Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 2 (1925-1926)
- Issue
- 138 (24.12.1926)
- Date
- 1926-12-24
- Page
- Seite 862 (sequence 11)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 65% known words query
- IRI
…/4795427-8773849-8774836--01793-4797111- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
138 זא ליטערארישע בלעטעו* 862 פון דער בײ־רוסישעד ליטעראטרר ג ד ל י ה ןי* י• נ*נעל קאסןלייש װיגם ויך אירער יייגי׳ ײי 9 שױ*רגזר םירעסי. ון װזיעסע לי6ט שטראםס #יןרב•״ אינז. דער ה־םל נײם זײגע קןלירן. עןרם בלום גיםם זיך 6ין *; איבזרגעקערטן 6לעשל דןרם אויב;. 8 לײכםער ר־ח 6י; סליען נעםס םין ןןרום. — רעױןןלועין — לןןסיר איר זןגן יןן מעלן םיר דען, נכן, דעם שבת זןןנן נײןז — אז1י דיויבם $ן נדליה און הילש מין *רים םים די דירענע •*סעקלעך 6ין זײנע נעבלריקע איינן, - יןן׳ שרײ א־ך גי דלר רעװאל ג ע, יא, שרײ איך עו איר, אבער זי בעהןלם זין א1ים 6ון גרליהן אין שיקס פיר ג$ר אר1ים * שיםערײ... ן — םים קײן עיגעםאכסע א1יגן קוםט נישם עו דער זון,— ענםםער איך דעם #לםן, — אבער ם ר װללן אויםע6ענען די גיגעםןכטן א1ינן... — די ם$נר$טשםשיקעס הןנן אונז םןןרם#כס די א1יגן, —םורםלם דער *לסע־, ק1ים נו הערן, — דער ס*גר*םשסשיק, ןס דער נייזער הונם, ער נעםם דעם ײדן און 1*#ס 6ין אים ד$ס נלום, ןך, דו בלב.׳ און ןם נים םען אים קלע•, דעם עײזן הונם, אין דןם איז גלענננד, — דןןס איז רעװןלוניע. און שיעסער הןס דער, װןם הןס געגענן קלע• דעם •ןנרןם• שסשיק, געזןןגס ני םיר, םןןררעגיםסריר דײן גר*טןן6זן, גדליה... איך הןב ליב םיזיק, •*ניע, ענםםער איך דער דעװןליניע — די װײסט נישם, װןם די הןםס ליב, גוליה, ןןס װעל איך אין דיר שיסן, װעםסו ש1ין ין װיםן, אין א־ך םןן דען נישם װיסן, איך בין דןןך רעװןלוניע... — זי קןןן דען נישם װיםן, גדליה,-ז$ג איך נום *לםן, — זי איז ד*ך רעװןליביע... — *בער דער •ןנרןןםשםשיק הןם געשאםן. םײן ה*ר*• קער •|;יע, װײל ער איז קןןנטררעװןןליב־ע, א־ר שיסם דער• 6*ר, װ$ס איר זענס רעװאליניע, און רעװןלוניע איז דןך א חױת אין חױת םןרטרןנס נישם קײן ית1םים אץ שטיב. גוסע א1יםםוען םוען גוםע םענסשן. רעװןלוביע — איז א נוסער אייפ• סו סין גוסײ םענסשן. אבעי ניסע םענסשן היגענען גישט. ה־יסש ד$ס, די רעװןןלוניע מןכן שלעכסע םע.סשן. ן״ער די םןןנרןפשםשיקעם זענען אייך של,כסע מענסשן. װער זשע װעס זןןנן גדליהן, װי איז רעװןדוניע, און װו קאנסררעװןןלוניוז איך הןב נעלערנם אמןל תלפוד א ן ה*ב ליב רש׳י ױן גםרא. אץ נןך קע#-םענסשן זענען דןן אין זש־סאמ ר. און מיר *לע, די תלםידייחכםים, םגלן ם־סן •נ־ם נו דער עוד און שרײען אייף א קילנ װיי איז ני אינז, װי א־ז די זיםע ועװןליציעז.., דער *לםער איז אנסשװיגן געױןןרן. מ־ר האנן דלרזען דעם ערשטן שםערן, װןןם היןם זיך דװכנענליטשם ■אזע דעס םילן-װעג. — עס םארגײם שבת—הןם נדל ה פים װירדע געזןןנס, —ײדן ד*ר6ן גײן אין ב־ת־הםדרש... ■אניע חב־, — הןס ער לײג נישט >פ אויפן לעצטן טז*ג. אבאניר תיכף די,ליט. בלעטער׳ קומם עיב-שנת ב*6*לם םיך א נער־כםער זכריגיח אוםעם. *םןל הןס ם־ין זײרע א ן די 6רײם*ננונ*צטן ם־ם דין געלער ב*רד נעגעיטלם די בללסער 6ון אנן עזרא. די ב*בע מײנע, אין * ש*ינ[.