Literarishe bleter · 1929-01-11 · 2 (11.1.1929) · p. [Seite]

זעקםםער יאדעיעבע עדײז 60 עד. עדײעיק // יד.7נ,ץ<ד 929/ יד־בוניו־אריטזפ א־קוסםרידםני װאכנשדיפמ פאר ריםעראבזוד 1■ טןןאמנןדאוןקונםמ יזיײיד פארקאג בגק^עעקײ װ־אר־ש^ י א ר . ך) (*יס *װײס; יןיזײם סון יהוןשן צ ו ו י י ע ר ץ ד׳ י ר ־■ש ב י י ן פ א ר זיך זנינויםנעשריםן אין געװיקלט אין דעם אײגענעם טרויער. און גום טױזנטםטן םזןל הןןט זיך מיר הײנס װידער אויסגעדאכט, אז אונזערע ײדי• שע דיכטער אין נױ־יןןרק, אין דער זיבן םיליןןניקער גאםעלקערונג, גװישן בװײ מיליןן אײגענע, זענען געגליכן צי די גראזן, װאם קוםען אויף בײ די װענט םון די װןןלקנקראבער. בײם לעבן באגרײםט מען עם נישט. בײם לעבן העלםט פען בויען נױ-יארק. ןןבער נןןך דעם, װי מען םירס אװעק דעם, ןןדער יענעם דיכטער צי זײן אײביקער רו, אויף יענער זײט מזרח טײך, ערגעץ הינטער ברוקלין, װו עס ציען זיך די מײלן לאנגע בית־עולמם,— יעמןןלט, די באגלײטער, װןןס םןןרן נןןך דער קבורה צוריק אין דער גרוי• סער זיבנמיליןןניקער באםעלקערינג און צו די םיליאנען אײגענע—יעסןןלט... אםשר שפירן זײ אויך דןןם אײגע• נע, װןןם איך הןןב געשפירס עםלעכע טעג םאר םײן םארלןןזן נױייןןרק מיט גענויע צװײ יןןר צוריק, װען איך בין אין א רעגנדיקן סןןג געםןןרן צוריק. זײט בײ זײט מיט יהוןןשן, םון םפעקטערם לויה. דעמןןלט הןןט ער, יהואש, װי זײן שםײגער, נןןך אלץ גערעדט״םון זײן ײדישער איבערזעצונג סון תג״ך און הײנט, אז די פאסס האם םיר געבראכם די אזוי םארשפע• םיקטע ידיעה,:אז מען הןןט שוין אװעקגעםירם צו זײן אײבי• קער רו םון דער זיבן םיליןןניקער באסעלקערונג און םון די ...הײנט דעם גאנצן םןןג וענען די היםאלײען געװען שװײגנדיקער, װי שסענדיק. נןןך א שארםן מזרח־צםון װינט, װןןם הןןס קאלם-געבלןןזן, הןןס זיך אויםגעלײטערט אנטקענן םארנאכט. די זון, װי שטענדיק, הןןט הײנט צום לעצכן זיך אויף א װײלע אראפנע• זעצס אויף קינסשינדזשאננא. — נןןר די פאסם הןןט צו סיר הײנט געבראכס םון װײט, איבער אזוי םיל ימן, א טיםן. שנײדנדיקן טרײער און אנטקעגן נאכט, נאך מער אים םאר• שאםס. אסתר שוםיאסשער, מײן באגלײ• טערין, הןןם הײנם א סך םןןל אוים• באהאלםן םון םיר די סרערן, נןר אנכקעגן ןןװנט, װען םיר זענען װי דער שטײגער ארױםגעגאנגען, אױף דעם שפאציר ארום בארג. אין צענ• טער םון דןןרזשיליננ. װען םיר זענען ארױסנעקומען אנטקעגן דעם םארנאכט, װןןם הןט רעםלעקטירס אויף דער שורה הימאלײען. הןןט זי זיך צעװײנס אויםן הױכן קול. דער שסח, װןןס שפרײט זיך םון מיר ביז מײן דיכטער-םשפחה אין דער הײם, דןןס הײסס, םון ניו־יןןרק ביז אהער, אין די היםאלײען, װאם הןןט מיר שםענדיק אױםגעװיזן אזוי װײם און אפסמאל םארנעבלט, הןןט איצטער *) גנםרינן ס1ף **נרוםר 1927, מען ם׳ייז $נג*קים*ז •. היר*1י'נ*ז דורך די .ימז. *?*םער״ די ידיסה, *ז יהין* *יז ב**ם*ר*ן. $ ק*1יס9 מין ■•ך ביך .םןרנן 6י ■סילםתײגן-, װןס דנר*ימ■ אין $6רל*ג 3 קיענקין י ה 1 ן ■