Literarishe bleter · 1929-01-15 · 7 (15.1.1929) · p. Seite 144

זײלב 44/ ריעעד־^די־ש־! ב7'11/01 012. 7 (50+) ^1 יכדר־ פיבליאגראפישעד!^ױ^זמדל/ חודש־■ 0 < / ע *■1 /1 ] £ איפעדזיכט קאאפעדאפיװ ״פיבעד״ װא דשע, נאלע װקיי די התחײבותן פדן דעד ײדישעד ביפליז^טעק און פון דעם ײדישן לעזעד אין קןןנטאקט מיט די פארלאגן אין לױט אן ןןפמאך דירעקס באקימען די אױס גאבעס. דערמיט װעט דער סארלעגער זיך רעכענען. אין װעט נישט בא- דארפן װארטן חדשים-װייז ביז דןןס בוך װעס ״דערגײן׳, ,דערשלעפן׳ זיך בו דער ביבליאטעק. די ביבליאטעקן װעלן הןובן שטענ־ דיק, יעדע װאן־, נײע ביכער. און דאם װעט צוביען דעם לעזער, װאם איז להיס, נײגעריק בי לײענען דעם נײעם. .סרישן׳ ביך. אױך דער לעזער, דער םרײנד םון ײדישן װןןרט, מיז שטײן אין קאנ• טאקט םיט דעם םארלאג, און באציען די נײ׳ארױסגעגעבענע װערק. נישט קײן שטיצע םארלאנגט םון אײך דער ײדישער סארלעגער, נןןר אױסמערקזאמקײט. סאראינשערעסירונג מיםן ײדישן בוך. ביבליןןטעק מארק ראקןןװסקי װארשע אנרי בארבים מלחסר יידי׳• ם. ר*ק*װםקי 25 2 טערןןר . . 2.25 ישו הנוצרי , < ר*זם*רין 4.80 •ונסער ויר רעי*ק<י< *ון ם.ר*ק*װסקי פארלאנ י. א. צוקעד, װארשע ש. פןזלאדזןװ שבתאי צבי חיםסןרישעי יןםפן ײריט *שו ז*קם ויײז 6.50 ח■ מ. םליגעלמאו ך***^ך** ד,יסש*ריעער ו*'יז*1 ן ן ] דזר חזוםונאיכ זוןכז ■רײז 6 זי. פפיקײןי אין קןן• .כיכ/ר״ האט געהאט פון יעדער או־םלאנע געזיכערטע אםנעםער םון א 800 -1000 עקז״ דאן איז א בוך געדרוקט גע• װןןרן אין 2000 און 3000 עקז.< ממילא הןןבן די ביכער געקאסט סיל בילי. ו קער. איצס אבער איז שטארק געםאלן די צאל פון די ערשטע געזיכערסע קויפער,— אױף 300 און ןןםטמאל — ( אויך װײניקער. דעריבער דרוקט מען ן נאר 1000 עקז. און מישטעלט א הע• כערן פרײז. די הויפט־סיבה איז די ןןרעמקײט, די עקאנאמישע געדריקסקײט פון דער; ביבליאטעק. םון דעם רוב ײדיש■ לײענער. ןןבער בײ א נוטן װילן, בײ ז א פארשטארקטן אינסערעם. בײ א קרעדיס אין די ארטיקע קאאפעראטי•! װע בענק, װאלט די ביבליןןטעק גע• י קאנט ארױם םון דער שװערער לאגע װײל הערט אויף די ביבליאטעק צו באקימען די אלע .נײקײסן׳ פונם ײדישן ביכער-מארק, ממילא פאלט דער אינטערעס םון די לעזער צו דער ביבליאטעק, פאלן אפ לעזער, אין מיר ■ װײסן םון םיל םאלן, װןןם ביבליא■ טעקן, צוליב זײער ןןפגעשװאכטער ארבעס, האבן ןןנגעװױרן םיל לעזער אדער געשטױםן דעם לעזער צו פױליש, װןןם קאן מען דא טוןז יעדע ביבליאטעק מוז הןןבן איר באשטימםן הודש״בודזשעט אײנצוקויםן נײע ײדישע ביכער. די אלגעמײנע םארזאמלונג מוז עם פןןדערן םון די פארװאלטונגען. אין יעדע פארװאלטונג איז מחויב נאכציפןןלגן נאך די נײ■ דערשיגל בעםערע ביכער אין גלײך זײ אײנשאםן. זײ דארפן זיך שסעלן די ײדישע ביבליןןטעק דארף נישט נןןר צושסעלן דעם ײדישן ביך אירע לעזער, נןןך אויך געדענקען, אז זי סראגס אחריות םאר דער ײדישער ליטעראסיר בכלל. אין אזױ אויך דער לעזער. ער דארף טראכטן נישט נןןר װעגן דעם אײנעם בוך, װןןם ער לײענם, נןןר דארף שטענדיק אינזינען האבן דעם מצב םון דער ײדישער ליסעראטיר, צי װעלכער ער איז צי• געבונדן אין םון װעיכער ער שעפט װיםן אין םרײד. די ײדישע ביבליאטעק, דער ײדי• שער לעזער מוזן אויך זײן די מיט• בויער סון דער ײדישער ליסעראסור. מיר ארבעטן דןן ןןן םליכה־םיבםי• דיעס. רןןס ײדישע בוך איז ןןנגעװיזן איננאנצן אויף אײגענע כוחות. אין דער מןןם, װאם אײן בוך װערס םאר• שפרײט. גים עם די מענלעכקײט און םארשנעלערט דןןס קומען פין צװײטן ביך. װערם די ערשטע צענדליננ ארױסגעגעבענע ביכער םארקויםט, קןןנען קימען די װײטערדיקע צענדלי• קער ביכער. בלײבן ןןבער די סריערי ארױסגעגעבענע װערק ליגן אויף די פאליצעס פון סארלעגער, פארשטעלן זײ דעם װעג םאר װײסערדיקע ביכער. יעדעם נײ־דערשינען פוך מוז האפן זײנע שטענדיקע. באלדיקע קויפער גלײך םין פרעס מאשין םול דאס ביך גײן צו דער ביבליןןטעק, צום לײענער. אזױ-ארום שאסט זיך אן ענגער קאנ• םאקט צװישן װערק און לײענער. און סיזענען געװען טאקע צײסן. — צוריק מיט עסלעכע יאר, װען דער סארלעגער םון בעסערן ײדישן בוך