Literarishe bleter · 1929-06-21 · 25 (21.6.1929) · p. Seite 490

?'סער&רישע ב7ננםננר נוס. 25 (268) ,זײס 490 7 ו פוז דער פראגער טתפע פונם מאסהװער הינםטלערישו טעאטער יד * גאסטשפי די מרופע בא־פטײט פדן א ארטיסםז, — דאפ רוב פדן זיי זענען אויסגעצײבנטע •טוייטפילער. מענט־פן מימ גרויםע טאלענםן, מיט גרויםע קינסטלעריעע פעיקײטן און װונדעריארע טראדיציעם. יעדע ראלע איז נעיסאפן, פארפולקומט און יאארבעט מיט אלע פרטים און קלײ־ ניקײטן, און דערביי אײנגעפלאבטן און פארװעבט אין דעם יספילן פון די אלע אנדערע. אײניקע אקטיארן קומען פון מאסקווער קינסטלערייגן טעאטער״ װו זײ האבן געשפילט עטלעבע יארן, די פיעסעש זענען אויפגעפירט לויט דער פאי־ס און גע׳צטאלט פון יענעס טעאטער״ און די אײניקע נײע *ק־ טיאין האבן זיך אײנגעדעבט אין דער טעאטער־סנינה און העלפן־מיט דאס *טפירן פזן די הזיבט־אדטיסטן. און סיקומט פאר אין יעדערעי באזונדערער פאריסטעלונג א מין;ײ־װידערגעבורט: אט זענען פאד אזנז גאגאל־פאר׳סוינען, דזרך און דורך ־אגאלייטע טיפן, זארגלאז, הפקרךיק, און אויה מארגן — מענטטזן מיט די דאסטא׳עװסקי־לאסטן אזיך די פלײצעס, און א דרימ־מאל באהויסש מיט דעפ ט־טעבאװ־ליריזם. פון די װיבציקסטע אקטיארן אין דער טדופע: פ. פאװלאװ, א װירובאװ, מ. קרזעויז׳טאנןוװסקא, װ. גיעט״ט, נ. ליסענקא, א. באגדאנאוו, דװואן טאייצאװ און נאך אזן נאך. סיאיז *טװער צו זאגן, וועלבע פאי־טבעלונג איז די בעסערע, די געלזנגענערע. יעדע אויפפירונג האט זיך אירע אײגנ״טאפטן, אירע סערלו׳ װירדיקײטן. און אין אלע — ווונדערבארער צוזאמענ־צפיל, אויפריבטיק־ ערלעד צוזאמעניטפיל. דאס טעאטער בבלל האט געמאבט פאר דער״ציימ פיל וועגן און אומװעגן, אבער סיאיז גוט איבערלעבן פונשנײ מיט די אקטיארן דאס אלטע, אמאליקע, אװעקגעגאנגענע, ווי עס לעבן עס אוױ* די וװנדערבארע קינסטלער־ארטיסטן. נ. פי. געזעז ביי זײ 5 פאר*גטעלזנגען: נ. גאגאיס ״חוזונה״, פ דאס־ טאיעױסקיס ״בײידעי־ קאי־אמאזאװ״ און ״דאס דאי-ף סטעפאנט־טיקאװא *, א ט־טעבאװס ״דעי קאי״טן־גארטןי' און מאקסיס גארקיס ״אויפן אפגרונט״. א *טטיק י־וסיאנד, דאס טיפע, אײגנאי־טיקע, לײדנדיקע און מערק־ ווײ־דיקע ״וסראנד, האבן זײ אדיפגעבי־אבט אוײז די אי־עמע ברעטעי־ פון די װא־־טעװע״ קינא־טעאטעיב ״װאדעװיל״ אוז ״-אקאקא״. עס מאסט נייטט אויס, װאס זײ זענען נע־ונד־אקטיארן, אמהע ב״אנדז־טעכדיקע •בטעי־ן. א װאנרעינדיקע טרופע סיט די אלע פלאגן און מאטעי־ני־טן פון א װאנדעי־נדיקן טעאטע־: אויפפירונגען א:יז *ט״עבט־ אײנגעאי־דנטע בינעס, דעקא-י־אציעס. רינט־עפעקטן, טעבני״טע אויס־טטא־ טוגג, ״אנגע אנט־אקשן, אלין ממ־ט װי בײ אונז, אין אונזעי־ ליבן ײדייטן טעאטער אנעי־ דאך, סא^א ודינדע־־בא״ צוזאמענספילן סאױא גי־ענצנדעי־ אנסאמב״! יעדע פאי־טטעי־ונד. מיט איי בלוט׳ מיט איר סטיל, מיט איי בא־ י*אל״""י*. מי£ איר צ**כ<5 האכן זײ געגעין דעכ גא.־.א*־'-; כאעיײ־ד;, :ײסי־ז געלע״עי א*ן הוזע א־כעי זײנע ארסגעלוכל״עיסע. *דײעי־יאװעגלעבע איז גיאי־ הויהיקע כאילװינען אין ״חהונה״. העגעי און פױיעז פון דעם אמאליקן ..פא־כלכודדיקן״ ױםדאנד. א ינםיק ײילד־װעלצ מיט דעם אײגנאיהיקן י־כ־־דן הכקי־־דכי יגע- דעינאל זענען געקומען די דאםםאיעװפק״גע א״גכא־כ־קע ג-יכיענילון אין די שיפע. קרענקדעכע. חיםנױעיי־דע, װיל־ דע און דאל כזי־דע, הא־ציקע, אכזרױתדיקע נפ-וד,. אין די בוויי דאכ־ וכאיעווםקי־פא־־דמעלונגען האם אויפגעלעכט דער װידדעי גאון מיט זײן ק־אנ־ן־ווע־מ. מימ די אלע זײערע אינעווײניקםמע םגופים און ענוײם. ידפעמעי האכן מיר זיך געפונען אין דעי כאהארצמעי, רירנדיקער, ידמי־ מונגכפודע־ מכיכה פון מ־דעכאוום ליכע, קינדי־ד־דעױואקסענע, פאי־ צווײפ־מע מענמ־דן, און למוך — דער כונמעי, רא־דער מענמ־דן־כוקעכ פון די ״געוועזענע״ דענקער־פילאםאפן פון דעם ״אפגרונמ״. י מ.װירובאװ נ. ליסענקא 6. פאװלאװ