Literarishe bleter · 1929-05-10 · 19 (10.5.1929) · p. Seite 366

ליםער^רישזז בלסססר נזם. 19 /262) זײס 366 * י ש ד זי)? שםערןןזו 8 ~שע ה ע ד ש ע ל ע*> װאם װאאםטו געואנט, ירודער, װען עמעצער אן אנדערער זאי דיר הײנט ברעננען אזעאכע אידצעח װעא א־ך זאגן: װען עטעצער אן אנדעדער ברעננט טיר הײנט, טאקע הײנט, אפריא ו!צס1, אזעאכע פערזן, װאיט טסתטא צװי׳טן טיר כ-ט א־ם פארנעקוטען אזא דיאאאג: א י ך; אונזער צײט האט נישט קײן צײט פאר אזעיכע זאכן אזוי האט טען נעשריבן טיט <ע יאר צוריק, ער: אזוי? ןז״ער תטעװאטע) איך װײם גארניטט• װער האט עם רעטאיט אזוי געעריבן? א ך: טיט <־2 יאר צוריק האט העריםעייי אזוי נעשריב;. איער װען הערשעאע אאײן קוטט טיט אזעלכ׳ז זאכן, דאן טוז טען זאנ;-. — אך, הערשעאען ברוך הבא. א ײד פון װאנען קוטט איר׳. פון יעמעטיל? װי נײט עם אײף ויצט. װאם טאכט;ארט די ׳םײנע זיאטקע? און צירא? און ׳םרהאע? און צפורקע? און די בחורים, װאם באדן ז־ך אין טײכא בײ דער כאמקע? און אזוי װי הער׳צזעאע איז ני׳םט קײן נר, ^ער בעצ-דברן, װאאט טיר אװדאי אויםגעקוטען אא״ן אונטערצו יסאטן דעם גע- יצפרעך. װאאט איך נעזאנט א שטײנער: — א טאדנע טענט׳צ איר זענט, הער׳עעאע, נענוטען א נאטען פון א קינד און טיאנט אים דאם נאנצע אעב;. 1םוף פון ז. 360) נעיע דערצײאוננ, זאא ער איבערזעצן עפעם א רעכטע זאך. ער האט טיר צונעזאנט ער איז אװעק אין דער ביבאיאטעק און נע- זוכט עפעם רעכטס. קוטענדיק צוריק איז שוין דער נומער נעװען פארטיק. איך האב אים דורכגעקוקט.,.. — טײן נאטן — האב איך א נעשריי געטון און טער נישט נעקענט רעדן״ די דערצײאונג. װאם טײן געהילף האט אויםנעקייבן כדי טיר אנטון א נחת רוח, איז נעװען דיזעיבע: ״אא תרצח-... פון דניאי בערםאנםקי. זי האט טיך פארםאאנט. און עד הױם דאכט זיך טיר. אז איך װעא זי נאך אטאא אנ- טירעפן ערגעץ אין א ״רישן זשורנאא פאר ׳ציינע איטעראטור... — איצט פארשט״ט איר, פארװאם איך בין אזוי שטרענג טיט א טײנוננ. נאט זאי אויסהיטן, װאס עס קאן דערנאך פאםירן... םארלאג 1. קלעצקין, װארשן ערשם דןרשינןן: פרצעס בריװ ארד רעדדס אדםנןקליבן אין אלבערזעצם םיס וורינםירן אין דןיקלן־תנןן נחמן מײזיל־1 וםים ב־לרןר אין םאקסיםיליען) — םרײז 8 גילדן — העי־שעאע — א טענטש• האט זיך אויפנעקהיב; א נאטען, א פארצעדטיט-פארצוינענעם נאטען פון א קינד און טראגט אים ז״ן גאנץ יעבן. הערשעאען נעפעאט א הערשעאע צו ז־ין און טיט צענדייקער —ין שפעטער