Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 4 (1928)
- Issue
- 17 (27.4.1928)
- Date
- 1928-04-27
- Page
- [Seite] (sequence 1)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 71% known words query
- IRI
…/4795427-8800953-8800975--03269-4798526- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
פינפטער יןןרגאנג פרײז ס6 גר• פרײטיה *גגלאפריל 1028 דעמןהאדזמג א־קוסםרידםני װאעשדיפמ פאר?יםעראטור 1■ טעאטנזך־אוןקונםט פאױמאג ב^קקעעק*ן,װארשי< ט ע א ט ע ר א ו ב ז ע ר א. גראנאװסקיןבערלי אויף װעלכן מיר בויען אלע אונזערע פןןרשטעלונגען-מים אײן װןןרט דער יסוד סון דער קינסטלערישער דערצױנג איז אוים• גובילדן די םעיקײס צו װערן א טײל םון דער ןןרגאנישער גאנבקײט םון דער פןןרשטע■ לונג. איך באטראכט די בינע■ קונסט םאר א זעלבסםשסענ■ דיקן און אלײנהערשנדיקן געביט. דעריבער מוזן אלע עלעמענםן, םון װעלכע עם באשטײט א םארענדיקטע םןןרשטעלונג — דער מענטש, דאס בוך, די מוזיק, די דע• קןןראביע און דאם ליכט — אונטערװארםן זיך אן אײנ■ אונאײנביקן אומדערשיטער• לעכן געדאנק און דער םאר• ענדיקטער םארםיסור םון דער םןןרשטעלונג. איך בין דערמיט נישט אויםן צו זןןגן, אז איך װיל בינדן דעם אקשיןןר און .גונעמען בײ אים די מעג■ לעכקײט צו• זײן שעםעריש— םארקערט, עם װערט אים געגעבן די גרעםטע געלעגנ• הײס בו קומען בים אוים• דרוק. ןןבער אזוי װי ער װערט דערצוינן אין דעם שארםן באװוםטזײן םון אונזער אויםגאבע און םילט זיך םאר א םאראנסװןןרסלעכן טײל םון אן אײנהײטלעכער גאנב■ קײט, — איז ער בבוח זיך אונטערצוװארםן דער עיקר־אײם• גאנע און בו שאםן אין אירע ראםען. ג ר ן נ ן װ ס ק אין יןןר 1919 הןןס מען מיר איבערגעגעבן די מיסיע. בו גרינדן א ײדישע טעאטער-שול, די שול איז אין דעם זעלביקן יןןר געעפנט געװארן אין לענינגראד און הןןטידע• םןןלט געבײלט עטלעכע און דרײםיק שילער. אין יןןר 1920 איז םארגעקוםען דער ערשסער סיום און גלײכבײ• םיק די ערשסע סעאטער• פןןרשםעלונג. אזױ װי םיר הןןבן געהאלטן סאר נויטיק, אין שײכות םיט די אוים• בילדונגם-מעטאדן בו געבן אן אײנהײטלעכע גאנצע זאך, הןןבן מיר אין $נה!יב גע■ בװײםלט, צי זןןלן םיר ןןנ■ נעםען שילער םון אנדערע דראמאטישע שולן. אדער אקםיןןרן םון םרעםדע בינעם. דער גאנבער םענסשן־מאסער• יאל סון אונזער סעאסער איז ןןנגעקומען בו אונז אלס ,רױ־שטאף•, און ערשט נאך דעם װי זײ זענען באארבעס געװןןרן אין אונזערע װאר■ שםאטן, האבן זײ געזאלט אויפסרעטן אויף אונזער בינע. םאר דעם יםוד םון דער קינסטלערישער דערציונג הןןבן פיר באסראכט דאס, װןןם דער אקםיןןר גוםא בא• הערשט זײנע אײגענע עמןן• ציןןנעלע אפאראסן, און ער בילדעט אויס זײנע פעיקײםן, זײן קערםער און אלע זײנע געםילן אונםערצוװארםן זײן װילן, זײן קןנטרןןלירנדיקן םארשטאנד און יענעם ■רעציזן ריסם,