Literarishe bleter · 1926-02-05 · 92 (5.2.1926) · p. Seite 91

91 ליםערארישע בלעטער 92 .זא םאטעלעך, ױי הינט םאד־טטענדלענע ד• דדד, נ־ט צו םלא־סײ- האנן זיי, אײננויננדיק זיך םיט דיעד ׳טאטן גלײך, געװאדט ד־ די םינוט... סאניע א־ז נעגאננען מים פערעלען. די ד,עם םא־־וארםענע, הענט אדונ ױ נרוםטן ז־ך נעםלאנטענע. םאניע האט ז־ך נע׳ יטם־,־ט שטארד. און יט־ץ, װי נאך קײנמאל נ־ט אין אנדע־ע נענט. גרויסאדם־קע מדדטנות האנן זי םארלאקעדט. עט איז א־ד םאר- געקוםען: זי א־ז א נת-מלנה... נא־ םערעיע ,־ואלט גע־װ״נט. א־נעד אידע צעשם־לטע הותױש האט זיך טדו־ער־ק געדראםעט דאט נע- ־טטאלט םון א־ד םאטער. ז־ האט געטראנט, אז א גרױמ םאדב־עך אױ דאמ ג״ן שפאצירנט נ־־טעת דעד טאטע א־ז א־־ף מלתמה... זי ד.אמ נענעטן נײ דעד חנרטע: - סאניע, קום מ־ט מ־ד ו^לאםן... סאנ־ע א־ז אנעד א־יסעד אלע יטװאכקײטן גע־טטאנען, װי א העלד• - אזא נאנט• - האט ז־ געזאנט - א־ך וואלט די גאנצע נאנט געגאננען צווײטן םעלדעד אלי־ן - - - א־ך קען נ־ט... דעס טאטע־טיס ־טטו: — האסט מורא?? — כיהאנ מורא אלײן... אזוי, און זײ האנן לגםדי ניט געמערקט די יאגד, װעלנע אנטװינלט דך נסדר נענטעד זײ. װי װנגע העד־טן זײנען זײ גע- נאננען מ־ט או־םנעת־ינענע קעם א־ן א ז־מם אד״ן. םיהאט נע־ קנ־וײטמ דאט זאמד אונטער זײעדע טריט. נא־ מ־טאמאל. װאס איז דאס? שטארקע ארעםס בדענן זיך םײעדז־־ק א־־ס ז״ע־ע װײנע העדעצר. די װילן יטרײען — הענט און הײסע מ״לער ט־ינקען א־־ס ז״־עד צעםלאסענעס הע־טדײ. די װערן אויםנעה־־נן. די מינוט־ םון א־נע־רא־טונג תיע־ט נאך, װי א זינזאני׳טעד נל־ץ. די װעדן נע- מראגן. זײ װאקלק זיך. עס טאנצן א־־ף אלע העלתשע נ־־טמ־ת נײ די געםאננענע מ״דלעך און םא־םל־ען ,־אש אװעק - נל־ך צו פײנל, אונםעתע־טאסענע. ט־רא, םתד, און לתל־ט־ן אן א־מנא- נאנטע־ תדיוס םאנן אזוי װי קאלטע א־ן ה״טע פלינלען - א־ן זײ, אתם ױ. א ־טרעק. א חו־ט םאו־נעסמ ז־ך שט־ל און םר־דלעך זײנען געװעזן אננע־ק־מען ד־ א־קראלנעו־ זעלנעד אין שטעטל, שט־ל און םתדלעך זײנען ז־ אװעקנענאננען א־ן ת װן האט געשײנט. אויםן נתיסן מא־ק וײנען ת דצע־ינס נע־עסן מיט מונקעלע קאם-ט־נלעך, אזוי װי קרא־ש־ע םליעד. ת אויסגעלײגטע נתיטן א־ן חלות האנן גענלענלט עםעס א קעלנעתעס הללויה• סיא־ז א פײע־לענקײט געלענן א־נעדנעשםד־יט אויף זײ, און זײעד נתין א־ן גדעל האנן נ.־על אםגע־טלאנן א־נע־ ת טונקעלע נאדצע־קעם.. סות־־ס תנען א־ן ת געװעלנלעך געיטטאנען. משה- מינאל און יזאנװל חאנן נײדע םעלענלעך נאק־קט. נא־ ק״נע־ האט ניט גע־עד־ם א װא־ט נמעט. דאס א־ינ נ־ט או־םגעוד־נן. סיהאט־ זיך גע־טעמט דאס שטעטל. ת נעלע חלד,-נרױטן אויף ת נודקעס א־ן דאס געלעי קאלנסלעדע־ א־נע־ ת שותם־שע הענט, ת בתינע שטינעלעך םון שעיה ,װײנטתינס נ־ו־נעס זדיז און ת גרעל׳-הױלע ב־עטעד א־ן יאנקעלזאנס םקלאדעס - האנן אלע א־יס- געװיזן װי א טתםהן א־נעדנלײנענץ, װאו װעתס טאנצן אתס און מיאוסע