Literarishe bleter · 1926-07-02 · 113 (2.7.1926) · p. Seite 438

113 .זא ליטערארישײ בלעטער 438 אץ גרןז, זין געװןר6ן אויף די שוין *1יף אײניק #6רפ*כסע אויגן, זײ לײדגש*סםרעך געקושס, אק גאנעגס פיס זײנע טרערן די םארדע, װעלכע ער עלעגם *ז1י;8ס עערטלען. דערנןך, גײענדיק הינםער זיך, הןס ער געלןןדן װאקםן דעם שםח עוױשן זיך אין דעם ,אײד$לן נעחין׳ םוגם נידער• סרעכסיקן פענסשן; ד$ס ןרם פון שרעק איז םארשװונדן• די סרויער-םרןגעסיע האס זיך איעס געעויגן דורך * קלײנעם ױנגן װעלדל. די היםנען סון די זש*עעס, £ון די זיננ-סוינל און פון די שײארצע דרןזדן זענען שוין שכ־לער געװןרן אין דער הוןלצ-װאכקײס 8ון סריםןרגן. ןבער אײדער זײ זענען נ*ך לחלוסלן שםיל געװןרן, האבן שוין *נרערע געפליגלסע זינגער אויםגעכאאס דעם איבערגעריםענעם קןנצערם, אין זײ באדן זיך שוין אין דער 6רישער און רײנער סרים*רגן־לו*ס, װעלכע זײ 6ילן ןן םים זײער םרײלעכן און £*רשידנ*רסיקן סלוידער, םים זײערע לויב-געזאנגען צום בורא. אץ היםל און אויף ד<ר ערד ה*ס דןס לעבן װירער אוי6גענוםען איר גןנג, געלןןזם קלינגען אירע אויסריכסיקע לידער, גערו6ן צו גליק,—בעת דער םענםש הןם ג;ז־ים סויס און געזינקען נאך נידעריקער װי דז חיה. פין פראגצױזיש■• י• ראפזןפארט - עװעם*), 1*י*ר רײך, םיר םאג העלףו׳ דערנןך האש ער ציגעסעסטיקש זײנע שװערע בליקן אויף דער פערדישער נבלה און *רויםגעשראגן דעם ססק־דץ, װ*ס הןןם לײכס געםאכס די נעסײניקםע ה*רץ *ון סויער: .קוסען,?זװעקגײן... איך נישס דערצײל.,' און אויסדרייענדיק די פלײצע צי דער דראפע ה*ס עד זיך מיט שװערע םריס דערווייטערס. דימי האם ס*רל*זן דעם חבר, הןם אים *זוי סיל םיכות געטאן, זיך אײנגעשס&גס אויף זײן ןןרם, און גענוםעו דזם ײעג 6ין שםעםל, אר*סיואר6נדיק סריער די טשערעס• בינסלעך. װעגים הזןס נעלויכס, מיס איר נאנצן אפפאל-גלאנץ א1יסן נעפורפורסן םזרח-ה&ריזאנס, בעת א ד ר י א ן ה*ס געניםען נאכגײן דאס װעגעלע 6ון םעסער ד י ם י׳ װי ם׳גײס נאך * םיםה. ס׳איז אים שװער נעווען זיך צי שײדן סין זײן בעססן ױגנם־6רײנם,-6ין שײנעם רויםלעכן ןןנער םיסן שט&לצן נ*ננ, םיםן קןכעדיקן בלוס, װאס 6לעגם שלעפן םים ס*ראכסונג זײן פיר־רעדערדיקן עול. און *פנײענדיק א צװאנציק םרים ה$ס ע־ זיך א סאריאושםער אוסגעקערם צו דער חיה, װאט אלז נעלזננן •) ן־עש-יא, אױף מןרקיש. א. מארעװסקי װעגו דעם ײדישו טעאטער אידעען און םיכםיקע געשעסטס־סירער. אץ אײן האנם הןבן זיך די דןזיקע צװײ עלעםענסן 6ון סעאסער קײנם*ל נישס געפינען. לוים םיק סי6ססער איבערצײגונג, ליגם די ס1ים. סכנה 