזעס אץ צפון, אין דרוס ׳טלאנקע ציפרעסן — די װאס אין ׳טטילע קברים טוט טען :יך פארנעסן... 10 ביסט נייטט געריטן אױן= קיין קארד פ״עדר־יקע פערד בערעלע — כיסט ני׳טט געװען ק״ן ראטאנטײעער יטוטר, כיהאבן דיך ני׳טט דערהרגעט אראכער אויפן פאסטן, ־-- טען האט דיר פאר דעי* אידעע ני׳טט געגען קיין עליה אי״= דער תליה... דיין י־עכן איז ׳טטיל געװען אין יטטאל מיט א 3ריוו י 1 נה ראזעבפטלד ד י ג ע ש י כ באדר און ער אי״ן אין גאנצן װי נרויס ער איז געװען, איז געװען באיעטעקט טיט נרעסעדע און קרענערע ׳עטרויעיעך, װי מיװארט איס נאד-װאס אויסגעטדײפרט פון א ׳טטרוי-זאק ארער װי עד אריין װארט עפ נעװען אט ראם ׳עטרו־-זעקר און פיקריכן פון א־ס ארויס פון אינעװײניק די יעטדוי. סיאיז קענטיק געװע;, אז ער הארט דאדטן אין אויספאקן פרי׳עע פחורה, װאס איז נעקוטען אין ׳סטרוי נעפאקט, — װאס װארסטו געטון, װען ד״ן װייב נארט ד־ך אפ, װען זי װארט זיך, א עט״גער, איבערגענעבן צו אן אנרעחנ א־צע האט געקוקט מיט זײנע תמעװאטע באראנאװע, כיערע אויג;. דער בער-הבית האט דערקענט, אז ער פאר׳טטײט אים ני׳עט. — װען דו, א עטײנער, װארםט זיך, ראמיר אזוי זאנ;, װען דו רערװיםט זיך, אז דיין װ״ב האט א צװייט;, א רױבאװניק, װאס װארסמו געטו;? איצע האט עפ אנגענומע;, אז דער בער-הבית מײנט חװק צו מאבן סײ פון איס און פײ פון ז״ן װײב. עד האט געהערט, אט דער איצע, אז ערגע־ן בײ יײטן טרעפן אזערכע זאכ;, ער האט עפ באטראבט ארס עבירה, אבער נישט ארס ומנריק, װי אנדערע מענער פאכן דערפון. — װי קומט עס צו מירי — האט איצע תמעװאטע נעזאגט. — ני׳עט צו דיר, בארװא;, נאר צו דײן װײב. װען םיקומט אימיצער װער אט א דא אין דער צײט, װען דו ביסט פארנומען און דו דערװיסט זיך, אז אימיצער... איצען האט זיך א ״רױבאװניק״ פארגע׳טטערט עפעב א נע- פוצט, רײן מענט׳עערע מיט א גענארטער בארד און רערפאר האט זיך אין זיין מוח ני׳טט נעראזט אויפמאר;, אז אזא פארשוין זאר רארטן קומען צו א־ס אין זײן ׳טטוב ארײן צו זיין װייב, װאס האט אזא מא;, װי ער א־ז. ער האט נישט גענרויבט, אבער ער האט נע- װארט צופרידן שטערן דעס בער־הבית. — װעט עס זיין אויר זייערע קעפ... — אבער װאס װעםטו טון, אז דו ײעפט זיך דערפון דערװים;,׳ — נו, װער איך נײן צוס רב און פרענ;, צי איך מעג מיט איד ,ױײטער רעבן... רעד בער-הבית האט דעס מ׳טרת זיינעס מכבד געװען מיט א זעץ אין פרײצע ארײן, פון װערכן ם האט זיך נעגעבן א טראנ א נעדיכטער יעטויב און בײ איס א פרענ נעטון, װאם ער עסט און ארײן פאר אים נעענטפערםי: — דו עסט, װאס ארע מענט׳ען עפז, און דו דארפסט גאר קײען ׳טטרוי, ביםט א נרויפע בהמהן ״הע־ מאי־ קופעי־מאןן איר זארט טון װיסן ז״;, אז א״ער פרוי פ־רט אײך אין באד אר״ן, אז זי נארט א״ך אפ מיט א צװײטן מאנספערואן ׳. איבע־נערײענט ראס ברײוערע, האט מאיד קופערמאן געמאכט אזא זויערע מינע, װי אײנער, װען ער רע־־ספירט פרוצ־ס א ריח פון צעפוירטע קארטאפי אבע־ ־עטארק א־בערא׳עט איז ער דאך נ־יסט נעױע;, װ״י ע־ איז רעיצי ג־״ט;עױען נאך פאר דער חתונה, װ״ר ע־ איז ערטער פון איד ני־סט מעד און ני׳עט ײ״ניקער, װי מ־ט צװאנצ׳ק •אר ער איז ברויז נעװען אויר אזוי פיר איבערא־טט, ײי- פיר א מאן װערט איבעיא׳עט אין רעס מאמענט, װען מיזאנט איס, אז ראס װ״ב ז״נס ג״ט צו ק־נר פונקט אזו• װי א מאן פון א ־עװאנגעי־ער פרו־ װײפט, אז ראס װ״ב ײעט װען עפ איז מוזן גע- רעגן ײער;, און ראך קומט ראס נערענן װערן אירס פאד איס אומ־ גער־בט, אז״ איז ראס פארגעקומען מ־ט מאיד קופעדמאן און מיט ז״ן װ״בי סיהאט געמאבט אװ-= א־ס אן א״נדרוק, נאר פיזאר איס ס נייסט געא־ט און נייעט בא- צו ייך: ראס ־ענעס טורעפר א•; רע־ אפענער טיי־ פון זײן מעבר-סקראר;ר״ענט, אט ראס בריײערע. ער נאז און ז״ אר״ננע^וינמ ־אט ״ך אויפנע׳טטערט אין טא װאס פארט י= א*: סיראט געמאבט או <ס אי און באר־ר;. האט געטיז אט נאר א ״ורמר * לי^י<* י**ױ* תי,^ט *<ס כאקי• בריװערע האט ער איבערגע;אט <ס װי ע־ ־ נאכדעב׳ אי: :נע פון רי די £<:? פגענומען עד א־א דאט װען עי־ עי׳סט, ־״;. און :״ײ א א־ן עד רא! ע ן, יזאט רעס רוק :עגלײנט אייס; נו, ײאנ סצענע׳ מאבן א צ* טץ... איי ראס ׳טוין * ריעט אנ;, אז ז אים ציד װעט :טיקייט פער׳בן א, איב באראר־ מען ראך, א קי־א׳ז געטון אין י״נדר, װאס ה־נטע־ן אויער, ני׳עט צװײפרוננ, װ• פון דעס, װאס ער האט זיך קיין עצה געבן װאס צו טון און א טראכט געטון אהער און אהין, י געטון רעס משרת, װאס איבעט ב״ א־ס אין קר״ט: מע;׳. אי און זיך פ.־ן פא־ נעקענט;ד א רו אז• ראט — איצען פון הינטער ־באפעס, ׳עפיגרען, קאמאין און מאדמארנע װא־ב- טי׳טרעך האט זיך באװיזן א באװאקסן קר״ן ״די װאפ האט ני׳טט אויכנעזען װ• א ״רי נאי־ װי א ױננר פא-טטערט איס א ײדר, מיט א גער־בטע־ קארט־טעװאטעד בארר, ־ואס איז ני׳טט געװאקפן א־ן רע־ רענג. נאר עפעס א-ן ז־ך אי־״ן, נעד־כטי און ק״רעיריק, און די