Literarishe bleter · 1927-07-29 · 30 (29.7.1927) · p. Seite 585

585 ל יסן װחסן נ ל ן ס ן ו 30 זא םע צדיקים, פון דער מבבה םון משיח בן ױסף אין לידםיר, פון יוםף הצדיק לעבן לונע א. אנד. 3. מעשױת סין א״נגעזונקענע קלויםטערס, (אזא מעשה איז באקאנט צ׳ב אין לודמיר). פון קלויסטערס, װאס שטײען פוםט און פארמאכט. 4. מעשױת פון אליהו הנביא. 5. פון גוטע ״דן, פון הײליקע אבות, װאס העײפן בעת צרה. 6. מעשױת: סון גר 4דק, װאס איז פארברענט געװארן אין װילנע, פון װילנער גאון. 7. פון לידמירער מויד, 8. פון ר, ױנתן פרעגער, פון רי ל״ב שרהס, װאס האבן נישט א״נמאל מבטל געװען גזירות אויף ״דן. 9. םון ראטשילדן, פין מאנטעפיארן, און אנדערע גבירים־ אדירים (למשל: פינטע), 10. מעשיות: פון ק״סארים, װאס םלעגן ארויסגעבן גזירות אויף ײדן אדער פארקערט, װאם האבן ז״ טובות געסון (צ. ב. סון ניקאלאיען, פון ק״םער ױסף). ח. פון נאפאלעאנען. 12. םון כמיעלניצקין, גאנטע. 13. םון קאשציושקא און םון פוילישע אויפשטאנדן, פון בערעק יןןםעלעװיטש דעם ״דישן העלד. 14. פונם גרויםן אוקראינישן רױבער דאבאש (באקאנט אין מזרח־גאליציע). װאס פלעגס העלפן ארעמע גוים און ״דן זיך שיצן פאר פריצים. 15. םונם מאסערניק קארמעלין (מ. גאליציע) א. אנדערע• .111 רבנישע מעשיות די אומצאליקע חסידישע װונדער־מעשױת פון רב״ם, צדיקים, װאם װערן דערצײלט סון חסידים, פרומע ״דן װעגן: בעש״ס, פון רי מאירל פרעמישלאנער, רי מאטעלע טשערנא־ בילער, דעם ריזשינער, ראדזימינער, בעלזער און נאך און נאך. מיר בעטן ב״ם פארשר״בן די מעשיות דער עיקר: נישט װעלן שענער מאכן די מעשה: נאר געטרײ איבער־ געבן אזוי װי דער דערצ״לער האט זי איבערגעגעבן. מיט אלע װענדונגען, װערטלעך א. אז. װ. די מאטעריאלן דארפן ז״ן געשריבן אויף אײן ז״ט פא׳ פיר, מיט טינט און בכלל לויט אונזערע כללים פאר זאמ״ער. אויב איר האט נישט די כללים. שר״בט אונז װעלן מיר ז״ א״ך צושיקן. מיט אלע אנםראגעס װענדן זיך אויפן אדרעס: ט1ט)׳<)8ח1 ס£סוז81ז*ס()זנ2 {סוססנזנ^ז3) 0יײזי׳ג^זגז״סז .18 ס^חפ^טו^ס3) ,10ז1ו^ ,ס;ן£זױס>1ט3\. ארכירו ארץ ביבליאטעק די קבלות אויף די באקומענע מאטעריאלן פאר דער ביבליאגראםישער צענטראלע. ארכיװ און ביבליזןטעק פון ײװ״א האבן אין די לעצטע נומערן .ידיעות׳ אנגענומען אזא מאםנ־ האםטן כאראקטער. אז אונז איז אויסגעקומען אלץ מער און מער אפצושטײן מיט פארעפנטלעכן זײ. גענוג צו זאגן. אז איצט. אין יולי 1927, האלטן מיר ערשט ב״ די קבלות םון יאנואר. אין אונזער באריכט .