Literarishe bleter · 1927-09-23 · 38 (23.9.1927) · p. Seite 744

38 זא ליטערארישע בלעטער 744 ד ו ד ל (ממז *ןרװורף) 5 מאכסט חוזק, באבעשי... ד י א ל ט ע פ ר ו י (ניילך ניפס נ׳נמרפ) און אן אויםברענגער ביסטו... ד ודל (שנרינט) איך, װאם כ׳האב גארנישט... בין אזוי זןרעם... און טאטע־מאמע בײזערן זיך אויף מיר... און חברים יאגן און פײפן... אנדערע װארםן שטײגער... ד י אלטע פ ר ו י טוט װײז ד ו ד ל (שןק5ס *ו סיסן ק*•) און גרעטיל קראנק... ד י א ל ט ע האסטו זיערי שמערבןי - דודל ״ (נןוס זיך ןן ניים ה*רץ) נאך װױ זי םארט דאך אװעקו ד י א ל ט ע צער... שמערצן—דודל, דאם איז אן אוצרן דודל א אוצרז ״ די אלטע פרוי און דו ברענגסט אים אויס, דעם אוצר — דײן רײכקײט. װײנסט־אוים דײנע שמערצן. — קרעכצסט־אוים דײן צער — פארשװענדםט דײן רײכקײט... דודל שטיקן אין זיךי װאם װעט זײןי ד * א ל ט ע פ ר ו י נײן... נישט שטיקן, נור אױםזינגען זאלםטו... אויםזינגען דײן שמערץ, אויסזינגען... דײן לײד... און די לײד םון אלע אזוינע... א שטים האםטו דאך א שײנע... ד ו ד ל אבער קײן װערטעד נישט... (•ויזי) באבעשי... עפעם טאקע... עפעס װילט זיך מיר טאקע זינגען... נור קײן װערטער האב איך נישט... ד י א ל ט ע פ ר ו י זינג, דודל, דערװײל אן װערטער״ װעםט לעבן און די צײט װעט געבן װערטער אויך... ד ו ד ל און װאס װעט זײן באבעשי... ד י א ל ט ע פ ר ו י אויך א מין קלעטערן... אויף א העכערן בארג... אראפי גיק... און געפינען עפעס פאר זיך און פאד טאטע־מאסע און- ד ו ד ל (ס*יס *רײן *ין די װירסזר) און פאר גרעטלען אויךז די אלטע פרוי (נישם זינזנר) ״ אפשר... אפשר אויך... .י ד וד ל אוי, גלוםט זיך מיר זינגען, באבעשי, כיהןןב אבער מורא... דודלס פאטעד (שרין *ין •לקעי) אײנמאל געזאגט: אפעסן. ארײנדרײען ס׳לעמפל, שלאפן גײן... הערסטי ד ו ד ל כיהער... (װײנס װװלס שםיל• דרײס, ניסס נזרירם וי ק*רס*6י, דןס יעם*י *ײן, װ*דסס זיך *1יסן נ*נק-בזסל, סיסן סנים*)י6ן קישן), (סױזע) דודלס מוסער (קיםט ססיי *ױײי, קוקס זיך *ום, דרײס עסװןס דןם ־עמני *רייס, וזרזעם דודלען *1י6ן געלעגער, עסעםס-ן■). געלויבט זײן ליבער נאמען (דרײס ניריק <רן• יןס לעםסי. נײט *1יף די נעני עים *יקער, ע*עס עןרנ־ק *ין נעסרןנן). ד ודל (װןם הןס דערהערס, םיס * עי-סװוכער ססים) מאמע... דודלם מוטער (װןס הןס ניסס דערהערס, ס1ין *ין *יקער) א בראך צו זײ... האסט דאך אמת געזאגט... געזעגענען זיך... די קינדער געקומען... (דודי זעעס זיך *1יף, הערס, נעסרןקן, *ינסער) דודלם פאטער לאז שלאפן, מרשעת• דודלם מוטער (*כט ני*ס א1יף אים) אטארם געברענגט... װײן טרינקט מען... גרעטלען ארײנגעפירט... טאטע־מאמע אונטער די ארעם... נאך אזא בלאםע... דודלס פאטער (שסרענג) שװײגםט? ער הערש אפשר:!! (.י-זע ד ו ד ל (װןס הןס סיין געה*ס *ינסערנעהעױם *ינסער וער *יקער-טיר, עיסערס, שסיקס זיך *ין נעװײן, װ*ר6ס זיך עיריק *ויסן געיענעד). אוי, באבע. באבע: ד י א ל ט ע פ ד ו י (י1יס ײדס נןסרײניננ, נןװזיזס זיך) האסס מיך גערופן, דודליז דודל' װעמען דען? די קינדער --) װי־םײ נישט שפילן... אבער קלעטערן אויך נישט.. צום בארג שוין נישס גײן... ד י א ל ט ע פ ר ו י װעד וזײסס? אפשר — צו אן אנדערן... ד ו ד ל (ניסס רזגכס ב*ה*רש) כייין אזרי ארעם, באבעשיי ד י א ל ט ע ם ר ו י (םיט 9 סרייעדיקן שםי׳יכל) ביזס אזוי רײך, דודל... •) *ין ניזנ-יד סעין עסיעכע סיר1ת. ס׳*יז *ונז ניסס נעיזננען 1י ע*- קיפען די ניםערן .וןם יעכן־, װי דער ערססער װ*די*נס *יז געיריקס נעװען.