Literarishe bleter · 1927-07-15 · 28 (15.7.1927) · p. Seite 537

37ל לימערארישע נלעסער 28 זא ה, לייװיל *ין דןרװײדזנ םיט אנ׳אדרעסלאץ •נ ם װי 8 ײנגל, שסײ איך •ריף רער גיוס אין 6רעג: װי זןןל א־ך רןרגײן, אין װי דעיקאנען *י ם־ין אײגענער באהעלסניש דעס װןג. אין נין זינדיק גענן נאר ד;לר װעלם, אין װײס *0, גץגן #רײנס אין ג^גן 6אלק און נעגן לאנד, אז איך םיש 6אר זיך א סס אזא ס ן א1תי1ת םים םײן אײנלנער 6ארנרעכערישער האנס. זײ םיר םיחל אווינע שמערע, אזיינע רײד, און נעם זײ אייף, װי עס דארף זײ אייםנעםען א סריינד, װי א שװערר אנ׳ארױסנענייגענע 6ון שייד, אזיי הםקרדיק אייף גאסן בין איך היינט. לידוועגן פינף הינט װינס אייף די 6עלרער• געסם אין האםעל הוליען ארינער דעם װינס; נאכס האם סארסריבן נים ליכםיקן שװעל 6ינף עלנדע הינס. םאררעם גע6רוירענע שיקן אין טיר ת6להדיק װײכן געניל, הארץ םין די געסם ןןבער װערט נישט גערירס• נלײנס הארם װי דער דיל; נאך די הילאנקעס שלאםן ני נײן. שלאף אבער װארםס זיך דוי; םיטן סארנװײםלטן הינסיש געװײן אלע חדרים 6ול• שנריננען די נעםס םלן די נעסן ארייס, םלידן םים ניקס אין װיגט, נילן אין שיס; אין ה־גענען אייס אלע 6יגף עלנדע ה נט. 6ײער חאש הינם גענילן, אין גאר, — אן נוץ אין שעעסער שעה, אינם אבער װײסס שיין ריהסיק אין קלאר יעדער זיין םואוננ דא. ערשסער נאגיסט די בלוםען-טע• סיסן נלוס 6ין קאון נװײסער װאשס די סאראדנע סרעפ םים די געדערעם אס. דריםער העננט א1י6ן ערשסן שםאק אין 6ארבם דעם זין-באלקאן, שערסעד סינס דעם םאגץ־זאל גלאק, סינ6סער הים די 6אן- סריער האס הינס נענילן און גאר, אן נוץ אין שסעסער שעח איונס אבער מײס שוין ריכסיק אין קלאר יעדער זײן סיאינג דא• ל י ד ע ד ם ו ן אטלאנסא 1 איך װײס, נעגערס, כ׳װעל נארנישס ענדערן אין אײך. נ שס סון דער נאנס אין נישס 6ון דערװ״טן; םיר װעלן נ שם װערן אײנס, נישס װערן נלײך אין אינזערע הויסן װעלן זיך נישט בײטן. אייערע לי•[ װעלן נישס װערן דין, אין םײנע װעלן נישם װערן געשװאלן; אין 6אר ן רגע נענקשאעם נאך װײסער זינד װעס איר נאך אלץ םים נאסן.ס1יס בינאלן. א, איך װאלם נאדאראס םים בײזן שפאט םין ארוםריגגלען אין םײנע רײד 6ארקײכן. װען איך קום נױישן אײך םיס נײגעריקן סראס, װי) כײםרשס, א גלײכער ני א גלײכן. װען איך קים םיט א6נקײט, םים ויווי״ליד אינסער א היםי, װאס קען זיך נישס פארשייסן; אנסקעגן דאס געװײן פין א יער הייס אין גליד, איז לעכערלעך דאס געװײן סין םײן געװיסן, אינסער אײערע 6ענססער שסײ איך, ני אײעד שוזעל איך לאז זיך שסר1יכל,ן אינער טר״יפלעך דארע; א, איך נעט רחםים 6אר דער שסארבגדיקער זעל 6ין אײער נאכסיקער א בערגעפייניקםער גיסארע. ייגם זין—װאסז אין בין אן איבערגעאײגיקסער אלײן, אנ׳א1יפנעהאננענער, ײ: איר, אויף שסריק 6ין ראסע; םײן אייסזען איז אבער סאר אייך נישם װײניקער נעםײן, װי דאם אייםזען סון יעדן סון א לינסשער ם>>סע. זאל זײן דאם װארס אונזער א1יםק1י6נדיקער ■רײנס, און א נו סארברידערן, אונז — לענסע אין באהערשסע; אין נאזיננען חבי׳שא6ס נױישן םחנית פײנס םײן ײדיש ליד זאל אײנע זײן גון ערשפע. 2 זײ נעזונר, םײן 6ריינם,. םיין טײערער, איך נאגלײם דיך םיט א װײסער פאן. ,אונזער יים־סיב בלײנט א1יף אײביק נישם נעאײערם׳,— םײנע אײנענע װערסער געם איך אן■ נישס םיס שי6ן איבער װאסער װעגן, נישס םיס נאנען אינער נארנ און ססע■; - דא, װו אװנס אח נאר װאס געלעגן. ליגס םיץ לאנד בײם נרעג 6ון סרע• ניז איך קים נים לאנד ני םײנעם — נאר םינזטן גײען דײך א ■אר; אינזער ג1רל, — װער אין װאס םיר זענען, — אין םיניטן װערם א1יף שםענדיק קלאר. ײינט דערטראגס נו םיר געװײן 6ון שליסל אין יניחה׳דיקן שלאם טין סיר; א1יף דער פעסל ע 6ון םײן רײן געײיסן װעל איך א1י6גײן אין נאגינען אינער דיר.