Literarishe bleter · 1927-12-23 · 51 (23.12.1927) · p. [Seite]

פערםער יןזיגאנג 24 ו. גרײז ׳ס© גר• סר״&יס■?** דעצ׳גמבער *יפס! דםעךארממו ידדויי א־קוסםרידםני װאכנשדיפמ פאד?יםעדאטוד 1■ טעאטעדאוןקונםמ פארע^ג ^קדעצקין״ױארשע פ ר ץ ה י ר ש ב י י ץ (צו זייז קומען קיין פו־ילן) שםידט און געהארטעװעט אינם סײער םון דעם, װאס ער הןןט געזען און אדורכגעלעבט אין אינדיען, ^כינע און ארץ־ישראל. אין די װײטע מקומות, אויף די אדלער־בערג, אין די ארץ• ישראל־ישובים איז זײן קינסט• לערישער בליק פארשארםס און זײן װילן םארשטײםט געװןרן. ער איז איצם געקומען מיט א לאסט םון|בילדער אוןםרןןבלעםען, מיט װײטיקדיקע אײנדרוקן און אידעען, װעלכע ער םארקער• פערט איבט און האלס איבט אין םארקערבערן אין גרױסע, ערנסטע און װןןגיקע װערק. שוין די ערשסע פןןר באנע• גענישן מיט פרץ הירשבײן איבערצײגן אין דעם נײעם, פעסטן װילן און גלויבן, מיט װעלכן ער איז איבט באהערשט און װ$ס װעט אים געװים םירן צו א נײ־קינםטלערישן םארסעםטן זיך. שוין די אײנבלנע װןגיקע בריװ, װןס ער םארעםנטלעכט איצט םון זײן לעצםער נםיעה, רעדן מיט א נײעם זיכערן םאן, מיט א נײער םעסטער שפראך, און מיס א נײעם נישט־געדאכטן אינהאלט. ער װערט שוין נישט געפירט םון אײנדרוקן, נאר ער רוםט, מאנט און£זאגט איצט זײן הארב װןןרס. זאל ער מיט זײן סרײער באגלײטערין, אסתר שומיאטשער, באגריםם זײן צו זײן קוםען צו אונז. װי שטענדיק און װי אומעטום זענען זײ די געגארטע און ןןנגעלײגטע געםט. ברוכים הבאים ו נ• מײזיל נאך א הסםקה פון םינף יאר, נאך ארוםװאנדערן איבער גאר דער װעלט. איבער אקעאנען און מדבריותן, נאך דעם באזוכן די םארשײדנםסע לענ• דער און סעלקער איז ער װידער געקומען צו אונז קײן פױלן — ע ר , דער קאלט-הײםער, דער שטאלצער און ענױ, דער װײט• נאענטער שריםטשטעלער חבר. יארן איז ער װי םארלוירן גע• גאנגען םונם ײדישן האריזאנט. ער האט גענעסס ערגעץ אין די הויכע בערג, נעבלאנקעט איבער אינדיען, יאפאןאון כינע, אבער דאך האט ער מיטגעלעבט מים אונזער לעבן און שאםן, װי ער װאלם שטענדיק געװען מים אונז. אין זײן םאריקן נתגלה װערן םאר אונז, צוריק מיט םינף יאר, האט ער מיטגעבראכט מיס זיך זײן געבעם־בוך ״םארן מארגנ• שםערן׳. מיט ציטער האבן זײנע דינע םינגער אױסגעבלעטערט אײן תסלה נאך דער אנדערער, און.זדן זיכער־ציטערנדיקע שטים האט אראפגעלײענט םונם הארצן א פעריאד, װאם איז בײ אים דײף און צײטיק געװארן און איז שױן געװארן װערק, בוך. 1 איצםיקם מןל קומט ער צו אונז גאר אן אנדערער: נישט םתם םון לױטערע ה$ריז$נטן, נישט בלויז םון אבסטראקטע נאטור־װונדער, נןןר םון םעלקער• געראנגלענישן, םון ערטער,~װו םיליאניקער םאלקסװילן, םיל• יןןניקע םןןלקם-םםיכיע װערס געםרעםס און געדריקט דורך אײרןןםעישע, קולסורעלע .בעלי״טובות׳, און זײן נאציאנאלער איך, זײן קינססלערישער נאװוםטזײן איז דעריבער איצס גע•