Literarishe bleter · 1927-09-02 · 35 (2.9.1927) · p. Seite 683

663 ליסןרןרישן נלעםןר 35 ■וא ד $ ס מ ײ ד ל ונןןך ה**נײק) טױ־לױ׳ליי... טױ־לױילױ! ק י נ ד ע ר כא-כאכא! דודל אין איך זאג אײך זי װעט קענעןז זי קעןן אלז$-מיזיק! ק י נ ד ע ר (*י״־יינדיק זי װון) — איך װעל זײן א באס; — איך א סראמט״כו — איך א קלארנעס. ד ו ד ל און דו גרעטילז ג ר ע ט י ל (װןם *יז דירך די *יאײלנדיקע קינדער ןינעמסייס נעװארן ■ין דוד7*ן — מםןלקנד'ק*6ןרדרןסיק) איך װיל נישט... ד ו ד ל (6ןרסרןכס ויך> איך אײגנטלעך, אױך נישט... וזזו• זיך א1י*ן ■י*) קי נ ד ע ר — סארװןןסז — םארװןןס דודל... ג ר ע ט י ל (זיריק ה*רזיק> דיר איז עפעס, דורל... ק י נ ד ע ר דער טאטע זיך געב״זערטז ד ו ד ל נײן... א חלום... ק י נ ד ע ר — א חלוםז — א חלוםז — םארצײל. דודל... ג ר ע ט י ל (זיגייאנדיק) םארגײל... ד ו ד ל הער, גרעטיל... ק י נ ד ע ר מיר װילן אויך הערן... ד ו ד ל אודאי... װי דען... נו, הערט... איך זיץ אזוי... בײם ברידערלס װיגעלע זיץ איך... קראנק נעבעך, װיג איך עם... און םיר װילס זיך אזוי אהער... עם ןגלוסט זיך מיר אזוי אהער... (ד*רם*נס ײר> איך האב ד$ך דיר נזןך נישט געװינםשט. גרעטיל... (װיי ןר*• ■זן סיס אזן זזנײן) ג ר ע ט י ל (זײ*ר ססיי) שםעטער, דודל... םארצײל בעםער... ד ו ד ל נו, גיט... קומם קײנער נישט ארײן... זיץ איך אזוי און װיג... און ד$ס ברודערל קרעבצט אזוי ששיל, אזוי שטיל... — אין קעםסלעך — נײן,—חתן־כלה... — דודל, װעט זײן דער חתן... — גרעטיל-די גלהז <נר*סיי רויסיס זיך, קינד*ר בןמײקן *ס) — זעט נור, זעט... — זי שעמט זיךן — זי רױטלט זיך — א חוםה דארף מען צוגרײטן, א חוםה. — אראפנעמען די שטאנגען סון טירן און פענםםע־. — נײן, דאס װעט םען אן דודלען נישט קענען. — דערװײל א סישטוך. — א רויםם — םון עס־צימער.... — קום גרעטיל, בעטן די מאמען... (נר*סיי *>ן * ס־ןי קינדזנר, װןס ה*נן זי *רוםנ*רינגיס, נײ*ן *ז ד*ר םיי, נ*נ*נ*נ*ן זיך *ין םיר מיס דודי*ן. נר*סיי טר*ם *וריק, סםקיס זיך ןן * זײם *ין * װינקי, *•װןרסנדיק דודי זןי *ו *יר *זקזם*ן װינססעװ*;■ דודל גוט מןןרגן. קינדער... (װיי *ונײן זו גר*סי*ן) ק י נ ד ע ר — גים אים װײנשל! — נישטא שוין מער, אױםגעגעםןו (*1יף * םײדי װײזנװק) — זי, זי. ד $ ס ם ײ ד ל (זיך **װײנ*נדיק, *•0^*110'^] נישט איך אלײן, נישס איך אלײן... ק י נ ד ע ר — דו האסט אנגעהויבן! — געשטופט מיט די הענט אין םויל ארײן... — און באהאלטן אודאי אויך... — באזוכס זין ד $ ם ם ײ ד ל (היסססריס) נײן,' נײןו (ק*רם זיך ן• ןי ד*ר װןנםן מזורסםיהס נ*װײן) ד ו ד ל (זיך *■■ססינדיק *ינס נונג *ו נר*סל*ן) קינדער, מען דארף נישט! (גײס *ו *וס װײנ*נויקן מײדי, ני*ם זי *ינ*רן קן■, *ינ*ר די *יס*רדיק* *קסי) נישט װײנען, הײנט אזא שײנער ט$ג! אזא זון און גרעטילם ױם־טוב! און איך עס גאר קײן װײנשל נישס... נישט װאר. גרעטיל?! (דוס סײדי, ןז גר*םיי #*רסװײגס, שםןי*נװק> װעל׳מיר בעםער שפילן, װעל־מיר מאכן מוזיק... (ורײם *י**ר ו*ס םײײ *ין *סינ *רײן) װןס װילסטו זיץ, םײדעלעז גי*ם זי) א םידעלע. יא. װילסטז קענסט מאכן: טיו־לױ-ליו... ד $ ס מ ײ ד ל (װײנןנדיק-יןכנװק) כ־קען... ד ו ד ל װײז, אז דו קענסט...