Literarishe bleter · 1927-10-14 · 41-42 (14.10.1927) · p. Seite 802

42—41 זא ליםערארישע נלעטער 802 ע ז ו ס״ דאס נײע ויערה פין אנרי בארבים א ה ר ן מארה װארשע גישן כאראקטער, האט מען נישט אײנמאל געפרוװט אויפצװע• מען אין יעזוסן די רײן־מענטשלעכע אײגנשאםטן אין אמי־ טײלן פין אים דאס דאגמאטישע. די קאנאניזירטע און פאר• הײליקטע געטלעכקײט. מען האט געװאלט זען אין אים בלויז דעם מענטש. װאס אױ סול מים רחמים און ליבע צו שװאכע אין אונטערדריקטע, דעם מענטש. װאם ה$ט געקאנס װ י ר ק ן מיט זײן הויכער עטישער לערע, װי דאס האס געטין רענאן, און אפילו דעם אטעיסט. דעם נישט־גלױבנדיקן און נישט ליבנ• דיקן, נײערס דעם גערעכטיקן. װי דאס האס געטין לעגטנס ברונער אין זײן װערק *אונזער קריסטום אדער דער מהות פינם גאוך. יעזוס — פין אנרי בארבים איז זײער ענלעך בום קריס• טוס^פון רענאן. אבאר בארבים האט נאך געהאט דערבײ סא־ ניאלע פונות. די סאביאלע אויפפאסונג האלט די קריםםוס־לע־ גענדע (קודם־בל — לעגענדע, אלס פראדוקס פון לאנגע דורותס פאר א רעזולטאס סון א גרויסן געשיכסלעכן פראבעס. װאס זײנע װארבלען לי.גן טיף אין די גרויסע און סײלמאל רעװא־ לוביאנערע באװעגונגען פון די אונסערדריקטע מאסן. דער םאביאלער שטאנדפונקס זעט אין איר זײער פיל עפעקטן, װאם באצװעקן בו אגיטירן די ברײטע מאסן קעגן דער הערשאפט פון די מאכט באזיבער און פלאגער. די דאזיקע אויפפאםונג נעמט נישט ארוים קריסטוםן פון די אלגעמײנע געזעלשאםט- לעכע פארמען. — און אט דעם מאמענט האט בארביס, װי א סאביאליסט, הגם זײער בולט קעגן זײן קינסטלערישן באװוםט־ זײן, געװאלט בביון אנהענגען אן יעזוםעם געשטאלט. ער האט געװאלט. אז זײן קריסטוס זאל זײן א געװײנלעכער. שסערב־ לעכער בן־אדס, א ז י נ ד י ק ע ר און פון א מאן מיט א פרוי און קעמםן קעגן דער אונטערדריקונג. — און גלײכבײסיק האט ער געװאלט, אז דער זעלבער קריםטוס זאל, אלס דערהויבענע, קרבנותפולע פערזענלעכקײט, דערשסיקן אין זיך די קאםפם־ לוסטיקײט. אנשטאם בו גײן נאך דער אײגענער *אינטויביע אדער באװוסטזיניק נאכן סאביאליזם, נאכן געזונטן. רעאלן אינסםינקט פון די מאסן. — האט בארביס געמאכס א םאלשע פשרה: ער גײס נאך אלע פאראנענע דאקוםענטן, נובט אוים סײ די בװות פון די ראביאנאליססן, םײ פון די איררעאליסטן און שאפט אן אומאײנהײטלעך װערק, װאס איז װי װײםער לײװנט גענײט םיט שװארבע פעדים. קריסטוס. װאס רעדט בײ בארביסן בלשון ,איך׳, איז נישט קײן אנדערער. װי בארביס גופא. דער מחבר לןזזט דורך אים הערן זײן לערע פאר די מענטשן־ברידער אין זײער גײן בום מארגן. קריסטוס איז, װי בײ רענאנען, א זון סון א ססא ליאר. אן עמםינדלעך, גײסםרײך קינד, װאם איז (בײ בארביסן) בײ זײנע ארומיקע אן אויטאוײטעט. ער איז א מענטשן־קינד, נישס קײן געטלעכער זון. ער ליבט זיך אין מרים. עד װאנ־ דערט ארום איבערן ארום איבערן לאנד יהודה, דערבײלט די מענטשן דעם אםת װעגן גײםט און הײלס אויף א װונדערבארן אופן. זײן חכמה ביט ער פון די טיפענישן פון זײן אײגענעם גײםט, ער איז א געניאלער יחיך, װאס װירקט אויף די בו־ הערער. זײן װירקװג איז אויך נישס קײן הימלישע, נאר די השפעה פון א גײםטיק־העכערן מענטשן אויף א גײםטיק נידע־ י דאס נײע װערק פון אנרי_י בארביס, װאס פארמעסט זיך בו זײן ״א מאדערנע עװאנגעליע פונם מענטשן פון מארגן״, איז א קאנ־ סעק־וענטער עסאפ אין *דער ביז־איב־ טיקער שאפונג פון אנרי בארביס. נאך די ש־לדעײנגען פונם גרויען,י,'טאג־ טעגלעכן פאר־דער מלחמהדיקן מענטשן, נאך די גרויזאמע בילדער פון דעם מלחמהדיקן מענטשן, נאך די גרויזאמע בילדער פון דער װעלט־מלחמה, האט אנרי בארבים. דער קינסטלער און דער ״יי ביי-י־ . מענטש. געפרוײט צו• צוג־ין צי לעבנס-דערשײנונגען מיט א בארויקטן געמיט. מיט א נײ װארט, װאס זאל אנװײזן דעם ײעג צו די העכססע װערטן פון מענטשלעכן לעבן. [אין ז־־ן בענקשאפט צום אידעאל פון א מענטשן, װאס זאל זײן דער סימ3אר פון דערהויבנקײט. אמת און גערעכםיק־יט, איז ער געקומען צו אוא אומגעװ־ינלעכע געשטאלט װי ישו הנוצרי. די דאזיקע געשסאלט האט איפ באגײסטערט. ערשטנס צוליב איר רײן־אינװידועלן כאראקטער, װאם איז פארטיפט אין זיך אין לעבט אין לויכטנדיקער אײנ זאםקײס, און גלײכצײטיק—בוליבן מקריב זײן זיך פאר דער װעלט. צוליב דער לערע פון דײנער מענטשלעכקײט און ליבע, ויאט געפינט אן אויסגאנג פאר די אידעאלע מידות פון דער גאנצער מענמשהײט. בארביס, װאס פראקלאסירט אפן זײנע טיפע סימפאטיעס צום ארבעטער־קלאס, האט געזוכט א םינטעז צװישן דעם אינ־ דיװידועלן און אלגעמײן־מענטשלעכן עלעמענט אין דער פער־ זענלעכקײט פון קריסטוס. כדי צו רעאליזירן דעם דאזיקן סינ־ טעז. האט זיך גענויטיקט א זײער־סיבםילעד צוגאנג צו דער ישו־אויפפאסװג. א צוגאנג, װאס שטיצס זיך אויף אלע אפשא- צונגען פון ישוס לעבן און װירקװג אין דער געשיכטע. דער דאזיקער סינטעז האט זיך בארביסן נישט א־ינגעגעבן, און די צויײ באזונדערע װעלטן אין דער מענטשלעכער אויפפאסינג, די ראביאנעלע אין אירראביאנעלע גי־ען אין אט דעם סטי־ *יסטיש־פראכטפולן װערק אויף בװײ באזונדערע װעגן. װאס טרעפן זיך נאד טײלמאל בונויף די אײפפאםונג פון ישו הנוברי. האט שױן, װי באװוסם. א קאלאםאי־ע ליטעראטור. אויסער די װערק פון זײן טעאלא־