Literarishe bleter · 1929-06-07 · 23 (7.6.1929) · p. Seite 447

>'■ ם 447?'סטר^רישס ב7עם2ר נ1ם. 23 ו266) 7 כראע ע ־צ ט:ער: (פאריצוינצ פון צו *גטארךע קלע£, ד״ויבט זיך אויף פון דעי עי־ה גײט צ, צו דע״ פאנענצי־ענערין, בויגכ זיך איבעי איר, דעלפט איר. זי :עצט זיך לאנגזאם צוזאבזען, בלײבט אבעי־ *טטום די נאכצע צ״טן הברימ, רא א'ז א חברטע געפאר;, געפארן ב״ דער רויטעד פא;. הערט איר נײטט׳ ברוט דעדט צו אייח לזענט איר דען נייעט די יעפראך פון ביענטיערעך ברוט־. האט טען עס א״ך :י*טט נערערנט־. דא האט ז*ך דאך בריט נעגאס;, הברי־צ בילוט; ^עי צופצ די בײ דעי־ זייט *הטײענדיקע בײ די איבעל. זײ טרײםלען זיך אלעמאל אפ פון איש. טאבן בטנים עי• זאי־ זײ :״צט ־גטעי־ן דאב דא״בן עי־ נויגט זיך װידעיי צו דעיי פאנענטײעגעי־ין, זעט אז זי ד,וכלט צו זיך. קניט עי זיך :עבן איר אנידעי־ און יעדט װי צו זיך, אבעי דויך. װי א ברונעס אי; טיטן גאס איז אונזער רייב, איז אונזער ר״ב, װער ס איז דוריצט־ק נאך ברוט. דער קוטט או; יסעפט או; זיסראקעט אי; אוטגעיצטערט גײט ער זיך װײטער יייטט ^•**,****^ ^ין ^רוט יגאריטטייען ז־י או; יטאצן נייטט *<ןפ ז״ן װערט - ־ איי; טראפ; פון איר האט יאך יטויז אטאר יעייער גייטט גיעאגריעריטט די נאנצע יערד, •צ**<ר זי נייעט בי<ס*<- געטאבט, און יטפעטער יטיער זי ג־יטט דדוב נעטאבט. אזױ װי א ברוגעב אץ טיט; גאס, (א רו.ע פויזע און װידער *בבאיקעס זעט װי דער זיג גײט א־וס צװײט; אוגז, רערגט אײך איס זע;, װעט איד רערנע; איס די<ןב;, דײסט אויך די אייג;, דערזעטן א״גער דעס צװײטן רעדזעטן פאד ברוט האבן טיר דעס זיג געקויפט, טיט ברוטיקע זיגרעז אי; די פאדט־<*ג; געהתטעט ־א: י־עצטע בראט פ*; דעד קנעבט״צעױ * ו״< ר ט ־ ג ע יי ט י ב ט ע. װען אונזערע בעסטע האט טע; נעיסאהן, נעהזיןננע;, געיטאבטן אי; תפיסית, אויף ברויעס פאנאנדערנעיטפד״ט; פא־טעט פי; היטר טיט רויטע זינרען פון ברוטיקע זונע; דאבן דעס זיג טיד געװונען. טיר האבן עררעך באצארט פאר דעס זיג, און איצט אנטרויפט עד װידער פון אונז און דאב זעיבע באוט צײבנט וױדעד דעב -<נ זעט זי װאדנט א"ך, ד• פאיקע אויז דענטיערעכע קעפ. א*; א*ד טעכו״; קיאננ פארקייננט ־אכ נעזאננ פון דעד ק״י־קעד יעעה פון ז־נ וזעדט, עס איז כייט; טאנ, די ״עעה װעט ני״עט ק״נכיאי קוכ־ע; כועד צוד־ק. פאר אייך און פאר א״ערער קינדער די א״גיהײט װעט פאװייז; װונדער, די איינינק״ט פון דעם װעיט-פראיעטאר־אט!- (פאדענדיקט ער גופרידן, װאיג• אויף א־לאדיעמענמ;, נאקומע זיי און רעדמ דאננזאם װיימער —) פאריעט״יער פ ו ן י• ד י.״ ן ״ ק באפריגרט טיט טוט דורכנעאויכטן פרן גרויב; אי; דאזיקן איגטערגאציאנארן ארבעטער-טאג ג״עז װטטובדיקע פרייט און דערהויב; די בװאריעס פין אונזער ברוט - - י*צן יעדנעיו ד י ג ר ו פ ע פון ר ע כ ט ס (פאלן איײן אין די י־עצטע װעיצעי פון *טראני *טראג: ־טראג די ײדןי פוירנס פארעטערן פוירנס בריטזויגעח פארקויפן דאס ראנד; די פארעטעי! *טראנ: יטראג: זפאלקעס הויבן זיר אין דעי הויך. פאין סאלװנװײז אויף זיעי ײדייכעי־ נ;אסע. די כזאכע בויגט זיך אײן. װעיט זיך נ״צט. אײנצלנע הענט הויבן זיך א.*ן פאין ווידעי צוריק. דער יעדנעי פרװוט נאך צו יעדן. עי פאיס אראפ פון די הענס פון די הבריס, װאס האבן איכ געדיאלטן און האבן זיך איצט צוריסן אךן עי מי־טט זיך אדיב מיט דע*• כלאסע. אלץ אנצרויפס. די *גויענעיכ נאך אויפן פלאץ בלײבן עצלעבע צעיטיאגענע און אומגעפאיענע. די פוײייבע גיופע ״צליסצ זיך ענגעי צוזאמען. דעי .£ן^^^*%.%%ף ך*%^% %%~ ף%%^*% •,11% ( *%%% | ד י ״ ד * ׳ט ע פאנטרעגעײן ובאיעט זיך מיצ א פאי איבערגעבליבענע •טלעגעיס. באלד הענגצ די װײכע בלוזע פון אירע הענצ אין *צמאצעס איאפ און אירע דאדע הענצ באװײזען זיך האלצן העבעי, הענער די פא.ן. אין איע זײצן *צי־ײצ זי:1 טאװאזיטי־טע, נענאם;, קאטעראדעס, טאװארייטטיטי, הבריס, טאװאזיטײטעי (די פאנעניכצאנג װערצ פון אונצן אפגעביאנן. זי ץריגצ א צעמפן זעץ אין קאפ. פאיצ אויף ךער פאן. דער *בלעגעי רייסצ זי פון אייע פאי• קיאמפצע הענצ אדויס און אנצדויפצ מיצ דעי צוךן. דעד פאריטטײער פון פוירייטן צ. ק. װאס איז דען פאר א אונטעריטײד װער צו װערכן פארק עס קערט, די הויפט זאך איז, װע; ער איז א טענטיט פון ארבעט, אזוי האבן נערערנט און נרינדרעך װיסניטאפטרעך עב באװיזן רי נרויסע ריזן פון דעב סאציאריסטייטן וױס;; פון רער אײניקײט פון רי ארבעטער, איז אפהענגיק ראס גריק פון די ארבעטער פון די אריעטער פון דער גאנצער װערט