Literarishe bleter · 1928-01-13 · 2 (13.1.1928) · p. [Seite]

^פרײז 60 גר• פרײטיה גי יאנואר 1098 סיגפטער יןןרגאנג מתןראהשפ ײוײלד )דקוסםדידםנג װאעשדיפמ פאד יליםעדאבזוד 1■ טעאטעדאוןקונסט פאר<ל*ג נ^קילעעקין״וזאדשע ש 1 א (צו זײן ערשטז יארצײט) ה אםתר שומיאט/עער / װארשע געװען. זײן םולער קאפ איז מיר געװען לי1. און זײנע טונ• קעלע אויגן האבן אזוי םיבעריש געלויכםן. סיאיז געװען די בײט, װען די ,אינזיכיסטך זענען אויפגעקומען. געװען א צײט םון םאר• לײקענונג. ער הזןט דאן געהאלטן, אז ער האט דעם אינטרןןםפעקטיװיזם ארײנ• געבראכט אין דער ײדישער פאעזיע, און אז ער איז דער פזןטער םון דער נײער םטיכיע. איך װײם נישט, צי די ״אינזיכיססך הןןבן זיך געהאלטן בײ דער מײנונג, כןטש זײ הןןבן אים צוגערעכנט פאר א זײעריקןז ןןבער דןןך ה$בן די .קינדער־ גע״ גלויבט, אז זײ הןןבן געשאסן דעם קװאל און אז םיט זײער דערשײנונג האבן זײ דעם .םןןטער״ באשאנקען מיט א יוגנטלעכן כוח. מען ה$ט געהאס סענות צו אים סאר זײן אינטעליגענטישקײט. םאר זײן אינטעליגענסישקײט אין דער פאעזיע. אבער ער, מיט זײן םילןןזןן• םיש״לאגישן דענקונגס אפאראט הןןט אנדערש נישט געקעגט. זײן פאעזיע איז א לןןגישע און א געמןןםטענע (אין געדאנק הןןב איך אים אלע מןןל םארבונדן מיט ם װ י נ ב ןן ר ן). װער נאך האס אזוי געשלײסס און גע• צערטלט א שפראכן-אויםבוי, װי ער הןןט עס געטוןז װער נןןך הןןט אזוי 1 װער קען םעםטן די װײטקײטן םון נשמה־שטײגערונגז װער קען װעגן און מעססן די טריט םון די, װןןם אין אײנ• זאמקײט און אין אפגעזונדערסקײט צײכענען זײ די רגעם םון אויפגײן און םארגײן. װי א לײכט-טורעם איז ער געזעםן בײ א פעלזיקן ברעג און װי א לײכט־סורעם הןןט ער די זאמ• דיקײט באלויכטן. , ער האט םארזאםלם ארום זיך די נביאים און האט זײ מיט זײן ײדישן אטעם איבערגעדיכטעט. אין דעם אנגעהיצסן נױ-יןןרקישן הו־הא האס ער זיך אויםגעקליבן א נעסט, ערגעץ צװישן געםויערסע װענט. — הןןס פארקניפט זײן גורל מיס דער תורד^ די גאנצע ײד־שע םארגאנגענ■ הײס מיט זיך םארנומען. ער האט טויזנטםאכיק דורכגעלעבט דעם געראנגל און טראניזם םון א סאלק, זײן םןןלק, װעמענס נשםה איז פאר• קערפערט אין די שילדערונגען און רײד פון נביאים, אין דעם הבל-הבלים םון קהלת און אין דעם דראמאסישן טרא• גישן איוב. ער הןןט זיך געבןןדן אין דעם ױגנטלעכן געזאנג םון שיר• השירים. און ער הןןט אין זײן בלום פארנוםען די הארבע שטראף־רײד םון ירמיהו, יחזקאל און ישעיהו. פערלדיק געקליבן די אותױת און געמאכט מיט זײ אויםטער• לישע געװעבן און געשטרעבם צו ברענגען דןןס ײדישע ליד צו א דערהויבענעם קלאסיציזםז איך װײם נישט, צי ער הןןט זיך װען־נישם־איז געשפירט הײמיש בײ א געםײנזאמען^טיש. עפעס הןב איך אים אלע מןןל געזען םיס א באדויער-שםײכל ארום די ליפן. ס׳איז געװען אין 1918 •טן יןןר. װען איך הןןב אים צום ערשטן םןןל געזען. בײ דער שלום־עליכם םשפחה איז עם