Literarishe bleter · 1926-07-23 · 116 (23.7.1926) · p. Seite 483

483 ליטערארישע בלעטער 6 וו זא זע איך קיםען דעם שליםן םין זילנער״שײן, הער איך הירזשען די םערד פון װײםן ש1ים, נעם איך זיך אין איך שיק זיך אץ שליסן *רײן, אין דער שליםן פליט ץןװעק. אין םאטן שט$ל שײנס דער טונקעלער 6לאך, אין םיטן דער שליסן אץ זילבערנעם שליאך, און ס־העלםס די לבנה םיר הזןלסן װאך, װי עס םירט םיך דער שליסן אװעק אין םיטן דער םונקל-שטןליקער םלאך *ון םשוגענעם עלײך - 8 *רײטער שליאך, אין אינערן נלײך די לבנה װאכט: — ןם דאס איז דער װעג נו םיח — װעםםו שיקן 8 שליטן םון זילנער״שײן, װעםט אים שיאנען םיס םערד םון װײסן שוים, װעל איך שיקן זיך אין שליטן *רײן און םןא־ן אזוי נו דיר. דאס משפחהלע (א םרסנםענש םון א גרעםע־ע־ רסרצ״לונ;) יס/קילװ ) נוןר װןם אױ רא די רײר, אין װןןס איז ד? אזוי שלעכט תיץ דן װיערע טרןסנס אין חיץ דעם, װאס םען קאן גישש זזן דל גאט ש1ין דעם א:טן טןג, אין װאס םיליטערישע ראז• װעדקעם םיט פאװםסאננעם געםישט כ&םן זיך ארײן אלע װײי לע אין זײ םרײםלען דןןס שטעסל. זײ לויםן ארוס איבער די ה־יזער, זײ זידלען זיך, ײי זובן בןלשעװיקעס אין די שיםלאדן אין כאפן דערװײל צי זײ• גערלעך, שטיװל יץ אנדערע װײטיקער. םא־ אונז האבן זײ זיך ם1רא. זײ גיבן אן ע6ן די טיר און דערזעען דעם ע1לם א1יף די בעטן, איז אנדערע םרעסן א6ילי נישט איבער ד• שװעל. אין םיר, םארקערט, האבן ש1ין #אר זײ נארנישט ק־ין ם1רא. א םנוה א1יף זײז אט װעלן זײ װייםער װיםןז (און איר גלויבט טאקע, או םיר האבן ויך 6אר זײ קײן ם1רא נישט געהןסז גלייבש נישם.׳ ס׳איז א ליגן. דאס האבן םיר זיך נאר געמאכס, אז םיר הערן זײ אין דער לינ■ קער םאה, אנןר אינדעראםתן האבן פיר זיך ם1רא אין א6ילו גוס). אין ערשט דענסטמאל, װען יײ 6ארםאכן די טיר ,6ון יענער זײם׳, אםעםען םיר אפ גרינגער און יעדערער הײבט אן דערצײלן די ניסים, װי אז1י ער האש זײ אפגענארם, יי ׳ פאװסטאננעט. בראשקע םײנע קװעלם. זי זאגם, אז זי האש זיך געםאכם בלײך, װי די װאנס... איך זאג, או איך חאב זיך געםאכס, או איך הער אםילו נישט, װאס זײ רײדן צו אינז. אין דאס שװע• םםערל (קיקש זי נאר אןו) —זי האס ארוםגעבונדן ד<ם שטערן םים א װײסער *אטשיילע און האס זיך א1יך ,נעמאכט ביײך* (א קוק סון נאר אייף איר, אויף רחל׳ען, איז עם שוין 8 ♦ נרײםער םעאסער). הײנם נים ס1ף האבן םיר דאך זײ םאקע ערשס אפגענארט. װארום נישט געקוקט א1יף דעם, װאס אונזער בײדנם קרענק אי• גישם קיין א1יסגעטראכםע, אבער דאם 2ײנערל, װעלכן םיר האנן נעליען בײם גיגלםאכ.