Literarishe bleter · 1928-03-30 · 13 (30.3.1928) · p. [Seite]

םינסטער יןןרגאנג פרײז 60 גר• פרײשי־ן 80 מערץ ^103 דםפראו״פזפ ףךץ^ךףך ף— א־?וסםדידםני 1— י-ײ 1 װאעשדיפםפאה?יםעדאטוד 1■ פארילאג ^קעעעקין״וזארש^ ׳ ט^אפזעראוןקונםמ ה ע ב ר י ק א י ב ס ע ן (צו זײז ססו־יאריקן ױביד־יעאום) לעא פינקעלשטיין װארשז שטעלן זיך אין א קאנםליקס םיםן לענן, װןןם שװימען קעגן דעם האסטיקן לעבנם־שםרןןם. קאםף און געראנגל זענען נײ אינםענען נישם עפעם עקספערימענטן;לאט אין דער װעלט ארײן, זײ זענען גיכער נװאנג-גענאסן פאר די אויסדערװײלםע, גײ װעלכע ם־הערשט נישט קײן שלום-בית נװישן ״זיײ און דער ,װעלט״. דער דןןזיקער װעג איז א שװערער, זײער א שװערער, ער 6ןן• דערט אן אומגעהײער־ןןנגעשםרענגטן װילן און נןןכמער א שטארקן גלוינן אין דער דערגרײכונג םונם ענדניל. די אנסװיקלונגם * ליניע םון ם־רוב איבסענם געשסאלטן איז דער קןןננענטרירםער װילן און אינסענםיװער שטײגן ביז א גע־ װיםער הויך — און דערנןןך דןןס גליםשן און קוילערן זיך מיט נישט קײן קלענערער האסטיקײט אינגאננ[ ארזןפ. דער װילן װערט םארשלונגען דורך די םארהוילענע און נישס אנטפלעקטע פוחות םון קןןסמאס. די דאזיקע קאםסם־גלגולים שאםן א םפעביםיש־מיססישן סןןן, אויב שוין נישס א באזונדערע מיםםי■ שע שסיםונג, אין װעלכער סיזענען אײנגע• הילם בםעס אלע איבםענישע האנדלונגען. ם׳הויבס דעריבער ןןן בו נאגן דער װןןרעם םון דעם אוםקלןןרן און םארנעפלסן, און אין רעזולטאט פיקט זיך אוים דער גלויבן אין דעם םןןראוים־באבײכנטן, באשסימסן און באשערטן, קעגן װעלכן דער מענסש איז באמת ןןנמעכטיק. זןןל דןןם זײן םאםאליזםז אלע אויםנװײניקםסע אקםעסוארן םון איבסענם דראמען רעדן דערםאר, ןןבער דןןס איז םותר דעם אינעװײניקםטן תוכן םון גאנגן איבסעניזם. דעםןןלם װןןלם דןןך בײם םענסשנם װילן אװעקגענוםען געװןןרן זײן זעלבסט• שטענדיקײט און סרײקײס. דורך אײנהאלטן דעם מענסשנס וױלן ער איז געװען אן אײנזאמער... זײן גאנבער זיגזאג־װעג סין זײן .קאטילינא״ ביז .װען םיר טויטע דערװאכן״ איז אדירכגעגאנגען אין אומגעװײנלעכער, ממש־װײטןןגלעכער אײנזאםקײט. ער הןןט דירכגעמאכט א לעבן אין אן אסםןןססער םין שנײדיקער קעלס, אינגאנבן ןןן נןןענטע אין םרײנס. אםילו בראנדעס און ביערנסןןן זענען דןןך םוף־ כל־םוף געװען בלױז *םיספלוידערער, טיף ןןבער בײ זיך איז ער םון זײ געװען זײער װײט. זײן םירשםלעך־קעניגלעך געשסאלם .בראנד״ האס ער געשאםן אין דער םרעמד, םארלןןזן םון אלעםען, לײדנדיק דערבײ דחקות און נױט. אלײן ןןנגעטון דאן אין בעסלער־שםאםעם, הןןט ער דןןך אין דער זעלביקער בײם באװיזן בי באבירן דןןם פראכטפולע געשםאלט פון בראנדן םיט דעם םאמע שענםםן, װןןם ער הןןט נןןר םארמןןנט. אײנזאמקײס איז, איבריקנם, אבלוס־ אײגנשאפט םון כםעס אלע םקאנדינאװישע קןןריפײען. אין דעם פרט בים זיך די סרא־ דיביע סון איבםען ביז קנוט האםסון. אויך דער לעבסער אנטלױםט פונם גרויס־שטןןםישן סוםל, וױיכם די כל־ערלײ .סארגעזעלשאסם־ לעכע׳ םענםשן םיס זײערע סאקםםול־געשלי• םענע בינגלעך. ער זוכט אוםאויםהערלעך דעם װעג בו זיך און הןןס דערבײ םורא ןןנגעשטעקט בו װערן סון די פארשידענע קןןלעקסיװ־חולאתן. ם׳איז דערםאר קײן חידוש נישס, װןןס איבםענם קינםסלערישער נערװ װערט דערהויסט גערײבט דורך דעם דראםאטישן םןןםענט אין לעבן. ער םײדם אױם דעם פענטשן אין זײן געםיסלעך־בופרידענעם מעסד. ער זעס דעם םענטשן, בעת ער סארלןןזט דןןס לעבן םים דעם אײנגעםונדע■ װעסן שטײגער. איבםען הןןט א חוש םאר די געבײלטע, װןןם ןוגגתוזי^1 הינריק וי01<1