Literarishe bleter · 1929-01-18 · 3 (18.1.1929) · p. Seite 57

1 4 זײם /5 דער. סיאיז ארײנגעלײגס נעװןןרן םיל *רבעט, סארשנא:ד און ארויסנאקיםען םארשידעגע עםיזןדן םין דער רײכער תקיםה אין דעם ײדיש-סוילישן לענן. ציסיל ןןרט אבער איז אװעקגעגענן געװארן םאר די פאטריןןםישע םןמענטן ״און װײניקער אויף דעם שםײגער-לעבן םין ײדן, אויף דער ײדישער אסםןןםסער םין אםןן- ליקן לעבן, — פים װןןס דןןס בוך נוםא איז אזוי רײך.—ןןבער דאס איז דאך דער ערשטער ײדישער םילם באארבעם םין א ײדישן װערק, אין לאםיר האםן, ^אז די ״םןןרבערט-געזעלשאםטי פיט יאנאס טורקאװן װעלן באזײזן אונז נאך און נאך ײרישע קינסט- לערישע םילםען. דער אנהויב איז א גאנץ-לײםישער. דער פ־לם הןןט ערםןןלג. דער אינסערעס בו אים איז זײער גרוים. און דאס באדארף בוגעבן כוט סאר װײטערע ארבעסן.?רםעראררשע בלעםער נום. 3 (ס24) * י.אפאטאשוס ״אין פוילישע װעלדער״ אין פילם םיאיז םון די שװערסטע זאכן אינסבעניזירן ארןןםאן םאר דער בינע, ס׳איז אויך א שװערע זאך בו פארםילפען א רןןסאן. דער געשריבענער רןןםאן האס זיך זײ.ע אײגנשאםשן, דער םילם ה$ש זיך זײן ,שפדאך*. זײגר זעלטן געלונגס בו םארװאנדלען א רןןםאן אין א םילם אץ די גאנבקײט םעם רןןםאן זןןל נישט געשםערם װערן. ובם־ט, אז דערבו האבן פיםנעהאלםן די בענזור, װןןס ה&ט געארבעט םעשים איבער די בילדער פין די ,פוילישע װעלרער״. שטיקער פלײש זענען ארױםנעריםן געװארן םון א לע- בעריק װעזן, ס׳זענען םארבליבן ןןםענע װונדן. — דער םילם פארםןןנס סיל זײער ם־ינע, און ןןםטפאל גאר פײנע סבענעס, ביל- דעהאראציעס־עלוסיזן צו א. האציזנעס ״דער דוכוס״ (אורפגעפררם א-ן ש״קאגא, רעזשר — 1םף צ1?אװ, ד־1ק־\.י־\\ב"1־ פ?/ ם. צ'פאררן) 2. *קט, דער •*י*ץ •יי ויניס ^7 1. *קס. דעי װ?ג זי םןפגינס קרעסעפ• ־־־—*■ 1!' וון**(' 4. *יש. ד?ר!<1יטן.ד׳נ-1?-*י*ז 3. *קז. פ*?ק?ם קיעסעםע