ר (מיר זאלן װיםן װען ני אײנעםען די רםיאית), דאס זײגערל האס בראשקע באהאלסן נײ ויך חיגסערן קישןז און איך מײנע שסיװל האב אויך 6אר• שםופם װײם אונםערן בעטז נאך נװײ םישםעכער פארפאגן םיר, װאס ליגן אץ שםאל אונסערן הײ םיט בראשקעס 6 פאר לײ בעלעך. אין דאם איבעריקע םעגן זײ ש1ין זיכן, װארום מ׳האס אלץ נוגעניםען ביז זײו אץ דערװײל איז אונז ש1ץ װײטער גום א1י6ן הארצן, אץ לאםיר נאר װערן עלסער םים אױנע 6 אדער 7 טעג, װעלן א י צ י ק ה י פ נ רערװײל האבן די נעכש פאםעלעך געניםען װערן לעננער. און םיר חלוםען זיך איבער די נעכם םשינה, םאדנע חל1ם1ת, אין א6שר זענען עם גארנישס געװען קײן חל1ם1תו אם, נעםם, צום בײשפיל, אזא בילר (צידעקן האבן םיר זיך שיץ נישם נע• ה$ס םים װאם, װײל דער פאגיאם האס אינז געװען א-נעי־גע• לאזן ה1יל-נאקעם. ליג איך נונעדעקס םיס םײנעם אן אלסן םאנסל אין זי — אנסקענן —םיס א־רן אן אלםן םאנסל). סשע• פעס זיך נו מיר צי אין אײנער א נאכס אזא םשיגענער גע■ דאנק, אז איך בין א לעװקאױיטשער װײבל (לעװקאװיסשער װײנלעך, םאלם אייך, זענען נישט 6ין די איבעריקע שײנהייטן. 6ארדער6אר זענען זײ אבער װילרע אשת׳חילסעס, םאלקאםע םאנסבילן, נאר םיםן אײנעם חיליק, װאס זיי גײען נישש אין קײן ה1יץ. אץ לעװקאװישש גו&א—דאם איז א דארף, 9 װעיםט 6ין אונז) בץ איך, הײסם עס, א לעװקאװיסשער װײבל, אין איך, די לאננע לעװקאװיסשער װײבל, ליג םיר אץ בעס איןןן שלאף נװישן םײנע 6ינף, זעקס קינדערלעך. װער עס ליגט פיר לענן די חענס, װער לעבן די 6יס און װער לעבן די אקםלען־• סאקע אז1י ארום םײנע אלע עקסםע אבריס לינן זײ, אץ ם׳איז זײ קאלם, םײנע קינדעילעך, אבער טאקע שםארק קאלם. און איך, די לאננע לעװקאײיסשער װײבל, בין א םאםע און ע״ דערגײם םיר שטארק צום הארצן, װאס םײנע קינדער איז קאלם. םא װאס זשע םו איך ז - האלם איך אין אײן ארוםרוקן דאס פעלנל. איז װײםער שלעכט: דעק א־ך ני די, װאס לענן די הענס, הײבן אן 6רירן יענע קינדערלעך, װאם ארום די אקםלען. אין איך 6יל עם נפ1על־םםש, װי זײ 6רירןו רוק איך ארייף דאס פעלנל אהין, נענטער צו די אקסלען, װערם צוריק יענע קאלס, װאם לעבן די 8יס. רוק איך דאס פעלנל אראפ, איז קאלס םיינע קינדער םין רעכטס. שלעפ איך דאם םעלנל א1יף א זײט. איז װײסער קאלם די, װאם פץ לינקם. אין אז1י קאן אלך — די לאננע לעתקאװיסשער װײבל - ז־ך נישס נעבן קײן ענה. און דאם פעלנל האלם אלן אײן ארום&ארן א נאכם א נ א כ ס י ק ע . אינדערארי דערנײל איך ןס מײנער — לאכס זי. דאס קליינע שװעםםערל קײבם זיך גאר 6אר געלעכסער. און א1יך דאם ■ינינקע אץ װיגעלע סארבײסס דאם אונסערשםע ליםעלע אץ ארום די אײגעלעך בײ דעם װערן קלוגע נװײ פרײלעכע װיגקעלעך און ס׳שםיכם א1יך.