Literarishe bleter · 1927-09-09 · 36 (9.9.1927) · p. [Seite]

םערםער יארגזנג פרײז ס* גר• פר״נױק 9 סעפטעמבער 1999 דםעףאריפמנ יזיײוו איקוסםדידםננ װאכנשדיפמ פאר יליטעראטוד 1■ ^ןיאפועדאוןקונםמ פאױהאג ב.קדעעקין,וזארשע פון יעל.ב רינעזאנס איבערגעבליבעבע כתבים ש?ום יעקב אבראמאוויטש און מענדעלע מ1כר ספרים*) (צו יעהב דינעיאנס אכטן יארצײט) הינדערט און גװאנציק יאר, א הויכער, א דארער, מיט טיסע קנײטשן אויף זײן שטערן. םיט א פאר קלוגע און גוםע אויגן, װעלכע קוקן תמיד מיא לינשאפם אין רהמנות אויף איסלעכן. גײסנװײז זענען די דאזיקע קלוגע אין גוטע אױגן פארבענקט און םארחלומט און קוקן ארויס װײט-װײס אהין סוןװאנען ער סײנם אדער ה$םס, אז םדארף אים ןןנקומען א גרום ערגעץ פון װעמען עס איז אים אין האראן ליג און טײער, אדער א בשורה טובה אויף ישועות און נחמות אויף גלל-ישראל. ר׳ מענדעלען האב איך קײנמאל נישס באגעגנס זיך אמסערנדיק, אריבער• שסארגדיק עמיבן, נאר שסיל און רויק רעדט ער, אין שטעגדיק מיט א חנװדיקן זיםן שמ״כל אויף די ליסן. ער^האס זיך אין דער װעלט אין בײ ײדן א סך א םך ןןנ• געזען אין ןןנגעהערט,— דעדבײלט ער, םערסטנ• סײל מיט א זיםץ אין אנמיסיקן טאן, אן אנ• דערש ם$לז אויך מים א לגנותדיקן ׳און גלומרשט-ליםסיקן םאן. ר׳ מענדעלע אלײן, הןט זיך מיר געדאכם, איז אםילו גןר קײן שדײבער נישט, דןןם װןןס איך ה$ב געלײענם סון זײנע מעשהלעך, הןןט ער נןןר דערבײלם, אױםגעשריבן חןןס עמיץ אן אנדערער. אים הןןב איך ליב געהאט מיט מײן גאגבער נשםה. שלום יעקב אבראמאװיטש און מענדעלע מוכר ססרים, האב איך א *ײס נאבאנאנד אלץ געםײנט - זענען זיך *װײ גאר באזינדערע ײדן, װאם האבן אײנער בום אנדערן קײן שום שײכות נישם, און קןןנען זיך אײנאנדער אםשר גןןרנישט. שלום יעקב אבראםןן־ װיטש, הןןב איך מיר םןןר■ געשטעלט, םוז זײן א ײד אין מיםעלע יןןרן, א גרוי• סער לםדן און א גרױסער קענער, שרײבט לשון• הקודש, אסילי נישט מיט רײן ישעיהילשון, װי מאםו אדער קלמן שולמאן, ןןבער װאס ער שרײבט, לײענט ז7 גריגג און באטעמט. איז אםןןל װיביק און בײ• סיק און רעדס מיט העזה אפס קעגן בארימטע שרײ• בער עלטערע םאר אים, אבער אלע מןל קלוג און גערעכס. װײםן װײםס ער א סך, און װןןם ער װײםט, שרײבם ער. םאר איס הןןב איך ־עסםעקט געהאט• םאר כאקאנם *ו װערן מיט אים דורך א בריװעלע אמןןל, הןןט זיך מיר גע• דאכט, איז ער *ו שטןןלץ. אנדערש ה$ב איך מיר םןרגעשטעלט ר׳ םענדעלען. ר׳ מענדעלע םוכר ססרים, תןןב איך מיר אױם■ נעסאלס, איז שױן געװים אן עלסערער ײד, אזעכ*יקעד, ביז •) די זכרונית םין ינקב ריגעזןן, װעס סיר נינן דן, הן<ן םיר נ**ינ*ן *װיםן יזנקנ דיננזןנם יינזרנ<ו!ידזנו נתנים ןזנ ,ימז. גינםזר״ ניננר נד ״ *רסיקי נין נ םייזיי ״װי *יז דנר רינטיקנר *דרנם•). רנד. יני/ני^