Literarishe bleter · 1927-09-02 · 35 (2.9.1927) · p. Seite 680

35 זא ליפערװיען נלעסזר 660 ב י י ע ל י ד ע ר פין ןײנן ישטילע װערטער װעיט יןןדעי >) פא־קלערםער... א ייר אן #רןןםאן — װער אי• ער? אין 6ין װאןי... די ביצעלעך, װי עװת, זײ װײען 6ול מיט םודות... נײן׳ איך שטארב נישט ה• לײװיק / נװ־יןןרק ןדזנם ליכטיקן ןןנוזנק פון יהואמ) סםמיעל די .5יםעי*ריםם ביאםאר• נײן, איך עטארב דשט, נײן. נײן, איך לינ גימט אויף דעי־ װײםער בעט; פארױאם זע איך אזײ6יל םענטשן נײן ארים םײן ניף ביז אװנט מפעם? 6ארװזןןם עינדש םען אן לי5ט? פארװזןןם פארנײט םען זיך אין נעװײן? אז איך היןב זיך אויםנעטון 6ין טײן נעזיכם, און בין נישס שװעיעי לײב מעי, נײן. דער מוכר־םפרים (!ראנסענס מין דער ■ןעסע .די הײסישע אידיליעס״* ^*ברהכמ רײזען / נױ־יארה אין שטיב אױ ניוי און ןןרים, קוטט אן א טוצר־םפרים 6ין ערנע׳ן אין דעד װײם — שײן נישם געװען א עים. עי יענער, זי אן אנדערער— װער ק;ן זײ רען די װאנדערער? ער פאקט זיך אוים דאם פעקל, דאם קוישל און דאם זעקל, עעלײנט זײ אײפן טיש. די ביצעלעך נאך 6ריש. אויך די, װאם אלש און שטויביק, ױ ם6ײםלעך 8ון איביק... 6יל ביצלעךו קײן עין היע, ם׳נעטט אן א יצר־ד־ע... עס הויבט זיך אזש דער קאפ; צאטש נעם, קײף אלע אפ. עס װינקען קלונ די ט־כלען — װאלט נאר נעװען רי םיטלען... אט נעם איך אין היב זיך א־יף, אוינ איך װיל נאר, און פלי אװעק; װאם עםקט טען זיך אל׳ן נאך מ־ט טײן גוף אין םומלדיקן שיעק? אין אז םענםשן קיטען שוין יא, — ם־ן נאענכםטער פרײנם בל״בט עום םיף; אט קוקט ער או־ף םיר, איך זע, װי א םאםע אויף איר קינד אין י*לא־>. אלע רעדן זועברעקלטע רײד, נאר טײן נאענטסטער *רײנכ, )ארריקני. אזא שײנער, אזא אויפנעלױצטענעד אין 6־ײר, ז־עם אץ א װינקל און קיקר. אין ט־ף אץ נא5ט, אז ער פאיבלײבט נאך אלע םענמשן ם־ט םיר אלײן, — 6אלט ע־ זוי עי מײן נרינגן ליב אין בײםט ארײן?ײנע זיםע זנײן. באגינען. םל־אד 6ין זויץ. א־ר אלע קיסט און זעט. — נײן, א־ך שצא־ב נישם, נײן, — נײן, איך לינ נישם אויף דער װײםער בעט. פ ל .בױננם׳ נישט צעשניפן, א שאד, דארט אי; דעײ טיםן זיך םוזן װינדער מין. עס נעםט א חשק אן. איײנקיקן דאך קאסם נישט - רער םוכ־־םפרים לא־ט נ־שש... עי םײם־׳ם־זי, ם־ט בײץ: ״ער א־ז נעקיםעי לי־זן. אײר אן א־עםאן. אץ װאם רא־ם א־ז 6אראן א־ז אויםנערעצנט, זעט איר, דא אױף די טיט־*־בלעטער״... דער 6אטער שטיל 6ארטיאבש ז־ך און קײ6ם ראך, ײאם עס םא5ט זיך. קלײבט אײם 6ון אלע — דרײ, זויוײ - אלגע, א״נם נאר נײ... םען קאן 6איאײם נישט װיסן. עס זאל כאטש נישט 6אררריםן... ע־ 6רענט רעם פ*5ר*ם6יים, װאם זעט אױם 6־עםר אץ איעם: — 8ון װאנען איז א יר? און יענער ענטפעים םיד: װאם איז די נפקא םינה, רי װעלט איז א י ן טדינה...