Literarishe bleter · 1925-12-04 · 83 (4.12.1925) · p. Seite 287

287 ליטערארישע גלעטער 83 .■וא 1 אכטובג, בוכהענדלעה ביבליאטעקןנ םיר האק באקוםען אין א באגרעניצשער צן}ל נײע {*סעריקאנער ביכער אין פראכש-בענדער רשימה 1 ײי־יאיז חולאי גארק' מאקש'ם — :ןו5םור א־ן רע־י*5ו*־ת. 00 2 מארקם קארל - ־;*••פא־■ 1-3 . 25 5 ראלאן ראמע[ — זס״ז ק־ישתיןף 5—1 . 25 9 א־גנאטאװ דוד - סר־״ן 1-4.סס 8 קראנץ חילימ — ק־לס־י-גזס־כבת 3—1 (•חןכפו-באנד) . . . 75 3 ניטשל פר, — זארזןס־םסר• 2—1 (•'אכנז-כאני). 00 5 באלזאק םוןרםזןםקירםז ל־כת.20 1 טאלםםאי ל, — ינה־וז הםת־ם . 75 3 קויטסקי קארל — וןנםסש־־יננ ם־ן כ**. נתחןנק 2—1 . ... 00 4 ראםקין?2, — •ור־ן״־סראל וו־ן װןרם אין כ־לר . 00 2 קראפאטקין 3, — םזם־*-ן ם־ן ןן רעײוןלווניןנער.75 1 לוקםענבור3 ר, — רעזא־ם ןןדער םיןצ־ןןל־זם.סס 2 זאלא עמיל — נתםל־םזנז סריםםן 4 — 1 00 5 שװארץ י, י. - ־ןזנםןוק־ (נוןזםז). 00 2 טשעכאװ א. — סר־םשן 1-4 . 00 4 שטײנבעת - ־וננ. ןןםזריקז.50 1 װערביצקא — חןםזן הזלד (רזןםןןן) 1-2 00 3 גאטליב ל, — ל־םזם-ײ״זן.70 — מאפאםאן ג, — נזזןןםלםז ײזי־ן 15—1 יזיזר כןןנד וני . . . 50 1 העם משה - ױ־ם א־ן ירוסל־ם.50 1 אנדרעעװ ל. - *•־נ*לנז דחןםזן.־ 30 — אין ז־ך — *נ**ל#נ־ז.50 1 בראנדעם געארנ - סי־םםן 1-15 .סס 25 סעריםאן י. דר. — ם־םז־ א־ן ־ן־נד.50 — םױ־ןןלןןנ־ז.60 — כוכהזנילזי א־ן כ־כליוןםזקן — רןןכןןם. ד■ כיכזר ײזין םארק־יםם נןןי־ ם*ר םזיםן. ם׳קזן או־ך א״:צ*לן *־ *דזרו־ף און א־־םן רזסם ײזרם נזםןןכם * נןןכנאםז. ןןדרזם ז 36 סח*5^1 ,<*<2<ו<¥\ ,<חו)1סז1)| .6 סזװ1ז1ה<ו<1ון¥\ ם*ר נזלם: 858 9 .ס .א .נ1 דעד. ראט א־בער־קע האט מען געצאלט דער :אלעבאםהע *ץ פענ- ט־אנאט, װאו עד האט געװאו־נט. נג־אנש־א קאטע, אנאטאל שראנט, מא־־ט בארעם, װעלבע האבן געזאמלט ד־ םחננקן, ד,א:ן ג־ט געװא־טמ, אז םאר דער גאנצער צ־־ט האט ,װעדלען גענעבט־קט און געגעבן מ־טא: א־ן דעם אם־ געצאיטן פאגט־אנאט נ־ט מעד םון צװי־־דדײ מאל. ליקװידאציע פון אונזער ליטערארישץ קאנקורם א־ן נומער 44 ״ליטעדאר־שע בלעטער״ האבן מ־ר םא־עפנטלעבמ א קאנקה־ט או־ף דער בעטמער נאװעלע און דעם נעטטן ליד, װא־ װעט אונז צוגע־ט־קט װעק ב־ז צוט 30 אםר־ל 25י.י1. דעד דאז־קער קאנקורס האט אד־טנע־וטן א נרו־טע שארא־נטע־ױעט־דונ־., א־עד, ־ײדער, ג־־טט א־ן ד־ ק־ײזן םון שרײבער נאר א־ן די קױיזן םון אזעלכע, װאט װ־לן זײן שד־יבער... א־ז טאקע ־־ קדאליטעט םדן ױ צוגעש־קטע מאטער־אלן געװעזן א־ן הב א נ״טט־קע בין נא־. £־ן ױ ס־יה 159 נהונדעדט נק און ם.