Literarishe bleter · 1929-05-31 · 22 (31.5.1929) · p. Seite 425

׳״: 425 ליפעדאריישע פלעסער ג?פ. 22 (165 >? ׳^ /? 7 י? ג ע ב ע ר ד, א ר א ו 1 3 3 וי ו ן ב וי ך ע ח ע / ע ר ש ם (י װען טרױער פאדפרעדדט ד־ך דיר. ר״דנדילער ״ע;כ!י־1 או; איך װייס נייעט וױ דיר צו הערפ•... מאידאן <־;,<־׳. 1 1!2־י!1. ביעעת איך האס פאריעיד; נעװאנדערס, נעסרונקע;, נענעס;. :ואנככיאר פריירעך, דאנככואר טרויעריק סי■ נויינע װ״פער נע״ענ■־ איז דאס עדי־רס נעקוכוע;, נעקראכ; פון ארע װענ;. נעבויעעװעט כויי; ה־יריק פערד או; א; כויר פארנעסז . א■; כיי־נע רוסטהייזער איז ראס געז־נדר נעזעס;, אויי־ כ־־ינע חױת אי; װארד געכיאכס נעיעג;; ״ער קוכיט נייעט דיי;, טע דאד־ איס נייצט פרענ;;'—״ האס; ׳עפעטנדיק גזייעטיטירעט זייעדע פרעסערס הא—הא; זיי כייינע;, אז כייין ריסטוננ איז פארזיעאװערט. דיינע כװסקור; װייך, װי טיינ נעװאר;; — נאראניסן עריעט א־צט װייי א־ך ד■ כיאבט, ראס נרעסטיען האט אכט יעאקאר;, ׳עװענצרענדיקע פיקסרעך א; גאװהן יעטערט אייך אויםן פראיןן װייזט ד־ פאנעין ציירט ר• יאר;ן זאגן דון — דיר נ״ע; זיך כיעםטןן װאי־שע. 0 22 1928. ט ק א ו ו יאבצנדיק װ• א קינד, װאס קנעט סארײעס דעס װארעדע;, װ״כן סויך פון דער ראכנריקער דאדע - טרעט איך פר״רעך או; רוםטיק די פרעדדע, סארניקע ביטקאװער םטעטיעקעס א זוננעפראדטער אדוס דיר טורעדע; זיך קראפטפור אין העררעכע פאראסרע; סאזונטע יעפיצן פון סערנ — װי ׳עדעקנדיקע, עראסטייעע ד״דריעע ציצ; א קװע״עכר קודט דיר אקעג;.. ראקט דיט זיי; קױ!בר טרינקע; דאריעטיק פאי! איך צו און װ• צוס צוננענקויע טרוקענע י!יפז טונק איך ביטקאװ־כמאױכיאװאװ, <־..18 928! א ו ( א&שד ב א מ ת., או; אפיטר סאדח האט רעכט נעהאט דאם ד״דר. .ױאס איז א ראקטאר או; זייער קרונ און טראנט סריר; און האט דיך נעבעך ערנםט ריב, און װאם א־ך װער ק״נדאר, ק״נדאר איר תיטוקה ני״טט יטטיר;... א״ערע רידער, בער, זענען װ• דער קװיט״ט פון א ״טפארבער, װאס קר״זט איסער בערנ, און ײאם דער עיקר איז איס רעבן און רויב. װי דער הא פון א העקער, װאם האקט הויכע םדערעקעם און יטטרעקט ז״ צו דער ערד... װי דער ריטדייטער זאננ פו; א קאײאי װאס יטט״ט בר״ט, דיט צעיטפרײטע פיס, דיט נדרות או; יטראגט נאװהדיק דיט דעס נרוים;, יטװער; האדער װי דיט א העדערר און פארעדט דעכטיק א״ז; אוית ׳טטארעדנער קאװאדרע... או; אפיטר נאר אנדעריט, בער, אפיטר נאר אנדעריט, אפיטר זענען א״ערע רידער דאם זערטענע פריירעכע זודע; פו; א; א״נזאדע;. טרויעריקן ײאנדערער.. מאידאן 15.5 (!192. ווי ווייניק האם געפעלם. װי װייניק האט נעפערט, און דיין רעבן װארט גאר אן אנדערן גאננ גענודע; — אז דיט אזא רוםמ װארט איך געיטדעקט דאס פרוכ־ע הדסר, װי ה״נט רעבעדיקע רויז; און ברודען... פדילינגם־לייי א, העררעכער. ועװארטיקער נאט, עראסן דיר באד; ז־ך ארע אין רוסט פון זו;. פאר ארעדענס אויג; ײאכערט די ערד דיט נר־נס ס עפענע; ז״ערע קנאספן עפר, באר; און װ״ניטי־ און טיטערעדבעס, אך או; סעז... ײעדע; זאר איך בענטיט;, װאפ איך האב א נאז, ײאס איך האב ארע געזונטע חויטיס און װאס א־ך בי; א דענטיטץן און אויך די פריינע; רעײע; רויפיקע קיע; און ױננע נאך נייטט-קאסטרירטע ראיט־קעס ׳טפריננע; או•■־ דרינענדיקע, אודרױקע, ארטע קריאטיטעס או; ב״םן װירד זייערע הערזער... אז דיט אזא תאװה ײארט א־ך צו ד״; סרוסט נעפרעםט יטיכור א ה״ריק ספר צו ׳טדחת־תורה, דיט װערכע איך פרעפ צענריטע ר״בער פון דיינע װ״בער, װעז םיפאקט דיך א בענקען אדער א טרויער... מאידאן, 1929. אך, דו מײן ױם, קדיץ שװעםםעד?־... אך, דו ד״; זים, קריין ׳טװעסטערר, װי האב איך דיך ריב, װע; פארפרעכסט אויך דיין קארק דײנע הענט און טוריעסט זיך ײי א ם״נערע או; אנטצ־קסט זיך: דו, — אך, ײי ביםטו יטטארקן? אך, דו מ״; טיפע, גרויסע ׳טװעסטער, םיװאיען אץ מיר פארצװייפרטע װערף,