Literarishe bleter · 1927-10-07 · 40 (7.10.1927) · p. Seite 783

783 ליט ז ר י ך יון נלו#ור 40 זא — איר זענט נישט קײן פאסיקע מענסשן פאר אינז, — האבן זײ געזאגט. אין א שיסל האט מען אונז צוגעסירט צו די סימבירער האסנס, און מיר האבן זיך אסגעטריקנט אויפן ברעג, האבנדיק אין קעשענע זיבן אין דרײםיק קאפיקעם. מיר זענען אװעק אין שענק טײ טרינקען. — װאס װעלן מיר טיןז בארינאװ האט זיכער געזאגט: — װי אזוי — װאםי מידארף װײטער פארן. ביז סאמארע זענען מיר געפארן װי ״האזך מיט דער באן, אין סאמארע האבן מיר זיך אנגעדונגען אויף א לאסט־ שיף און אין זיבן טעג ארום זענען מיר כמעט בשלום דערסארן צו די ברעגעס פון קאספישן ים און דא האבן מיר זיך אײנ־ געארדנט בײ א קלײנער קאמפאניע םישער, װאם האט געארבעט אין א קאלמיקער שמוציקער סישערײ קאדאנקיל־בײ װי די פארצײטיקע װיקינגען, געקײלט מיט העק מיטן המון #ויערים. בײז זײן אויף אים — איז געװען גאנץ אומזיסט, — ער האט געזען דעם אמת נאר מחוץ פון דער װירקלעכקײט. אײנ־ מאל, װען איך בין מיט אים געװען אינסערװעגס, זוכנדיק ארבעט, און בין געזעםן בײם ראנד פין א טאל, האם ער מיר םרײנטלעך און איבערצײגנדיק אײנגערעדט: — דעם אמת דארף מען אויסקלײבן, ער זאל זײן צום הארצן: אס דאיש, הינטערן טאל, םיםערט זיך א סטאדע, א הונט לױפט ארוס, דער פאסטוך גײט ארום. נו, איז װאסז װ$ס האבן מיר דא װאס עם זאל אינז זײן צום הארצןז ליבער, דו גיב נאר פשוט א קוק: דער ש״עכטער מענטש — איז דער אמת. אבער רער גוטער — װו איז ערי דעם גוטן האט מען נאך נישט אױסגעקלערט, יא-א! אין סימבירסק האבן אונז די מאטראסן זײער אומסרײנט־ לעך געבעסן אראפגײן םון דער לאםטשיף אויפן ברעג. ר ע ד ד / ו ו א ר ש ע דא א־ן הארץ א6ילו... און דארט-װאלקנדלעך א־ן כלי־ם: װיסע טרויםען, שםילע... בייגט דער צװיינ זיך נאכעט אײן, נלייך ר׳װאי^ט װעלן קישן - - — שװיםט א שיפל פלחוים אן, טיט דאם טי־צל םישן. ם־שס זיך גאלד אין נלײןן וייר, דלבער־גרינע װעלכעגס שלענגלען ז־ך... דעי־ צװײנ ם־ט שרעק קוקטז װאם איז א זעלכענס?... — ס׳ליבע טײצעלע נאר שט־פם קינרעריש און ברױונד... און צעשםעםערט איז די זון גאר אויף רענדלעך טויזנר... רענדלעך נאלר און נערגלןך שײן און נײלאנםן — װ־6לו — קויקלןן זיך אייף םטעזשקעם זײר, יאנן נאך דאם שי£ל... ציען זיך די םטעזשקעם װײך, װערן װײט פארשװונדן... קנײטשן זיך נאך בלוי און םילר נרויםע, קלײנע רונדן... נלײצם זיך שוין ד>ום טײצל או־ס, װינט י־ך ם־ט א שםײצל... קיקט דןר צװײנ ארײן פארליבט אינם קלארן םײצל. מ• ט ש ו ד נ ע ר ד ע ר צ ו ו י י ג א לאנגער צװיג, א גדינער צװײנ קיקט ארין אין טײצלז װיגט דאס טײצל זיך אזו־ םיט א ליצםיק שטײנל... װןרם 6ארליבט דעד שלאנקער צװײנ, בוינם זיך אן איננאנצן— זעם ער: טיף א קילן זון װןבט א זײרן נלאנצן.. קלערט דער צװײנז ראם טײצל אײך װ־ל אױי אים ליבן — האט דןר6אר אין קלארן האר׳ן י־ך א װן פארקללנן... און אט איז דער צװײג אלין •) מ. סשידנער *ח 6ין די ייננו נןנוס; הקנריישע דיכפ*י־. זײז לידוד-ניך .רמים״ (נזנזןננען), װןס *יז דערםינזן זיריק סיס * 2 יןר, הןם *רױכיע-וסן ו רײ יײנ-ורסיקיזןי *ין דור ורןםז. ס. םשודנור דזניוםירס דן *ינם פיס ײדיוז _ליד;ר. רעד.