6ון אונזער סעאסער אין דעם, װןס בײ אוגי *יי י1 אידעאליסם היל6ל*ז און * געשע6סם-סירער — אידעענלןז. די בריק צװישן זײ בײדע סעלם. דעתבער איז אז1י שװער צי געפינען אן *ויסװעג. - װי קוקס איר - סרעג איך - אויף די פלענער צי שאפן אץ װארשע א םעאסער װו ס׳זןןלן צוזאסענארבעסן אלע פאפולערסשע נעםען פין דעם ײדישן ארטיסםן־קאלעקםיהז - דהײנו - םורקןװ, סאםבערג, סאנדל^ר, קוםנער — רײםם םיר א. מןןרעװסקי איבער אץ פיסן און סראצם לאנג. - ס׳פארשסײט זיך, אז אץ א ריכםיק ארגאגיזירם נעשעסס קאן די זאך נןרנישם אנדערש געםײנם װערן. די סראגע איז גןר װי אז1י געסינם םען דעם געםײגזאםען לש1ן. רײנינגען םוזן אץ םעאםער זײן אץ דאראן זײן. אםביציע אױ א זעלבסםפאר• שסענדלעכע זאך און גארנישם קײן שעדלעכע בײ סעאטער יי ספגה איז אבער, װאס אין אונזערע באדינגונגען פעלםס דידאױקע אםניציע א1יף דאם קינססלערישע, װען יעדער 6ון אונז װאלם זיך ערלעך באצויגן צו די װערסן סץ גײסםיקן א1צר אץ ויך און אין ױין חבר, װאלס ר;ר אסביציעזער קאסף לײכט נעקאנס ארײנגעסירס װערן אץ די נויםיקע נרעניצן• נדי אנער צי אנםפלעקן די נײססיקע א1צר1ח סץ םעאסראלע יערזעגלעצקײסן דארף םען האנן די האנס סץ פירער, די םביבה סץ הײסער ליבל, דעם נאק 6ון אנערקענונג. װי איר זעס, קוםען םיר װידער צו דער אויבנדערםאנםער צרר״ םיר זענען אץ א םדבר, און אין דער פחנר רײםן םיר זיך סאר ננא1ת און האלםן זיך בײ דער האסנםאטישער םאראל: נוס איז אלץ, װאיז ה?ם א שײכות צו סיר, שלעכם—אלץ, װאם האס א שײצות צו יענעם• די לעצםע װאצן סוםלם זיך ארום ץדישן סע• אטער. םען האלס אין רעדן פכח שא6ן אין װארשע א ײדיש םעא• טער, נישם געקוקס א1יף אלע םניעות, אויסער• לעכע, װי אינערלעכע. איך האנ אויסנענתס די געלעגנהײס, װאם דער באװוסםער יידי• שער ארסיסס א. ם א ר ע װ ס ק י פארברענגס אין װארשע און אים נעשסעלס עסלעכע סראגן• ״ — איך האלס,—זאגט א. םארעװםקי - אז םיר האבן אלץ: אקסיארן, רעפערסואר און ע1לם. אונז 6עלם: די אינ• סעליגענץ. נעםלעך יענע צװײ־דרײ ערשסע רייען אין פאר• טער, װעםענם אקסיװע באצלונג צו יעק םוער און אויססהו סץ סעאסער באשא6ט בײ די אומות-העולם דעם אפקלאנג. פיר האבן נישם, פשופ נערעדס, דעם בעסערן מין קאלעקםיװן און אלנדיװידועלן םעצענאט, און דערסאר בלײבם יעדער אונזער דראננ צו א דרײםםן סרוװ — אדער אין םיםן װעג, אדער אין בעססן סאל אן עפיזאד. אן עפיןאד זענען אלע 6אר זיך פרעכ• םיקע אויסטוען נאך דעכם גארדץ-פעריאד אין יידישן םעאםער, װײל ם׳איז נישסא קײן בריק און קיין קאנטאקם צװישן גרעםערע א. םארןװםקי.