Literarishe bleter · 1927-12-16 · 50 (16.12.1927) · p. Seite 989

989 ליסורןוריין יליסער 50 .זא 1. צי װערט דער מנהג נאך הײנט אויםגעפירטז אויב יא, הים אפ די געלעגנהײט אלײן בײציזײן אזא גערעמןניע. אויב נישם, פרעגס זיך נאך בײ אלסע לײט, פאר װיפיל יאר איז ער נאך געװען באקאנט. גי הײסט דער מנהג .אפשערעניש״, אדער אנדערשז צ׳ב ,שערענישיז 2. לאזט זיך גענוי באשרײבן דעם מנהג. שיקס אינז בעסער א פאר באשרײבינגען, װײל דער קלענסטער װאריאנס איז םאר אינז זײער װיכטיק. 3. גי זענען םאראן באשטימטע סעג אדער חדשים װען סען מאכט די אפשערענישי אין װעלכער גײט םין טאג קימט עס םארי װעמען לאדט מען אײןי צי םארבעט פען נאר מאנם■ בילן גי םרויען אויךז צי קאכט מען ספעציעלע מאכליםז צ׳ב באב א. א. גי גינדט םען ןןן ליכטז 4. װי אזוי קיסט םאר דאס שערןז צי שערן נןןר פאנם■ בילן, צי סרויען אויךז װער שערט דער ערשסער און װי אזוי גײט די רײז צ״ב דער רב, דער עלטםטער א. א. װ. אדער דער סנדק. דער קװאטער, דער סאטער א. א. װאם טוט מען מיס די אפגעשוירענע הארז צי װעגט מען זײ און װער װעגט זײז װןןם טוט מען מיט די האר נןןכן אפװעגןז צי בא־ האלט מען זײ אדער מ׳װארפט זײ ארויםז 5. צי בלײבן די, װאם שערן דאס ײנגל, אויך אויף װײטער אין א נאענטן םארהעלטעניש צו אים װי צ׳ב דער סנדק י אדער דער קװאטערז 6. צי זאגט מען װעלכע סיאיז תסילות דערבײז װי אזוי בענסשט מען דאם ײנגלז 7. װי אזוי דערקלערס דאם פאלק דעם אפשטאם פון דעם דאזיקן מנהגז 8. גי גלויבס מען, אז סען ט$ר נישט שערן דעם יינגל ביז דרײ יאר. אדער ביז אן אנדער טערמיןז צ׳ב ביז דאס קינד הײבט נישט אן צו רעדן, אדער ביז עם גײם נישט אין חדרז 9. איז עס חל נאר אויף יונגלעך, צי אויף מײדלעך אויךז 10. מיט װאם דערקלערט מען דעם דאזיקן גלויבןז צ.ב. אז דאס קינד װעט נישט קענען רעדן א. א. 11. צי א־ז םאראן אן ענלעכער גלויבן םו ן נישס טאן שערן קײן יינגל ביז דרײ יאר און צי איז באקאנט אן ע:• לעכער אפשערעניש < מנהג בײ דער שכנישער נישט-ײדישער באסעלקערונגז (ם1ף *ין היםזנדיקן ניפזר) נו1טזעי8ת1 880וז1<!׳\\ס!.>׳(2 }סוזפןע^ז,? סזי\81ע2ז8יװ סח .18 א^ח^טנ^ס3) ,1100^ ,ס¥0£\סז1ט3א אדרעס פאר געלט-שיקונגען: ,14 8ז1ת18טו(ס3) ,סת1ו^ ,^!סזסוס^ .ת0 ביבליאטע? מארק ראקאװסהי גוםטאװ פלאנער ס א ל א מ ב א פרײז 50״;.<? ױד־ידן י*" הויפט־פארקויף אדרעס: ■2 וז1׳י\ס1*1יז ,■׳ײס^םזפ׳^ר "יזסנוסעס״ <*ר נער&׳ 196 13 .0 .א .