Literarishe bleter · 1927-08-19 · 33 (19.8.1927) · p. Seite 644

33 זא #וראריון נלופור 644 װיגנדיק מײן טי6ן חלום, װי דעי קלאנג פון טי6ע גלןןקן, טישע גליןקן תאנרלען. ןןװנט. ס׳ש&למ רי נןזרט אױף תעלט * טםילע. לעזטע קלאנגען 6ון די נעסםן, 6ין רי ־סשעטע נעלי ת6ילה. ריצט מיר, ציזע רי גלןןקן ת#נדלע;, גײן פון װײט אין לאננע קליירער. — צ׳בעט דיך, וןןג םלר׳ *ו דו לינםט םיך, ם׳װײנט אין םיר טײן 6רײר בסרר. — כ׳הןןנ דיך ליב, ןן דו םײן ײנגל, ניםם ןי שײנער, אײנגעווינן עדן־ליצם — רײ־ נײםט *ו טיר קוםט קניען םיט פארםאצטע אויגן. נ׳הןןנ ד־ך לינ, עם הןןט םײן ליבע םיך דעדתוםט—טײן לענן נליט סיר,- םא־ו םײן לענן נרייס אין אײנם נןןר — זיגג זשע אױס דןוס גרעסטע ליד טירו — שתײנט דאם ליד, תען 6ול די 6רײד איז, ס׳שוירט רער ת״ן רעם פים *ריבער ועםט, איך קיש ריך. הער דעם נגון — ס׳איז דאס ליד פון אלע ל־דער. ב׳קיש דיך נאך, אמ תי די שטערן װ״צע שאטנס פאר אונז לײנן; םיפעי חלום״. ם׳6אלט םײן לענן אין דײן ניס װ׳א טראפן רענן.. יןסזע. 1923. 11. ראמאבס פרן א ײנגל ־ לויטןרקיט כ-ון םײנע םאיגנם הענגם אױף דײנע נרעטען־בױנן. און םײן גליק ראםש אױםגעת6ן אײרער צ׳םאך נאך אויף רי אייגן. אלע טונקעלע חלוטית פונקש תי זײ6נבלאזן פלאז•; נאך דײן הילציקן געלעכטער גײט די גאנעע װעלט םיט םאזן. רעד איך שםיל ארוים רײן נאםען, פ־ל א-ך תי א װינט, גע6לויגן, קיטם 6ון די זויטרינען־װעלדער און ער קושש םיך אין די אייג;. טריםז םײװ נאך דײן םאזנן־ קלינג צװישן דינע פלײשן לוי&ט א ששראםיקער רער םלע ש6ע אין א טרנר שפרײטן. און איך, איך נין םיד און ראישט-ק, און א ױיז א נלוט זוענליטע חלשט טויט אין םײן געהירן, 6ון רער םדבר־זון זענליטע. אוי6בלי אינער מיר א לינדע, און א נהוז־װינם זאל װינן אירע שטעקנדיקע נלעטער — װעל איך אין איר שאםן ליגן. פארל־־יאג ב. קל־יעצקין ■רליו זל. ביבער פאר זעלבסס־בילהנג 390 פ. לענעוינגעװ - אלגעברע ק• ■ •80 קיםעלעװ - ערעםענסארע געאםעסריע .11 3-00 4.50 פרא8. אםא שםעיל - זאאלאגיע א. װ. צ י נ ג ע ר - עלעםענטאר־6יזיק 1.10 יעלאםשיסש - דאס לעפן אין דער נאסור י■ 1.30 ד. נ א װ א ג ר ו ד ז ק י - פון אונזער נאסור זי װ אדרעם: ■2 1]1*3183א ,'יזפ^סופ י ק■ *. 13.196 נ 6אילאנ ב. קלעזוקין י• רוביז דעפעמטיװע סינדער אין רער ײדישער ליטעראטור שרײז 1.40 :.ינד ארן דערװאהםענע *םואכלאנלשע םטודיע ■ר״ז 5 ניידז אויף א לאנקע־שטענל. פרילינג... הערמ פײן הארץ די קנאספן פלאזון. לאבט םײן םײדל, אין איר לאכן קליננלם םדים םים די טאזין. לאך, א םירלו בײ די מוינן דײן נעלעצטער האםט נעליגן, — אין דער לו6םן םײן נשםה שטיל אין גליקלעך טיט זיך װיגן. שםעקן דײנע האר אין בשםים, שלא6ם טײן םײל אין זײער ריח, לינסטער קוש שוין םער סײן קאפ נישט, ם׳גײם דין הארץ ד־ר אײס 6ון כחו״ — אז דײן קאפ נאר אױף םײן נוזים לינן אויף כ־־ן ברובט טוט נעיקען, - זארג נישט, אױב םײן הארץ װעמ אײםגײן שכור אויף דײן קאפ פארקרענקען, — װעל איך אײניק נלײבן קניען 6אר דײן הארץ םימ שטילע זאקן,