ה1־נל, ה*ם םים אירע^6*ישװם*7נע 6יגגער נע• כישו6ס אינער דעם שבתדיקן לײכסער און ז ך 6*רג*נגען אין * זיסן געװײן. ם־־ן קינײש ה*רץ ה*ס זיך אין די 6רײס*נ• *ונןכטן נעװיגט, װי עם װיגס זיך * שי1ל א1־ף 6*רכישו6סע כװ*ליעס. *, א1יםגעסליעםע תלםורן 6ון םײן קינדהײסו *, געריכסער אוםעם 8ון זכי1נ'ת! איך דרײ זיך *רום א־בער זשינ*םיר אין זוך * שםילן שסערן. בײ דעם *לם-אלםן נית הפדרש, בײ זײנע געלע און גלײצנילטיקע װענם 6*רק1י6ן *לםע ײדן קרײד, נלייעכץ און קנ1יםן — ײדן םים בערד 6ון נביא־ם, םיס לײרנש*6סלעכע *ע• 6ליקנע קלײדער איוף דער אײננע6*לענער ביוםס.. *ט איז קעגן םיר דער ם*רק און דער ם1יס סונם ם#רק. די םעםע נשםה 6ון איבער8לום איז דערהרגעם געװ*רן. ששוםע שלעםער הזננען א1יף די שםעלעצלעך, און די ברוק 6ון דער נ*ס איז רײן, װי * ■ליך 6ין * םת. און ער — דער שטילער שםןרן, - סוקט זיך און לעשס זיך... *•נעגילש ה*ס םיר שנעסער, *•נענילס ד.*ט םיר ■ינקם ם*־ן זו;־אונםע*נ*נג. נדל הט קי*ם הןם זיך ב*ד.*לםן אין יי 6עםם־ם*רקז**שע קר*םען.שור1ת. דיקענס,— װו איז אין יענעם ס*נ דײן םילרער ש*םן געװעןן דו װ*לםם דערזען אין דער *לסװ*רג-ק־*ם * •*־ גענילרםע ■*נס*סל און גר*בע שיף• שטריק, דו װ*לםם * 6*רצײםיקן ק*ם**ם און *ן *נגעשם*ססן *דלער, דו װ*לםס א יעגער-װינטשעשםער םים *ן א1יםגעקריצ• סער ד*שע סין סזןז או)י * צעבר*צן 6ענדל ד%ם דערזען! אין דער ר*זער ■וםטקײם 6ונ ז *ױנם גײס *רום נעבי זײגע איצ־ית דער קלײנער בעל הבית םיס די 6*רנעבלס$ ברילן און םים דעם גרינעם ר*ק, * ל*ננן ביז דער ערד• ער רײבם זיך ד־ װײםע הענסלעך, ער צי#ש זיך זײן גר1ילעך בערדל, ב1יגס *ן זײן ק*• און הערם זיך צו צו די געהײםע שטיםען, װ*ס 6ליען ז ך צינ1יף צו א־ם. די ק־*ם איז װי * קעםםל 6ין * װיטנדורשםיקן, ערנפסן ױננל, װ*ס עס װעס 6ון א־ם א1יםװ*קסן * •ר*6עס*ר• נ*ז*ניקער. אץ ד;ר קר*ס געטינען זיך קנעאלנך, עס געס־נם זיך * ם1ים,*ר*1ערל. דעם קל־ינעם בעל.הנ־ת א־רן רוסט םען נדליד״ *לע זענען *װעק סון םןרק, נ*ר גדליה איז געבליבן. און ער שלןננלם זך אין דעם לאנירינם סון גל*ביםן, שארבנם און ס1יםע בלוםען, ס*כעס ם־םן בעזעםל סון ד,ענער.ןערערן און בל*זם.*ר*• דעם שש1יב 6ון די געשס*רבענע בלומען. אין *ש זיצ; םיר א1יף די ■וםטע 6עסלעך 8ון ביר• גדליה 6*־װיקלם און צעװיקלם זײן שם*לע ב*רד. זײן נויװ פון אםתר וחל קאמינסקי םיט דערקלערוגגען און סארװארם ״ן מארק טירהןןװ ערשײנט אינגימ אין ס*רלאג כ• ס ל ע צ ק 1ז_