Literarishe bleter · 1928-03-09 · 10 (9.3.1928) · p. Seite 210

(201) ©1 זא ליסזרוריסו ולוסװ 210 בז ציװ צוקערמאנם בילדער־אויסשטעלונג געװארן, און װןם ער האט נישט װי געהעריק אויםנענוגט די סעגלעכע עפעקסן. ס׳איז א שאד, װײל פאלעםטינע איז פארן םזןלער אן אומאויםשעפלעכער שאםונגס׳קװאל. מיקאן אבער נישט זאגן, אז צוקערםאן הןןס נישט קײן •ייו!!*£ מ יו ב. 1יקעימ*ן ן ד,1־ף *ין ירו*?ים פארשטענדניש פאר פארב, אז ער האט נישט קײן שװונג. די פאקטור פון זײנע בילדער איז גענוג וזןלירכןןםאטיש, אבער דער איםפרעסי$ניססישער םלעק זײנער חזרס זיך איבער אין דער פארם. צו די אממע־םטן געלונגענע בילדער געהערן די בילדער ראזנײרנט מיט נומערן 14, 10, 23, 55. 8_םי *. *וקנרפון חפי םנריה אביסל װינביקער געלונגען זענען די ״שטילע לעבנס׳. לסשל, דאם בילד מיס די ביסרינען און ארבוז איז כאןסיע אין דער קאספאזיגיע און הינקם אונטער אין דער םןרם און םארב. ם׳דארף בכלל באםערקן, אז בוקערםאן םארגעםם דך אין די .שטילע לעבנס׳ אץ װערס א נאסוראליםם. אין אלגעפײן איז די אויםשסעלונג א באװײז פץ בוקערי מאנס ארבעססזאםקײס אין געװיסנהאפסיקײס. פעליםס פרידםאן ס׳איז געװען א צײס, װען די מאלערײ הןס דערגרײכט דעם העכםטן פונקט םון קלאסישקײס, אין איז שטײן געבליבן אויף א טויטן פונקט און זיך װײטער מער נישס אנטװיקלס. מיהאט דאן םארזיכערם, אז די קונםט האט שוין אפגע• זאגט איר לעצט װארט און אז זי װעס שוין װײםער נישס שטײגן. םיהאס אױםגעהערס צי זוכן נײע װעגן און כםדר גע־ םאלס ילויס אײן באשסימטן נוסח. די בילדער םון יענער עפאכע זענען געװעזן םירוב גרויסע לײװנטן, װאס זענען באשטאנען פון כאאטישע קאמ• פאזיציעס . און היםםארישע טעסען. מיהאט זיך דאן נישט אפגעשסעלט אויף םןןרם און םארב, ס׳האס קײנעם נישט אינ־ טערעסירט די עקספרעסיע און די דעפארמאגיע אין מאלערײ. ם׳איז אבער געקוםען דעלאקרוא, װעלכער האט דערזען און דערשפירט דאס שפילן םון ליכט און שאטן. ער האט פארביסן געקעםפט מיטן דעמןןלסטיקן קונסם-פארנאס און מיט די אלע קינסטלער, פאר װעלכע דער קלאסיציזם איז געװעזן דער ריכטיקםטער און נײסטער אויםדרוק פון קוגסם. נ. *י^*רפ*ן *ין זײן 2י?ר.ר-*)י.שם*יו:ג דזןם איז געװעזן אן אנזאג פון א נײעם מארגן אין דער קונסט. דער אנהויב פון דער רעװאלוציע, װזןם האט באלר דערנאך אויסגעבראכן. און װאם איז אנגעפירט געװארן דורך דעלאקרואס ױרשים: סעזאן, װאנגאג און אנדערע. זײ, די ערשטע אימפרעסיאניסטן, הזןבן דערװיזן, אז די מזןלערישע קונסט האט נאך א רײך אנטװיקלונגם־םעלד. דער איםפרעסיאניזם הןןם זיך אנגעהויבן פאמעלעך זני םארברײטערן און געוױנען װןןם אמןןל םער אנהענגער. צו אונז איז ער םארהעלסניסמעסיק שפעט אנגעקומען, אין אויסלאנד איז ער שױן געװארן קלאסיש, און אין דער קונםס׳װעלס האבן שוין אנגעהױבן שפראצן נײע ריכטונגען. בן צױן צוקערמאן איז אן אימפרעםיאניסט, הגם ער באמיט זיך צוי זײן א מאדערניםט. זײנע בילדער זענען אינ• טערעסאנט שוין• צוליב זײער אינהאלט אלײן. די הערלעכע, זוניקע לאנדשאפט, דאס צעגליםע זאמד, דאס זענען די דאנקבארע םאטיװן םון די לײװנטן ןו׳איז צום באדױערן, װןןס דיזעלבע גלענצנדע מןןסיװן זענען ךורך דעם םאלער אביםל אויבערםלעכלעך באהאנדלס