צו נעדענקען. װאם ער האט טיט ■^*נדריקער יאדן פ—ער נ־שט נעקאנט פארגעסן; װ״א עס א־ז אים שמארק נעפעאן נעװאר;. װ״א עם א-ז אזוי ג־ט געײען. - עס איז דאך אזוי נוט א קינר צו זײז. טיר איע האבן גרוים אײיעניש צו דערפארנקײט, טיר יאנן זיך צו ז״ן דערװאקסענע. אזוי קאונ איז אונזער צ״ט, אז טיר האבן פשיט נ״עט ק״ן צייט נייטט-קאוג צו זײן אבער װי פיענן זאגן אונזערע באבעם: פון קאײנע קינדעד האט טען קא״נע צרות, אין פון גרייםע — נדויםע צרות און הערשערע זיננט פון אזערכע קריינע יםװ יטרעד אז עם איז פשוט א טהיה און א טרײפט צו זען, ווי שנער טען האט אטאא וװי ראננ איז עס דען? בכך-הכר א יאר סי—30ז נעקאנט גע- די װייט״קן זענען חנעײדיק אין זײער קוים-באטעדקבארקײט, וועקז אינטיט־טעט דירד זײער באשיידנקייט און דראבנעקײט. ראם שטעטר — שבת — שאםיי — קיאר ט״בר — תש־ריך — ע־ב םיכות — זוטעד־רעב — פא׳־ן טויער װארטז -״ שכניב- רכיאות — ױנגא-טיידא-עגטת־נפשץ זענעז פינטאדיק, ר״צנדיק קא״ן אוז ציישאט;. װי העפי׳ז־ טאז. כאטש נעם קא״ב ז״ צוזאטטז, נעם פאנאנדער טיט אײא אוז צוקער אוז טאד א נעשטאק טאן-קיכא... הע־ש־עיע איז דער זאטיער פון ז־ם-פארצערטאיזק״טז, פון פארקינ־ישטע ציטעריקײט;. קא׳ידיעה פערעאעה אעקעאעד, ש״יבעאעד. פױגעראעד בע- טעיעה פענרטעראעך — אט אזוי אויםגעפיעשטשעט זענען הער- שעיעס אידערי הא? ײאם האב איר געזאנט? אידער? איר טוזט טיר אכצן טאא אניזשיאדיקז. כיהאב זיך באנוצט טיט א װארט, ־ואכ איז אינ- גאנצז נ־שט איו הערשעאעפ סטיא ״״י די נעש״כטע ־ערצײאט ןד• געשײכטע פון א קינה ויאם האט געאעבט א־ז נעאעיט. ביז עם איז נעיוארן א קינד). ־א, .ה״םט ער די נעשיכטע דע׳־צ״אט, אז טײז יארז צוריק האט יײ ״דז נעי׳וביז א נרויהער שטע׳־נזעייר-ריכ״ער פרץ — האנז ער נע- ד־יםז א־ז א״נטאי איז א טאנ צי א־ז א נא־ט יא־ד קאן אייך נישט זאנז גערוי). האט ער דערחערט. װ־ איז ז״ז צ טער האט דאפ ניעקי א ייוננ געטון, האי• עי אײפנעעפנט ד• טיר ארו־םנעשטעקט רעם קאפ: — צא בצעש, טאיי? — •א טאם איראעד — האט נעענטפערט הערשעאע אי־ זעט שוין. אז ביהאב טיד ניש־ט ריבטיק אויםנעדריקט אױדא• אזוי: יידאעך ױעז עם זאי זייז: אידער — װאיט קײן הע־יעעיע נ־שט נעוועז. ב״ אים ײערן אפיאי פון טוערן — טרע- רעאעה פון טיאכים — טאאכיטאעה — — איז ב״ם םוײ א פאר ײערטער צו ײעטעז? צו רבותי א״ב אי־ װעט קיטען טיט א טענה:_ *) צ׳ים ודיז״נעז ןון זיין אידער-זאםא׳ינג ..זו;ת אויןן כויאקם״. רעד.