תזדת ט,־אגן זיך דעדםון םונאנדער. די א־ד־א־נע־ ש־סע־ם האנן אנגעסא־ננט א־ז - אװעק. א־צטער ד־ײט ם־ן זײ דאס שטעטל םיטן םנ־ם- אלע ײדישע און אײראפעישע קלאםיקער באקומט איר צו שפאט־־ביליגע פרײזן לויט ױי ביכער^רשימות פון ב. קלעצקין ארן ,צענטרזןל״ זעצט: דא, א געבײנענער יװ־; דא־טן, א קלעזמע־ניק; א מדע- געד; א װײםחנרהניק. - אננעצוינן תדך דעש מאדנע לאקעתשן נעלאנג. דער םטאר־טע-םטדאזשניק, דעד םעלדםענל אין תנסט, ד,אט מ־טן הוט טיף ת א־יגן א־ינגעדעקט: עד האט נעחלוטט זײן דא־ף. און װי א שםענגל אװנט-שדױבן, צונאנדנעטוליעט שטײען םיר מײד- לעך, םאננעס. מיט או־נגעלאםענע א־ינן. אין תערע הערצעד זאםט דך אײן דאס געױאננ, אזױ װי א ליכטיקעד קאםענטא־ צו תעדע א—עלע בינעד. פארנאנם איז םארנײ. שטעדן שםרינגען אינעדן שטעטל ארי- :;־,־. נאך מעױנ עדבים ד,אט אזנט זיך אנגעצוינן א טיף נלאען טלית אין םאסן צו שװאדצן. ױ זעלנעד תנען געגאנכען ינתאםן אין תעד שמאטישעד קאזאדמע, װאס שטײט ליידיק און םוסמ שוין א סך יאדן, אחוץ ת ״לאסאװאניעס״, - און אין יאנקעלזאנס בקלאדעם אײף ת ב־עטער, - אין נײם ט״ך. ת םיר חבדמעס ־־נען א־ײן א־ן נא־טן און ם־ן דעד לעצטעד אלמאנע א־ונטעתעחלומט צ־ס לאנער. דא־טן תנען אלץ נאך אומזעגאנזען קלאנ:ען, װ־ ל־נט׳ לעך םא־הױלענע. דער בתיטעד םײך האט צ־ דע־ נאנט שארםער זיך צעזאטן. אוינן דאט מאדס נענליצט אץ אומנעלאס;, װי א םאקעל. ת אײנװאױנערס סין שטעטל, ,װעלנע האנן אנגעהוינן צו זונן נאטס סימנים, ד,אנן באט־אכט םיט מו,־א דעס נכיאישן ה־מל. נ״ זיך אין קעלער האט נערעלע נאש אױף ת נידעתקע טענעד א־נעדגעשםילמ ת פולקישע נינונים. האט זיך אסילו עטעצן אױס׳ נעדאנס, אז מלחמה מאכמ מק גאדנ־שט אװי אתם... אז מלחנוה א־ז אםשד ינלל א לצנות... און ת לננה אױ צוגעקןםק צוש זא- פאסנעס מא־ק, אינער ,װעלכע ת שמדױק נאך נענטיקע םודראנ- קעס זײנען אלץ נאך נעלענן, װי נאך ע,־שט אװעקנעטדאנענע מת־ם. און ת שטוםע דתי לאמפן לאממעק, װאס װעדן נימ אנגעצונדן א־ן לננה-נעבט, האנן נענלישטשעמ אקענן, װי דדײ בל־נדע וױיס- לען. נא־ אין טיםן שאטן אױ געשמאנק לעבן גתיםן מאנ־סטראט- :עס פלאקאט - שאשע, ת מאמע, אדן געוױינט א־ן זיך ארײן. * * * ד־ :אנט א־ז געװעזן אומנדחמנותתק. א־יף ־אנקעלדאנס נרע- טעד האנן ת זעלנעד א־ן שלאף דך נעװארפן. סיהאט נעלא-?ע־ט צו ת א שטילעד םהד םאד נאענטע אוםגעװײנלענע מא-;עװדעס. סיהאנן געשלײםט זיך ױ צײנדלעך, ױ םײז אין שננות׳ תקן םעלד. א נאנט-סײנל שסילט. שפדיננם אתיסיסון של^ז א זעלנעד. א צװײמער. א דדיטער. נ״ם םױע־. צו דער גאמ א גיתקײט איז אננעפלדיגן. ה־ײ זעלנעד ק־קן ם־ט שפ־זיקע א״נן אץ דעם אוטנאװענלענן אדום. עס שלאםט ת שטאט. םאמע- יעך, גלײך אײף א יאגד, ק־ינן ת אײף ת געסלעך. םאד איטלעסן ־*אסן שװעבן ת אויף אין םא־םלאמק. אן אלסעד דיוגט לו־םט א״־ך. א קאץ שםתנגט, או־םגעםלאשעט, קעגן דעד לננה. און £ל*<^*** _ עש ^יםען אן םרדיען םון וױיםנס: