Literarishe bleter · 1927-06-03 · 22 (3.6.1927) · p. Seite 420

22 זא י ע ב ד ע ס ו ל י ה ע ו 420 קײם דוי כ*ירן *יםרנד םעקקענם ספײז . בעבןסן בײ זיך ווין ה1יז. דאס איז אײמסלעך געװען לאר*ס אײנביקןר חל1ם *ין איר ױנג לעבן, אבער א1יך דעם אײנביקן חל1ם אירן איז 3*״ שערם געװען גערונען װערן• לאדא װײס 6ין 6ריעד, אז סעס 8ירס תםיד א1יס. אין םתם: זי האט נישס קײן חשק 3ו אםפערן זיך םיס אים. זי #וילט זיך. נןי דןוך מאכס זי תםיד א •ןןרזוך -דורמװשירן איר אײנגיקן פרינצ־א, איר אײנעיקן ױגנט.תל1ם. זי שםעלם תםיד עוערשס אװעק דעפ ק1יש פ־ם שרישע פרוכס. ןנער אוםזיםם... און זי גים זיך גיך אונסער. אז זי ה1יבס ןן אים אינערגענן גאנזנע פכוק-ם, גןנעע םעזיםן 6ון כ ע ק ק ע נ ם ת1רר, *לאגס ער איר איבער םיסן גרעםסן איםגעדולד. ער װיל א6ילו נישס א1יםהערן. וײן האנןר איז םיף באלײר קם. נו, א שײנע םעשה אביסל, זי דערנײלס אים: נישסא װער עס זאל לאג,, כילעבן... — ויזם גאסעם װילן, שםעל אס דײנע נארישע רײד, — געװאלדעװעם ער — װןס דערנײלםסו םירז װײם איך אלײן דען נישם? ענדיקן ענדיקם עם זיך דערםיט, װאם זי שסעלם אר1יף א1י6ן סיש א נר1יסע סאץ אננןןשםעלס םיס שיםעלען, םעלער• לעך, סשאםקעלעך און קעלישקעלעך. נו, עסס םען אין זײ אלערלײ קאנסערװירםע שרוכסן און אײנגעםאככסן. נו, עםם םען זײ םים אלערלײ םארםן קרעקערם און ביסקמיסן און אײנגעפאכטם, ביז מע װערס עעװארעםס פון םײ. און ס׳איז ש1ין נייס נו נײן שלאפן. כעמען איז אינם אנגענעם און װארעם, װי א קאץ בײ א װינכערדיקן א1יװן. ער רוקם גו נו זיך נאך א שםול, ניס אוים און םארװארשט אויף אים די לאננע, דארע םים, װי ביי א יאנד.הינס. דורכן חוכ-השדרה גײם אים םיסאםאל אדורך א ציסער• שםיל. נאך א ניםער, און א דריסער, א לענגערער. םעט נים א שליענדיקן קוק אזיף לאראן און ער סר<כס, אז כאסשע ם׳איז נאך םאקע קײן 5ולע נװײ סעג נישס שארלאען זינס דעם לענסן מאל, אבער אז1י װי הײנס איז געװען זונסיק, האס ער דאך זיך באװיזן אביסל אויסנורוען און אנזאםלען אביםל עקםםרא בחית. נעמם ער און םארר1יכערס רי?ק. זײעי רולק, ייקן ציגאר, קײס זי נאכאנאנד אין א װינקל ס1יל און װאר6ס 8ון צײס צו נײס זײטיקע בליקן, םים א שײערל אין זײ, א1יף דעם װײב. ביז זי דערשילס ענרלעך א1יף זיך זײנע א1ים גערעגסע בליקן. װערם איר א1יך גום אז1י פון דעם, און זי הוינם ןן ױארעם נו אים נו שםײכלען, װײס, אז אינס קען ױ זײן םוכיק. רוקס זי זיך נו נו אים, און לײנם אים אנידער א װײבע, שעסע האנס א1יף דער קגי, ל1יםן אים 6*ן דעם, שונם װארע• םען ריר-אן זײנע קני, דורן נ*ך א .אי ניםערלעך דורכן הים־השדרה. נאר ער פונדעםסװעגן — םום נארנישס. ער בא• םערקם זי קיים, ער ר1יכערס זיך רולק, רולק. קוקס ^א1יף איר אלץ 6ון דער זיים, ר1ינערם און שװײנס. נאי־ זי יאםסשעס זיך צו אים, ב1ינס אן איר שװערן, הײסן קערםער אלץ נענםער צו אים. — ב׳האב הײנס געזשן אץ א ש1י*6ענססער א נײע, שײנע דרעס... װײכם םעם, מיס שיינע א1'סהע6סוננען אזעלכע... ע• איז איצס אין ססיל אזא דרעם. ם׳האם זיך געענדיקס א1יך די י1ם־ס1בדיקע רו. תידער ה1יבס זיך אן ד• װאן, לארא םאכס םײ און שםעלס או־ויף 6רוכסן א1יפן סיש. אײן םאל אין חידש, װען זײן םוםער קומש צופארן צו• גאםט אין פארבלײנם אן אװנס םיס די קינדערלעך, נעםם סעם דעםאלס א1יס לאיין• ער נעםם דעםאלס א סעקסי און 6ארס םים איר אװעק אױף א באקאנסער נאם, װאס געפינם זיך בײ א האלבע שעה גאנ; פין זייער ה1יז• װאלםן זײ סאקע נ ק<נפ נוגײן אהין נו6וס, נאר אז1• װי נישס ער און נישם זײן װײב זענען גענאננען אזא םהלך שוין אין םשך 6ון יארן, איז אזא אנשםרענגונג 6אר זײ ניסיל. נעםען זײ דערינער א סעקםי. אייםזרדעם א־ז א םעקסי אײנער פון די ױ-כסיקססע פינקסן פונם 6אדנעניגן, װאס םזם גיס זײן םר1י. א1יף דער נענשדאל גןס גײען זײ יענעם אױנס ארײן אין א רײכי סשאפ.ה*יז **,• בזששעלן זיך נר1יסע װזא ביפששעקם 6ון א פאר פינם פלײש, ארער געשםןקע זאפשיקע כאנער״ססי׳ק, אין פןרשרינקען עס ד״םאלם םים א סך פלעשלעך ביר• אפ• גענעסן, װישן זײ זיך אפ די םײלער אין קערן זיך דערנאך אים אהײם. אבער דאס— אש אזא נרויםער י1ם*סיב — פאסירס בלויז אײן םאי אין ח1דש• אין הײנס איז נישם יענער אװנס- הײנס איז איינער פין די איבעריקע דרײ נעװיינלעכע זונסיקדיקע אװנסן דורכן ח1דש, װען זײ 6ארבלײ3ן אין ה1יז, אין הײנםיקן אװנש, פונקס װי אין די זגיב,ריקע נװײ זונסיק״אװנסן, חזרס זיך איבער אײן אין די זעלביקע םנענע. לארא ששעלם אװעק א1־פן סיש דעם קויש םים 6רוכסן• םעם נעםס א פרישן א6דיק*ט אדער אנאנאס אין א־ז ש1ין נרײם ני עסן זײ, ער נים ש1ין אפילו א בים. םיסאמאל דעי• םאנס ער דך: — לאװא, װיפיל םאל האב איך דיך געבעסן, אז דו זאלםס סערמירן געבלעכלסע פיובסן, גישס קײן רזין? ער האס נ־שס ל־ב קײן ד1יע 6רוצסן. קײנע פרישע ייר1ת. זײ זענען 6אר אים נו ר1י, נו סעיפקע, ני שארף. אויסערדעם, דארף םען זיך םים זײ צו6־ל אריםפא־ן-אפשײלן, ארוםרײניקן, צעשנײדן. געבלעכלסע פיזכסן זענען מײצער. זײ זענען, אז1י-ני-זאגן, ניגענגלעצער צו זײן גומען• זײ האגן ארים זיך א1יםערדעם א פײנעם םאים, ײאם מאכם גריננער די שסיק־ לעך 6ריכם אױנסערנישלינגען. אין וײ זענען בכלל אינגאננן גרײם יעדע ליבע פינים געגעםן נו װערן. נישס איםזיםס עסם .די גאנצע װעלם׳ געבלעכלםע 6רי5סן-א װעלט װײסט, א װעלם אארשםײם. א6ילי גײנסן — םאםאםן, •אסאליעם, ארבעס, קוקיריזע, שפארגעל, ניבעלעס - האס ער א1יך האלס בעסער געבלעכלםע, אײדער פרישע און נאסירלעכע, דירעקס 6ון נארםן ארוים• לארא, אארקערס, װיר עםן ר1יע פריכםן. נישט װײל זי האס זײ בעםער ליב,—ליב האס זי אלץ, אבי םע קען עס עסן. נאר או זי איז נעװען א םײדל, האם זי דאך דעםאלם א1יך געהאט איר גײםסיקע װעלם, געהאט אירע ,אידעאלן׳. איז זי דעםאלם געװען אן אנהענגערין 6ין אל6רעד םעקקענם*) שפײזוננם-םעאריעם. וי פלענס דעםאלס לײענען סיםסעסאסיש און אארגעסערגדיק אלע זײנע ארםיקלען. זי האט געחל1מס, אז װען זי װעס חתװה האבן, װעס זי דעםאלם אץ דער װירקלעכ• *ז!אקןןנטער *שעריק^נימער ש*ײז״ס*ןר7ט*קער.