Literarishe bleter · 1926-08-03 · 122 (3.8.1926) · p. Seite 581

581 ליטערארישע בלעטער 12 זא זיך #6ר אים אן א סדרה גרית און •ורעגיות ניז ןר קוםס עו א תכלית, אדער ער קוםס גאר קײנםאל נישס עו איפ. אין זײגע פארניקע ז*כן װײזס ער ש1ץ ארוים א גע6יל 6אר דע• קןראםיװע םמרביקײם׳? במגאבונג 6*ר אילוםסרןןעיע• איך דעיקען גלײך, אז זײן יתוס שטאםם סון םזרח. זײנע געסריבע• נע און ביזילירסע בלעכן הזןבן מיך און אויך םײנעם א באקאנסן םסעביאליםס באםת איבערראשם, מיס זײער סריםיטיװע םנשי• רים באקיםם ער ארויס אץ די בלעכן םײנע מאדולאביעס און קאלאריםסישע עפעקטן. אין זײן בלעך לםשל ,די פארקויפערין אייף דער אלם-שםאס, איז דא געשלאסענע קןןמפאזיביע, 6ײנע סלאםסיק און נראסעסקע. אין כאראקםער נישם איבערגעטריבן. װןןם דער אםת איז, אינזער הארביקער הארבקע גןלדשלאק קאן נאך נישס םאראדירן םים זײן קענען אין ריסין, װײל ער איז אין קײן שים שול ןןדער אקאדעםיע נישס געגאננען. און דאם, חאס ןר קאן, איז אלץ 6ין זיך אלײן. ער דאיף נאך םיל לערנען, בדי ער זאל קאנען אלץ 6ון זיך ארויסבאקימען. איך האלס, אז די םארםעססעםע לי6ט 6ון דער װארשעװער קונםט קאן שסערן דער װײםערדיקער אנםװיקלינג םון אזא בארםן ארנאניזם, װי גאלדשלאק• םען װאלם געדאר6ם אים ארויסשיקן זיך אויםלו6סערן קײן סאריז און איסאליע. ער װאלם דארם געװאקסן םון םאג בי סאג און די ײדישע קינסם װאלם 6ין אים זײער 6יל נחת געהאם. הארבקע גאלדשלאג אויסער יעדן ס6ק. דערבײ דערםאן איך םיך די װערםער םון םשה נאדיר,£לאז ער האס ליב נישס די קינסםלער, װעלצע זענען געבענסשם םיס סאלאנס, נאר די ד״ר י. שיםער װעלכע זענען םארשאלסן םים סאלאנס. װײל ס׳איז נישט אנ• דערש, װען עם װײזם' זיך אװיס, אז א ײדישער ױנגערפאן איז נענענםשס, איך װיל זאגן: םארשאלםן מים סאלאנם, ה״ײבם ע ר ו ס ק י / ה י ע ו ו 6ילע קריגן אויף די לענדן םון םײן הײם בעהאנגען רויםער שםערן אויפן היםל - און אין גארםל פײכסע זאנגען... העלף איך סראגן, םולע קריגן אויף די שפיבעדיקע פיננער, כ׳װעל םײן ליד דערכראגן װעגן נײעם זינגער... ס׳האם נאך קײנער נישם *עסאםםן םיף 6ון דאן און װײסן דנעפר, סראנ איך סויזנס קרונן אויף די לענדן םיט א םראס אויף אוקראלנישן סשע•... לעקן 6רישע אינפריםארננס םײנע קרינן, א1יף םײנע לענדן האס לאננ שוין אגגעהוינן סאגן... שםיי איך אויפגעלייגם אין םונסער נײ דעם רודער, הא6ן-׳איז אלײן ש1ין אנהויב װענ, לאד איך אן א שיף מים לידער אין בענםש זײ םים זיג.... ל י ד ב ו ז י ק א מ א ר א ו זון איז שאארעװדיק, און זון איז קארג, זין נײם לאטקעלעך א1יף גרינדם בארג, דא א לאסקעלע און דארם א שםיק, נײס א םאנםל אויס דעם סאנ און װעג... און פון ערגעץ — אין םון בארגן װײם װיקלם נאכם זיך אוים א1יף בלויען זײד... װיקלם שנורן פין א בלויען העםד, שארם דאס נאלד בדנייף א1יף פרעםדן םעלד... זין איז שעארעװדיק - און זון איז קארג, לײנס זי לאםקעלעך אויף גרינעם בארג... םײנן שי6ן ששוםען נאך אץ האפן, מײנע שיפן נאך אץ אנהויב װענ, ם׳איז נאך קײנמאל נישס געשען, אז שקלאםן זאלן סראגן אויפן קאפ דעם דג...