צװײ יאר ארבעט׳ האבן מיר שױן דעריבער געשריבן (זײם 51), אז מיר װעלן די קבלות אין די ״ידיעות׳ מוזן באגרענעצן. אזוי דערצ״לט מען מעשױת: 1. פון דרײ ברידער: צװײ קלוגע און א״נער א נאר. 2. פון גנבים און װי אזוי א מײדל איז זײ ב״געקומען. 3. פון א גנב װאס האט חתונה מיט א ק״סערס א טאכטער. 4. פון באהאלטענע אוצרות. 5. פון מכשפות. 6. פון בײזע שטיפמאמעס. 7. פון א מוטער װאס ברענגט א שלאנג אויף דער װעלט. 8. סון א פישער װאס כאפט גאלדענע םיש און האט חתונה מיטן קײםערס טאכטער. 9. סון דער שײנער בת־מלכה. 10. םון קײסארים און פרינצן. 11. םון א ק״םער װאס האט זיך איבערגעטון און אװעק הערן װאס מען דערצ״לט װעגן אים. 12. פון שרעטעלעך (הײם־רוחעלעך) װאס ברענגען ארײן מױ־ברכה אין אן ארעמער שטוב. 13. פון שדים, לצים, לאנטעכער, װאס טוען אן שאדנם, שרעקן מענטשן אויפן װעג, פארשטעלט אמאל פאר שעפסן. פאר אלסע ײדן. 14. םון אן ארעמען ײדן װאס װערט א שני־למלך, אדער װאס ראטעװעט א קײםערס א טאכטער פון טויט און באקומט א גרוים פארמעגן. 15. םון בלוט־בלבולים װןןם מיטראכט אויס אויף ײדן, און װי אזוי זײ ראטעװען זיך ארויס. 16. פון ל״ו (לאמעד־װאװניקעס) באהאלטענע צדיקים װאס קײנער קען זײ נישט, אבער אז םישלאגט די שעה באװײזן זײ זיך און ראטעװען ארויס ײדן סון אונטערן שװערד. 17. סון פריצים און ײדן: װי אזוי ײדן דרײען זיך אוים מיט גאטס הילף פון שמיץ, הונגער און טויט און װי אזוי דער פריץ מוז באװונדערן דעם ײדנס גרויםן בטחון אין גאט. 18. פון ויכוחים: א) צװישן דעם קיסר און דעם גלח און װי אזוי דער ײד ראטעװעט ארוים דעם גלח פון דער צרהז ב) ויכוחים צװישן ײדן און גוים: מיט ביסקיפן, פויבסטן. קײסארים: ״װעמענס רעליגיע איז בעסער׳ (א מ א ל א ו י ף ש ט ו ם * ל ש ו ן) און װי אזוי א פשוטער ײד געװינט דעם ויכוח און ראטעװעט אן עדה ״דן פון טויט. 19. סון א רב מיט א רביצין (אזוי הויבס זיך אן א ספע־ ציעלער טיפ מעשיות). 20. פון צװ״ ברידער: א ר״כער און אן ארעמער, און װי אזוי דער ארעמער װערט אן עושר. 21. א מעשה מיט א בריװ צו גאט װאס א ״ד שיקט און א קײסער (א פריץ, א גוי) געפינט און דער ״ד אדער די שטאט װערט געהאלפן. און נאך און נאך. 11. / לעגענדעס דאס זע.ען מעשױת װאס זענען פארבונדן מיט באשטימטע 1) ע ר ט ע ר (שטעס), 2) ה ײ ל י ק ײ ט ן (שולן. בית־עלמינס), 3) הײליקע מענטשן, גרויסע היססארישע פערזענלעכקײטן. (אליהו הנביא, ױנתן פרעגער, נאפאלעאן). 1. אזױ האבן מיר מעשיות פון דער םעמיאטיסשער שול, פון דער אלטער שול אין איזדוטיטש, אסטרע, ארלע א. אנד. 2. א םך מעשיות גײען ארום װעגן די מצבות פון גרוי־