־םצ־ק> נהב־ירן, װאט מיר ד,אבן א־ן םשך םדן אנגעגעבענעט טעדמ־ן באקוםק, זײנען אן ערך נײס װעגן פאל װערלען שוין דרײטיק יאד זינט װערלען א־ז געשטארבן, אבער דאך א־ז דעי אינטעױעט צו די טדאגישע און גלײכצ-טיק טקאנדאליעזע םרםיט םון דץ לעבן נאך ניט אםגעשװאכט יע־װארן. נ־ט לאמ האם װע,־לענט ע־י־נד - ערנעםט דעלאע - םא־עםנטלענט א סיאגדענט םון זײנע זבדונות װענן דעט בא־ימטן ט־אנצו־זישן םאעט, - און ױ פרעטע האמ געהאט א געלעגנהײט צו דערמאנען א פא־ פרטים םון ,לערלענט א־נטימען לעבן, װאט איז װײניק באקאנט דעט;רלם. ױ שרעקלענע געשינטע םון זײן קר־צן םאמ־ל־ען-לעבן א־ז ױנער צײט באװאוסט גע,־חףץ או־םן גער־נט א־ן א־בערדערציילט א־ן ױ זנױנות םון דין ט־די, ,דאט זײנען העכער דױ־ט־ק יאר ני־טט םארעםגטלענט געװע;. ניז דער חתונה א־ז װעדלען געװען אין זײער נאענטע נא- צ״ונגען ריטן םאעט רעםבא. װעגן זײערע באצןוגגען דױקט זיך אײט זײן םױינד, אז זײ זײנק נעװען ״םר״נדלעכע, בױ ניט צו זאגן מער״. םונדעטטװעגן, באלד נאך דער חתונה האט װעדלען ז־ך שטארק געביטן, סױ מא־אליש, סײ ם־זיש. ער איז געװק — לויט ױ װערטער םון םהי װערל־ק - אן א־בעתעגעבענער און געטרײעװ דאן א־ן םאטער. אזױ תאט געדױערט מעד םון א יא־. אײנםאל, א־ן א נאװעמבער אדנם, איז ער געקומען צוױק םון טעאטעד א ש־טרעד און גענוםען שלאגן דאט װײב. עט איז אװעק אזו־ א צײט םון ם־אוטע טצענעט. א צװײט מאל האט ער שיבורערהײט א שמיץ געמאן דץ קלײן ק־נד אויםן בעט, אומגעװאלגעדט ד־ן ם־ױ א.ץ גענוסק ד שלאגן. נאך דעט אױ עד אװעק םון שטוב, שםע־ טער קומט ער צוױק, בעט םה־לד, און זאגט צו בעטער צו װערן. אבער דאט שטעדט א־ט נ־ט שוין אויםן צװײטן א־יםדערנאבט א־- בערצוחזרן ױ זעלבע סצענע, און דערבײ ם־וװט עד אונטע־צ־נ־ן ױ קלײד אױף דעה װײמ.. ענדלעך, װא־םט ער אװעק זײן מ־טםחה און םזף־ט מ־ט רעמבא א־ן בױסעל. זײן םרוי װ־ל א־ט ראטעװק, און זי םארט מ־ט א־ר מוטע־ א־ן בר־טעל א־ט צו זוכן. זײ בא- געגעענן זיך. ער לאזט ז־ך א־בערױידן ארן םארנ־ צדדאמק ם־ט זײ צדױק קײן םאױו. או־ף דעד גרענע־ן גײט עד א־אם ם־ן װאגאן און וױיזט ז־ך אין דעט מאמענט, װען דער צוג ױרט זיך יטו־ן פון ארט. מ־ם א צ־נ־שן און חוצםהדיקן שמײנל, ש־ײט ער :אך צ־ו דין םה־: ״איך קער דך א־ט צו רעםבאר אבער דאט איז נאך קאת. ה װײב, װאט א־ז ם־ן צרות ק־אנק געװארן, באקומט םון דער גרעגעץ א בר־װ םול מ־ט גע׳ ני־נע זידדעױיען און באלײױקונגען. נאך דעט איז םא־געקוםק דער געױכט, און שםעטער-תם־טד״ אין 75*1 װערט װערלק באםױיט טון תם־סה און אײלמ צו נאגעגענען זיך מ־ט רעמיא. עד געם־נט ז־ן ם־ײנד א־ן ־טטוטגא־ט. עס גײט אװעק א לעבן - אן אמתע את־ע. און םלדצ״ט, בשעת א ־טםאציד או־טער דער ־טטאט, ק־מט צד־שן ױ צ־עדטלענע ם־ײגד ם־־ף־ אן אמתער געשלעג. ם־יעױט נעם־נען װערלענען א־ן א באראוטטלאזן צושטאנד און מק ברענ־ט '־־.־: א־ן שטאט. צװישן ױ םאם־רן, װאט ז״נק איבערגעבל־בן נאך פראנטוא קאםע, געם־נט ז־ך א טשעקאװע נאטי־ן-ביבעלע. או־ף רעט עױטטן :דעטל שטײט געשד־בן ״א זאםלונג צדישן םרײנד, אויף צו :א- צ־אלן םארן צ־מעד און עטן םץ םאל װערלען. אננעה־־בן שבת רעם ב־1 פערץ 1895 יאר־׳. א־ן םשך ם־ן צען חרשיט איז צו- ט־םגעזאמלט געװארן 1.100 ם־אנק. װערלענען א־ן ױ תענט האט דק געגעבן וױינ־ק געלט, צװײ, ח־ײ, םינף ם־אנק און זעלמן־װק