ק אױםגאנג [ב׳ אײרעם], אונזער לעבן [װארשע], אונזער לעבן (פאנטעװידעא-אורוגװאי), אינװאלידא זשידאװסקי (קראקע), איצסיקע צײטן (ברוקםילד), ארבעטערפרײנד (פאריז), בױלעטען םון פ׳צ לינקע (װארשע, פויליש), בן כוכב (בריםק. העברעיש), בריםקער װעקער, גרןןדנער שטיסע, האנטװערקערצײטונג (װאר• שע), הויזװירט [ביאליססאק], המצפה [װא־שע, העברעיש], הצוםה לבית ישראל [בודאפעשט, העברעיש], השוסר הצעיר [װארשע, העברעיש], װןןלינער געדאנק [לוצק], װלאצלאװקעד צײטונג, טעאטער־ידיעות [װארשע], טעגלעכע שפײז־צײטונג [נױ־ יארק], ײדישע ארבעםערשסימע [נױ־יןןרק], ײדישע בלעסער (לעםבערג), ײדישע האנדלסװאך (ב׳ אײרעס), ײדישע פרעסע (אנסװערפן), ײדישע שפראך [קיעװ], ײדישעס װאכענבלאטט [םראנקםורס], ײדישער רעקארד [םם־ לואיס], ײדישער שול• בױלעסען [לאדזש], יעװרעיסקאיא זשיזן [כארבין], דאס לעבן (טשענםטןןכאװ), לעםבערגער װןןכנבלאט, םכבי (אנטװערפן, םראנצויזיש און פלעםיש), םענןןרא־זשורנאל (ניױיארק, ענגליש), נײװעלט [ב׳ אײרעם], דןןס נײע װארס [באסטאן], נײע װעגן ״ ריגע], נײע װעלט [ריןן דע זשאנעירןן], נײע צײט [ב־ אײרעס], ' לא סאנטראל [אנטװערפן, סראנצויזיש און פלעםיש], פראלעטא־ רישער געדאנק [נױ-יןןרק], םארן ײדישן קינד [ביאליסטאק], םארן ײדישן קינד (טשערנןןװיץ), די םעדער [נױ־יןןרק], דאם פרײע װןןרם [לעםבערג], צוזאםען (נױ־יןןרק), צײט (טשענסטא־ כןןװ), קןןברינער װןןכנבלאט, קאליםןןרניער ײדישע שטימע [לןןס• אנדזשעלעס], קובאנער ױם־טוב־בלעטער (האװאנא), קינדער• זשורנאל [נױ־יןןרק], רויטער שסערן [ב׳ אײרעס], שול און לערער [ניו־יןןרק]• װײטער הןןבן נןןך ןןנגעהױבן שיקן: אויםגאנג [האװאנא, קובא], אױםקום [נױ־יןןרק], אונזער האמעי (װארשע), אעזער לןבן(לודפיר), אונזער צײט (װארשע), אונזער שסימע (םלאנים), ארבעסעררינג־שולבױלעסען (ניו־יארק). אשמדאי [ריגע], בן• הדור (נױ־יןןרק, העברעיש). הילף [װארשע], העדגער װןןירקער (דער היטלמאכער, נױ־יןןרק), די װאך (ריגע), די װירטשאפט [בערלין], װעלט און קולסור [װארשע], ױנגע פרײהײט [װארשע], ײדישע ארבײטער־יוגענד [װין, דײטש], ײדישע בעקערסשטיפע (נױ׳יןןרק), לוקאװער װארט, ליבוישע נײם, מולט עש יעװע [בודאפעשם, אונגאריש], מענארא [װין, דײטש], נתיבה (ירושלים, העברעיש], העולם (לאנדןןן, העברעיש), פנקס [נױ־יןןרק], פשעגלןןנד האנדלןןװי (װארשע, פויליש), קאװלער שטימע, קןןנםקער שטימע, קאלישער לעבן, קינדערװעלט (װארשע), דער קלײנהענדלער [לעמבערג־װארשע, םיט א ײדישן אץ פוילישן טײל א.נ. ״ןןברןןנא׳], קרעםן־קוריער [ביאליסטאק]. רעװי ליטטע־ רער זשיאיװ [פאריז, םראנצויזיש], התור (ירושליס, העברעיש). פילאלאגישע סעקציע עטנאגראפי^ע קאמיסיע אנקעטע נום. 12 דעצעםבער 1927 ןןפשערעניש אין א טײל געגנטן איז באקאנט א םנהג, װןןם יהײםס .אפשערעניש״. דער מנהנ איז אזא: אז דןןם יינגל װערם אלט דרײ יןןר, םאכן די עלסערן א סעודה און םארבעםן קרובים און געםט. יעדער אײנער םון זײ שערט אפ דעם יינגל א בינסל הערעלעך און װארםס ארײן אין טעלער א מטבע. װילן םיר אײך בעסן זיך םאראינםערעםירן םיס ןןט דער סראגע און אונז םודיע זײן: