Literarishe bleter · 1926-11-19 · 133 (19.11.1926) · p. Seite 772

133 זא ליטערארישע בלעםער 772 דער אומגעזעצלעכער אבאנענט נננרהס ו״״ן׳ניי-יוין קופזן רעגלםןסיק *1*ף דער לעקציע, 8*דשפ#רן זין א־ז ן דושגער הזיו — ם׳איז געװןן זוםער־פײם — און לערנק םים * *עפאלעװןםן יינגעלע, זױ * םײדעיע א געננשםאנד, ױןס איז םיר לחלוםין נישם ןנגעגשנגען. *בער געסןננלס ר.*ג איך אין דער שםיל. גל1יז ן גןנשער ױננער קאלענע הןם אם*ל נעװיסם סון םײן נןיס, איז עד $בער געװען אין דער זעלבער לאגע װי איך און בו געדרוקס װערן אין דער איינביקער בײםשריםס, ה*ם ער געהאס װײניקער שאנסן װי אין. װײל דער רעדאקסאר הןם א1יף אים אויםגעםראכם א נלנול, *ז ער א ו ,צו סיף*, און םען שאר• שטײם אײגנסלעך נישם, װאס ער װיל... ד.*ם ער זיך ןגיםל םתקנא געװען אן םיר און ה*ס זיך דערפאר גוריקגעו׳אלסן עו זןנן װען א גוס װןרט װעגן פײנער * זאך. דערסאר האנ איך ש1ין נעריםם זײנע זאכן, איברה1יפס יענע, װןוס דער רעדאקסןר הןןס איס, עזליב זײעד םיסקײס, עוריקגעװיזן... געשרײסם איס, אז זײן בײם װעם ערשם קופען. זןבער געהןלפן װערן פאסעריעל סלעגן פיר בײדע נישם... איז נעװען * גליק, װןס אײגער * ױנגערםאן, דוקא נישם קײן שרײבער, *בער זײער * נוםםוםיקער םענםש, * ה*לבער ס1חר און * הןןלבער לופם־םענםש, ה*ם זיך געריבן אין אונזערע קרײזן, װער װײסס *וליב װןוס, און כןןסש קײן גר1יסער םבץ אויף ליםעראסור איז ער נישם נעװען, פוגדעםסװעגן םלןגס ער ליב האבן וי קומען צו הילף םיס קלײנעס. גםילות-חסד, סײ םיר, סײ םײן חבר םים די סיפע וןןכן... ןבער קײן בו״רײכער איז דער ױנגערסאן *לײן נישט נעװען, פלענס ער #םןןל רע• קןםעגדירן א לעקביע אין * באלעבאפישן ד,1יז, װו עד איז, בוליב זײן ד.*לב־ס1חרישקײס און ה*לב לופם-םענסשיעכקײס, געװען *ן אײננײער, און *מןןל פשום געהןלםן באדויערן די לאגע פון דער דעםןלםסיקער ײרישער ליםעראםור און אירע שרײבעסןנסאנגער. באנעגן אין אײנמןןל דעם רןןזיקן ױנגנםןן אץ * ר1ישנ• דיקער ס1חרישער נ#ס, א1יף װעלכער איך ה*ב ארופנעבלןג• דזשעם *ן א ציל, נ*ר סתם *ז1י פ&ר גײגיריקײס און פ*ר •*רלאנג סיסגעשלעפס בו װערן *ס א-ן דעס בונסן םענסש;• נעדרןננ, — שסעלס ער םיך *ם און רופס זיך ןןן: — איך הןב אײך עפעס בו בעסן, און איר קענם נ*ן קריגן דערפאר * ב*ל1ינונג. און ער דערצײלם םיר, אז זײנער א פרײנס, א םארםעג• לעכער םענסש, ה*ס איס גענעבן גאנבע פיער דובל, *ו ער זןל פאר אים אבןןנירן די װןכנשריפם... איז אז1י ױי ער װײסם נישט װו אײן און װו א1יס אין א רעדאקציע, זןל איך עס סץ. — איר װעם קריגן ,קןמיסיע*, — שםײכלס ער *ו. און ער ביילס םיר א1יס סיער איינציקע רובלס און דזקא נײע קנאקנדיקע. איך בץ געװןרן ד1יס, אלײן נישם װיסנדיק פארװאם. דאס הארץ האס םיר אננעה׳יבן שםארק בו קלאפן; אז1י װי איך װאלם זיך אלײן אץ עפעס ח1שד געװען• — װאם הײסס, געװים... — רעד איך אר1ים זײער רולק אץ קאלםבלוםיק. חגס עם קומס סיר נישם אן אז1י גרינג.,-* איך װעל עם נאך הײנס סון. .... און םיס םיר האס פאסירם א שענערע םעשר.*, האס דעי םיםליעריקער שריפםשםעלער זיך אננערוםן אין ענגן קרײז פין קאלענן, נאכדעס װי א פאר פון זײ האבן דערצײלם אין גוסן הופאר די עפיזאדן פץ זײערע םאגנלען אין דער אלסער הײם אין דער עדשםער בײס, װען זײ זענען אר1יסנעסראםן אין דער ליםעראסור... ,א1יב איר װילם, װעל איך אײך דערבײלן*. אץ אין דעס שריםסשםעלערס פאנםאזיע האם דורכגע• שװעבם יענע בײם. א שםײכל, נישס קײן געװײנלעכער — א העלערער אין א םײשערער האס זיך באװיזן א1יף זיץ פנים און ער אױ װי ױנגער געװארן. * ס׳איז נעװען אין א האלב *אר ארום נאך פײן אנקוםען א־ן דער גר1יסער שםאס. אונזער ליםעראסור חאס זיך נאר װאס אננעהויבן בו אנסװיקלען. יזגס עם זענען ש1ין נעװען, װי אײך איז באקאנם, באריםסע שריםסשסעלער. אבערבוליב דעם, װאם קײן פרעםע איז נאך בםעס װי נישט געװען, זענען זײערע נעםען, װי זײערע װערק, געװען נאר באקאנם אין די העכערע קיײזן סץ סאלק• אבער א דאנק דער אײנביקזר װאננשריפס, װאכ האם דעםאלם אננעהויבן בו דערשײנען און זײ האבן נעהאם די םענלעכקײס בו סארעסנסלעכן זײערע װערק יעדע װאך, זענען זײ אין א קירצער בײס באדיםס נעװארן א1יך בװישן פאלק. בו די דאזיקע באריפםע אין לאנג-אנערקענםע שרײבער זענען א1-ך ביגעקיםען אײניקע נײע און גאר ױנגע, װאם זײערע שאפינגען האבן זיך געדריקס נישס גאר אפס אין דער דאזיקער ערשסער ליםערארישער װאכנשריסם. בװישן די דאייקע גליקלעכע ױנגע, בץ איך א1יך דע• םאלפ נעװען• עם איז געװען א סרײד *ו װערן געדרוקס און א1יך א גליק בו באקופען נאכדעם פאוץ געדרוקסן דעם קלײנעם האנאראר, װאס איז נעתען דער אײגביקער קװאל פאר חױנה אין דער גדויסער שסאם. דער קװאל איז אבער געװען נישם קײן סיפער. בי די .קאסע* סון דער רעדאקביע איז געװען נישם באזונדערס רײן/ צי די ארויסגעבער זענען געװען בו שפארזאם, קײן נרויםן האנאראר האב איך דעסאלם אלם אנםאננער, נישס באקוסזץ• אץ װען איר געםם נאך אץ באסראכס די גר1יסע שםאס, װאס האס נערופן פיט איר — פןר פיר דעפאלס-אזגעגעםען גער1יש, מיס א־רע לאקנדע שילדן א1יף די ק^פע-הײזער בײסאנ און פים די פײערן אץ אװנס, פים דעם װײבן, סארװיגנדיקן רים• םישן גער1יש סון די דראזשקעם םים די גוםענע רעדער א1יף דעם גלאםן אספאלס אין די רײכערע גאסן, כיט יי אלע לא• קונגען, װאס א גרויסע שםאם פארםאנס פאר אן ערשם ארײנ• געקיםענעם אץ לעבן — װען איר געםם דאס אין אנבאסראכס, װעם א־ר ש1ץ סארשםײן װי ניך די עםלעכע רובל, װאס איך האפ באקוםען האנאראר, זענען זיך בענאננען. די פאר העברעלשע ,לעקביעס*, װאס איך האב די ערשסע פאר םאנאסן באקוםען, האבן א1יך נישס פיל געהאלפן בו פארבעםערן םײן לאגע. דער שכר־ליםוד איז געװען קלײן, דןרבו בין איך זיך ם1רה> בץ איך געװען בופיל סארשכורם םיםן נײעם גרויםשםאסישן לעבן, אז איך זאל האבן געדולד אין באזיבן די פיגקסלעכקײם בו