Literarishe bleter · 1927-06-17 · 24 (17.6.1927) · p. Seite 458

24 זא ליסזרוריון ולוסיד 436 6ןרשןלסן, װי ווין דסר תונחר., הץס ער 1ון דןם עײןר נימס געקענס נעםען ועם הוננער דו שסילן• איבערן קון■ איז געהןנגען ןן *ײםש—וער נײםש סון דער רעגירונג, נישס עו רירן •און שגין 8ון עײם עו עײם •לעגן ןנלויסן אומנעריכם זשןנוןר• םען םון דער דערנײלקער שסןס. א1יף די גיםע אויסנעיןשע• םע םערד. םים די ר1יסע אויסנע6רעסענע ■יסקעס-הןנן רןם לעעםע ביםל נערשס םון דןרף םןר זײערע 6ערד עונענופען, ן לעעם שעםעלע און א אײנעיקע הון 6ןר זײערע װעםשערעס נעקוילעט און הןנן געזוצם און נענישםערס, אין די הײזער, אין די קו6ערס, שכןלן און שסײכיערס, ני איזנישסן סיסן •ון נײ־אויסגעדרןשענע תביאה, ן הײםל נײ שסר1י נײ דער נהםה■ און ני איז דןס ניסל װײץ אין דורה געםישסע קערנער, װןס איז אין קײשל, נישם 6ון דעם נײעם. און צי איז דןם נר1יט, װןס די קינדער הןלכן אין די הענםל״ך, נישס 6ון דעם-נײעס, נישס-נעשןעסן. םוכתיים*), •ןרשםײער, הןנן װ• חעלף אויף אײגענע נרידער געלןקערם און שלן8:דיק געװןרס און אײנגעהערס און נע6ןרשס, ני נעםס װער נישס ןהײם 6ון שײער. קלײנע קינדער הןנן זיך אויסגעלערנס גנבנען און 6ןר• נןרנן און אויםנןהןלנן און וױ די פײז הןנן זײ םים זײער שםיקל ברויס אץ לעכער און •ןרנןרגענע ערסער 6ןר •רעםדע אײגן זיך ױיםנןהןלסן• און מענער, שםןלגע, יונגע םענער, הןבן זײערע בליי• כע •ניםער גרײס נום •ןסשן נעהןלסן און זײערע אויגן גלײך, ן6ן און אײננעעקשנם געקוקס אק די ■ניםער און גיןנע קערק 6ון די סןלדןסן, װןס הןנן נעוןסשס. דער דןרף הןס געװןרס אוי6ן שןנן, ס׳זןל סעגן סון זײן אײנן שװײס און בלום עסן נישם געמבסערהײס. נ. דער דןרף הןס געװןרס און װןרםנייק הןם ױך איבערן דןרף לןנגװײליק סןנןסןנע דער *װישן־שניס־אין-שײער זױי■ גענויגן. די םעג װעקן זיך אויף ש*עם, גלײך אין סןג ןרײן ןן ן •־יםןרגן, גלײך אץ ןנה״נ װיןלע, דושנע, װי ער װןלס נןך ■ון נעצסן געתען אנגעגליס און װי ער װןלם אין זיך אויסנןהןלםן ד• היץ 6ון קוםענדיקע םעג און םןרגנס. דער עולם איז נןך געװזן או ף די געלעגערם. אויםער די נןרסןג• דןװנערס, הןס קײנעם קײן זןך 6ק די געלענערם נישם נעחויגן. די קלײנע ןרעםע םשערעדע הןס ז ך נןך 6ון סןרן םןרננשסערן אויםעדן דןרף ןן השגחה ןרוםגעדרײם. הןס גע• זוכס און אינערנעזוכש, געשםעקס און גענישסערס, דןס, װןס איז ןװעק און װעס עס שוין סער נישס געזונען. ן קלײן םןנער קעלנל הןם זיך ערגעץ-ןז קײנער זןל נישס בןםערקן — אונסערן שײער נװישן די נערנלעך פןר• שלןגי, שס-ל אין סןרננבעס ן זןנגל נעקײס אין אינערנעקײס און אין זין נעהןס, װןם װײניקער 6ון זיך לןזן הערן. דןס ערשסע, װןס הןס דעם דןרף ןננעזאנס, ןז 6ון אוגםער די בערנ םון-יהװה איז אויף גןסס װעלם א נײע זון און ן ני־ע־ סןנ ןרויסגעשװוסען, איז געװען דןס סקריאען 0ון ברונעם ראד, איבער װעלכן ן ■ןר םןגערע בייניקע עקםלעך ער הןם שכל ארויסנײן ■ןרן שסונ א1י6ן װענ און נןכקלײבן ן 6ןרשאסן זןננל נןך ן קעםל, און לײנם עם נונ1יף גןרד נו בןרר און בינדם עס נוגויף םיס איין עק שסו1יעלע ןז1י סנןון• םעםיק—קוםס ש1ין די ברכה אין שסוב. און װיסל דער הוננער זןל נישם זיץ ן תושב, םוז ער!■םרעסן און לןק דער זןגג •אײנעםען זײן סלןץ. און גישס 6אר די נו1יסינעוןקסע קעםלען, װןס ניען זיך א1יף און ןו, 6ין שײער און נ.ם שײער, דערשרעקס זיך דער הונגער — דער װעג 0ון שײער ביזן שכוב און ניז דער זשןרנע און ביז דער קנעס כלי איז גןנץ װיים. צוערשם דער ,עשר׳ און ,ױעכקא׳ אין רענירונגם חיבית און ■ריװןםע חיב1ת סײ אלן געלם, סײ אין תביאה - און װער װײםס, ני 8ון נורן װעס עועס ןרײנק םען אין שסונ■ גןר 8ןר די קלײבערם םרעם ן■ דער הוננער: ןם 6ןר דער שװןכער 6י1י, אלסיסשקען און ןלסיםשקער און קלײנע נרעקלעך קינדער, װןס שיםן זיך ןר1יס 6ון 6ן־סןנ איבער סעלדער און װעגן, און קערן זיך ן הײם סןרנןכס!■געברענ• םע און א1יסגע#רייעםע םון דער זון, םים קליינע שיין נוזן• םעגנעבונדעגע בינדסלעך א1יף די קע■. אם םיס זײ קען דער הונגער נישם ה1יזן און םרעס ן■ אין לןקערס נןר 6ון דער זײם — ביז ן צײס. ניערשם הןם סען סיס ןון אוםנעדולד נעװןרס א1יף דעם שניס. אין סןרן שנים הןס םען נןך םיס ן נרעסערן אום• געדולר געװןרם א1יף ד$ר ,■ריקן׳ *)•נײם. ןם יענע געבענשסע ציים 6ון 8רילינג-דער •רילינג 6ון ןלע 6רילינגען• װען די ערד איז נןך אין איר זןס, װי ןױגנ.8ר1י, און די נןנ נלים נל1י, װי קינדערשן א1יגן און נןכן בליען גיסן ויך ןן םסרונעס זןססיקע, געשװןלענע פים םילך און זיסקײס, װי די בריםם 6ון ן יונגע םוסער. און נןך דעס נןנ, קוםס בןלד דער נערשס: םילך און זןעס. און נןך דעם גערשם, קיפם דער װײץ: דןס בר1ים סון דער װעלם, 6ןרן רײכן און םןרן ןרעםען, דער ס1ר סין דעם קױם, דןס געועגסשסע א־בער ןלע נעבענסשסע, דןס א1יסדער• װיילסע 6ין ןלע א1יסדערװײלסע, דןם םזלדיקע קערנזל סון נןס ןלײן דןם םענסשן ןלם םתנה געגעבן. און א־ן ן 6ר םןרנן סון גאס ןלײן ױ־סנעקושם — םים ס1י און םילך, םים זון און הןנינ—האניג און םילך... ןם יענע געבענםשסע נײם סין *רילינג, װען יערער בן• שע6עניש איז *וגעגרײם איר שפײז; דער בין די בלום, דער קי דןם גיעזל, און דער הינגעריקער דורכנײער נעםם 6ון גןנם נרכה. װןס איז א1יף די סעלדער, הםקר •ןר ןלעםען ן ■ןר זןנגען, לןזס עס א1יף דעס סײער נרןסן און שסילס דעס הונגגר. נןר ערשם א־ז ש1ין די גענענשסע צײס סון •ריליננ 0ןי• שװוגדן: נישם 6ןין דורכגײעי, נישם 0ןר דער קו, און נישס •אר דער נין. און סון דער גענענשסער שנים־נײם איז ש1ין לןנג קײן זכר נישסן די 6ײגעלעך נישסערן נןך ערגעץ א1יף די ןונע• שניסענע סעלדער און א1יף או־סגעסרןסענע ססעזשקעס און קע• נען םער קײן קערנדל נישם נעסינען. דער דןיף הןש געװןרם א1יסן שןצער• יעדער איז א1יף זײן נורן געלעגן, נעה־ס זײן שװײם און נלום, זײן בר1יס און ,נים־ברויס׳ 6ון ן גןנץ יןר, און װי ) עלםססע י) נעברענםן זאננןן (קלי)