Literarishe bleter · 1928-06-15 · 24 (15.6.1928) · p. Seite 465

465 ל־םנראריש? נלעםער 24 זא ״יידישע דיכטערינס אױף קלאפקע סון טיץ םיר... פײן לאנד, םײן ראשנלאנד, — ארײנגעװײס הןןםט פענערישן הױך אין װײסן פאפע־ניף, אין םאםע לײב... . םענעריש איך רײס זיך אין פיםן םין דײן העל, אין םיםן סון דײן שײן, און בלײב בײם שװעל... איך מוז נןןך םאםע זײן, איך םוז נאך זײן א װײב... פוד דער אנט*אל־*אגיע מ י י ן מ מ ע צילע דראפקץ / נױ-י$רה מײן מאםע א בװײאינבװןןנציקיןןריקע — אן אלמנה םיט בװײ קלײנינקע קינדער געבליבן — בנועהדיק הןןט זי באשלןםן בו קײנעם א װײב מער נישט װערן. שטיל הןןבן זיך אירע טעג און יןןרן געבויגן, װי םון א קארגער, װאקסענער ליכס באלויכטן. מײן מאמע איז בו קײנעם א װײב נישט געװןרן. נױג איך זיך צוכמ בו־יכם מירע כענהץ / קיעװ נויג איך זיך בום בוים אין בארטן גליװער בו. שװיםט מײן לײב אויף כװאליעס װײסער רו װער איך זאםטיק, גרויס און מילכיק־װײס, כישװים און שװים, און װאסער־בלומען רײס. טוט א װינסל נאכסישער א בי, איז מײן האגט םיס שװערע בלומען מיד, םאלט זי שטיל םון לײכטן בװײג אראם, קושט מיך םלובים פרישער טויען-טרןזם... אפגעשיטע ב ל־י ע ט ע ר האדיע מאלןןדאװסהי אן אלטער םידור ליגם םאר םיר פים בלעסער געלע אײננעבױגענע אין ראנן: , בײ תחינות װעגן טל און םשר, בײ דער עקדה יבחקס און בײ דעם ברענענדיקן קאלעך-אויװן םון נמרד. עס זענען טרערן דארם געסאלן שטילע און װײך געםאכט דאם בלאס, װי װײך א הארץ װערס נײ א תחינה, און יהי רבונס זענען אלע אויסנעטײטלט םיטן םינגער, און שװארץ סארלאפן סון זעם זיבנםאליקן זאנן. איז װער װעט איבטער דעם סידור גאטסםארכסיק אונטערן ארעם טראגן? און װער װעס איבערםישן געלע בלעםער? אסשר גאר זאל איך אים נעםען אויף םײן נרין-געדעקטן טיש אװעקלײגן אין םיםן, און װען א טרוקעניש װעס םאלן אויף םײן הארץ, דעם סידור נעפען צו די ברענענדיקע ליםן. נאר אלע םילטעגיקע. םיליאריקע, םילנאכטיקע זיםבן סון איר ױנגן און ליבנדן װעזן, פון איר בענקנדיק בלום, הןב איך םיס םײן קינדערישן האינן םארנוםען, טיף אין זיך אײנגעזאםס. אין מײן מאמעס םארבארגענע, זודיקע בענקשאסט הןט זיך, װי םון אן אונטערערדישן קװאל, םרײ אין סיר אויםגעגאסן. איבט שפריבס םון מיר אםן םײן םאמעם זודיקער, הײליקער, סיף-םארבאהאלטענער באגער. ד־זיינט יד־יענינס בייך־יד חנה לעװין / כארהזןװ הײנט לענינס בילד כיהאב אומגעקערם בום װאנט. איך בין בעבראכן און בעבויגן... װײנעריש האב איך םיך הײגס בעװײנס, - װי זאל איך קוקן א י ם גלײך אין די אוינןז... פײן לאנד, םײן ראטנלאנד, םון סיל אין טעל, סון הינסערגעסלעך הןןסם םיך דערהוינן בו דײן הויך... אינאײנעם םיםן פאן פון שװערד און ביקם קאראמעסלעס געפאכט. אינאײנעם םרײהײס עפערװײם געשעםט םון טיסן ברונעם .זיג׳. איז... האנ איך ליב םײן קינד, נאר שװער איז םיר די װיג... םײן לאנד, םײן ראםנלאנד, שטײםט אינער םיר אינגאנבן גרויס, אינגאנבן העל, און אלעםןןל איך רײם אראפ זיך םון םײן שװעל, און םאםעיהארץ איך לאז