Literarishe bleter · 1928-09-14 · 37 (14.9.1928) · p. [Seite]

םינפםער יןןיגעמ פיײז 60 גר• פרײסיק 14 םעיטעםבער ^199 ליבינזך־א ףךץ^ףףך * א־?וסםדידםני 1—! 1 װאכנשדיפבו פאד. יליםעראבװד ■■ פארילאג ^קעעעק*ן.וזארשי( פןעאפונןדאץקרנםמ לעוו ביהאלײעוויטש טאלסטאי ־ד ־נ־ ▼ 1928-1828 דער הערלעכער, גײססרײכער סימסןןניע. װןןס ןןט דער אוי• בער-מענטש, טןןלםםןןי, הןןס אין לויף םון א זעקם זיבן זיענד• ליק יןןר געשםילם און מיט זײן שסילן מיטגעריסן די נאנצע קולטורעלע םענטשהײט, זײערע הערבער און םוחות. עס איז דאן אויםגעקומען א גײע םארהערלעכונג םון טןןלסטןןי דעם מענטש און דעם קינסטלער. און םונקם װי דאן, אזוי אויך איבם, בײ די םײערונגען םין סןןל• םסןןיס הונדערםסטן געבוירנ• סןןג, װאקסט די נײע ליבע, די נײע םארהערלעכונג םון דעם גרעםסן םון די גרעםםע קינסםלער, װןןם די מענסש• הײט הןןט די לעבסע יןןר• הונדערםן ארויסגעגעבן. םיט זײן גאנבן דראנג בו גאנבקײט. בו הארמןןניע, איז ער דןןך געװען םול םים םוױרות. אלײן א גראף, םון דור־דורות םון אדל, ־הןןם ער אין זײן געזיכם, אין זײן כאראקטער, אין זײן געםיס געהאס םיל פויערישס, םרי■ מיטיװ־פײערישס; ליב געהאט מיט אלע רם׳ח איברים דןןס לעבן, דןם קערםערלעכע לעבן, — הןןט ער אלץ גע• שטרעבט בו סיגוף, און םארלאנגט םון זיך און םון אלעםען ןןסבוהאלםן זין םון תענוגים, םו עולם־הזד״ שטענדיק אדורכ• געדרונגען מים לײדנשאסטן, הןןט ער זײ אין זיך שסענדיק געברןןכן און דןןך נישם געקןןנט זײ אינגאנבן אײנברעכן. םיט - 5^י׳ מים סיסן יראת־הכבוד און םיט א םארכאםטן ןןםעם נעםם איבס אויף די גאנבע קולסור׳װעלט די װידער־אויפ• געװאכטע ליבע און דעם סונםנײ־םארשםארקטן אינסן■ רעם בו דעם גרויסן, װונ• דערבארן רוםישן און אל• װעלטלעכן גאון קינססלער לעװ ניקןןלאיעװיםש טןןל• סטןןי. פונקם װי אין 1910, װען סאלםטןןי, דןןם הארץ און געװיםן םון רוסלאנד, הןןם סארלןןזס אין זײן םיםן על• טער זײן געבוירן״ןןרט, יאם• נאיא פןליאנא, זײן הײם און זײן הוחגעזונד און זיך געלןןזס גײן אין דער װעלט, געטריבן םון אומרו און םון דראנג נןןך א גאנץ און ערלעך לעבן. א קראנקער, גוסםדיקער איז ער םאר• בליבן ליגן דאן אין א םאר• װןןרםענער באן־םטאנביע אם• סאסןןװא. מיס טיםן יראת• הכבוד און םיט א םאר• כאםטן ןןטעם הןןט די נאנבע קולטורעלע װעלט זיך דאן בוגעהערט בו די גרויזאםע סויט־ראנגלענישן םון ןןט דעם גרויםן װעלט־גאון, װןןםהןןט כל־ימױ אין זײן דענקען און אין זײנע װערק אזוי װונדערבאר זיך געראנגלט םיםן םרןבלעם פון לעבן און טויט. טןןלםסןןי הןןם דאן אזוי-מערקװירדיק און אזױיאײגנארטיק םאר• עגדיקם זײן םערקװירדיק און אײגנארםיק לעבנם־און שאסונגם• װעדק. עם איז געװען דער לעבסער, שטארקער אקןןרד סון?. נ. סןלסםןי