Literarishe bleter · 1928-01-06 · 1 (6.1.1928) · p. [Seite]

פמסם*ר יןזרגזנג ז. פרײז ס0 גר• פרי״נױה י*נו*ר ^193 דםסךאױשע ץיריד ־־ א־?וסםדירםע װאכנסזדיעם פאר 5ליפעראבװד ■■ טעאמעדאוןקונםמ װארש^ ב.ק?עעק־^װ> פאר^^ג די ײדישע ליטעראטור אין 1927 ן (אלגעמײבערנאיבעתיכט) נזמן מייזיל ווארשע שינען גיסע אין שלעכסע, בעסערע און ערגערע װערק, ןןבער עס איז נישםןן אין זײ די אקטיעלקײס, דער לעבעדיקער צאפל. װןןם זןל אנשםעקן דעם לעזער. אים םארינסערעםירן, אים ארויםצװינגען אױף מחשבות אין געםילן. דןןם לעבן שםרןןםם און פליםס זיך אין זײן ריכטונג, אין די ײדישע ליםעראםיר גײם זיך אין איר װעג. זעלםן-װען די ײדישע ליטעראםור קןןכם אויף דןןס לעבן, ברויזט אויף זײנע כװאליעס. םיר הןןפן דןם געםיל, װי אונזערע דיכםער האבן ןןנגעװוירן דעם .מוקדם ומאוחר׳ אין זײער שאםן. עס דער• שײנען איבם װערק (אםילו םון די בעסערע), װעלכע װןןלםן געקןןנם און געמעגש געשאפן װערן גוריק מים יןןרן. די ײדישע ליםעראםור יןןגס זיך גישט נןןכן לענן און יןןגט עם נישם איפער, נאר שלעםט זיך נןןך װײט-װײט נןןכן לעבן. אזױ-ארום האט זיך געשאםן א םהלך נװישן לעבן און ליםעראםור, א דיססאנץ. רןןם קילט אפ זײערע קעננזײטיקע באציונגען און שאםט א םארםרעםדקײם. איר קןןנט י ןן לײ■ ענען די נײ-דערשינענע װערק, איר קןןנט זײ נ י ש ם לײענען, — עס װעט אײך צום חשבון־הנסש םון מןןדערנער צײם און מןןדערנעם מענטש גןןרנישט צוגעבן און גןןרנישם םארםעלן.- װי אין םןןריקן יןןר (זע .לים. בל.' 1927, נומ׳ 1) אזױ אױך איצט ברענ■ גען מיר נישט קײן ציםערן װעגן דעם ײדישן נוך אינם סאר• גאגגענעם יןר. א גענויע רעגיססראציע סון דער ײדישער בוך-םרןןדוקציע װערס איצט נעסירס דורך דער ביבליןןגראםישער קןןםיסיע בײם ײדישן װיםנשאםטלעכן אינםטיםוס אין וױלנע, און די יינקטלעכע ציםערן און אױםםירן װעלן געמאכס װערן דעם טרויעריקן 4ן האלס אין אײן ־ער ײדישער בוך• נעת םען קוםס אכן א סך-הכל, — זעם םען. אז ניעז געקוקס אױף די מען האלס א< אײן קלןןגן זיך אול צושםאנד םון דעם ידישן ביכער״םארק, קרעכצן אױף דער זוערער םיטואציע אין *ראדוקציע. - אין 19 און איצם א י^ר-םך• בל, אלע קלאגענישן און קעכצערײען װערט ד^ך םער־וױיניקער איסנעטון, און אז אױף דעם און יעגעם נעבים הןןם םען ד^ך *ו םארצײכנען עוזיםע אויםםוען און דערגרײכונגען. געװים װזןלט פ{ן געקןןנם קומען מים תענות-תביעות. אז דער ײדישער ליטעראםור פעלם דער ברען־ױנקט, דער םײער-זײל, װא זאל אלץ און אלעםען םירן צו 0 געװמשםן ציל. אזא ציל, װ^ם ז^לוי אײנצלנע דיכ• םער ןנצינדן און1באגײםםערן. עם זענען דעריבער ד^סיל גײער אויף ליםערארישע אוםװזו, זײסן־װעגן און קרום־װעגן. און דז) אײן־װעג, דער אײן גרױםער װעג ייז נישס^. ^בער אזױ איז שוין דער ןל ױן ליםערא• ןךײבער סאלן מים ש4ד א1צ טור. םיל װערק און 1 דער צײס 9■, סארשנדן אין תחום םין םןקס ליבסרםןן (ווױס|1*רסר*■) הארטן סארגעסנהײם, און א|צלנע. געצײלטע קײסלען זיך דערנן) ארײן אין דער ג^לדענער יחום־קײםסון ם^לקסשאםן. אױף דער הײסער נוט איז שװער אסצוסםקענען ,לשבנאו לחסד׳. דאם װערם געסון אין לר םין י^רן דורך דענ םעםםן געזעץ םין ^סקלײב• אײנס ^בער 1־ף םען באםערקן, אזרי ײדישע ליםע• ראםור ה^ם אױך ן םאריקן י^ר נישט געשאםן אזעלכע װערק, װ^ם ז^לן 9)עגן. רעגן און אױםרעג עם זענען דער•