Literarishe bleter · 1925-08-21 · 68 (21.8.1925) · p. [Seite]

אץ *ױסל• 10 סענס, אץ פוילן 40 גר. ז81616 82£וח3*161ו.1 זזזס))€73ן•) 2מסס2ס1ג) *ײי>)3ססק 3)*1(]0 *נאססרײז נױס •ארסן: > נ/1 י*ר-8 גילק. 4/ו י•—4 נילדן, 1 חורזז-1,70 נילדן, אויס• ל*נד * *>' יאר 1 דאלנר. *נאנס-פרײז: ס*ר 1 םילימעסער שורה 18 נר: *דרעס סון רזד. ׳ *דס• *ון רעשע־־ענסן־קו־ײז: ,סזרגםגזג׳נו \'זז]ז81 סזז־דו1זס)1.1״ 27 .וח ,36 סח1.01 ס*ר גןלם: 9.858 ס.א .ק טעל. - 210-71 2-טער יןןרגאנג אילוםטרירטע װאכנשריפט פאר ליטעראטוה טעאטער און קונסט 68 .זא װארשע פר״יטאג 21״טן אױגוםט 1925 פארלאג ב. קלעצקין אינהאלט: אויך אין אונזעד דיכטוננ-קריזים — מלך ראװיטש / די נײע איםאליענ־שע לישעראטוד (קאײדוםעוי)--נ. סלאנים/ פא־ -זיע און *אעטערײ—ש. נינער/א. מ. ליליען — בער האראװי׳ן/ די טלאזא (ליר) — א. לעיעלעם/ ״נײ ײדיש״? — ח קלמנא־ װיטש/ריע * ן נ ז י ע ם: ז. םענאלאװיטש, דאם אנארכיטטישע םײדל — אך,רן מארק; אכרהם זאקם נאײעלן — י. מאטטבוים / טע־ א״-י אין צירק — ר״ר ם. ווייבערם/*אנקזגםע םך־הכלען / ט ר י כ ו נ ענ אומםא־דינטער שבח — י. ראטאפארט / כ־אניק, אנאנםן. אויך אין אונזער דיכטונג - קריזים: א װארט װעגן װערט׳ אומװערט און עקםיםטענץ-בארעכטיקונג פון דער נײער דיכטונג מ ל ך ר א ו ו י ט ש דליםה אײן שרםטשםעלע־ א־יבגעט״טשט סתש אזוי: עס איו אםד־־ד צ־ ד,עק מ־ם װ־םל :א־■ גײסטעדונג דעד דכםער דןרצײלם ט־ן דעס אייס- לעבן םץ ײדיש אין אלערקע, .ל־ם־ל האםער- רקע םרײד עס שםר־צם םון זײנע װערטער... נישט דעד דיכםער איז שולד־ק א־ן א יך נ־שט דעד שרםטשטעלעד םון װילנע. דא םעלט קאנטאקט. אן אנדעד םאקט: םיט ױבל א־ן באגײםטע- חנג האט מען אויםגענ־מען ל־־װ־קן אין װאד- שע. װײט ארבעד טויזנט מאן א־ן זא־, רעדנעדם םון אלע םא־ט־ען, רעדעס או־ף דעד העבםטעד נאטע. ענדלעך טרעט דער געםײערטעד םארן םוכל־קוכג ד־־״להבות אן א עק. דעד ױכטער רעדט: ההלהכות צװייטע קלאס. דער ד-כ- טעד לעזט דעס ע־ק־ םון זײנע לעצטע שאםונ- גען. עד גיט זיך. זײן אמהדיק םנ־ט, זײנע נעכט, ז״נע אײנזאמקײמן, זײנע לײק, זײנע ־א־גן, ױ דארן םון אםןלקכנשכד,, ,דאם זאתט ז־ך ררך זײן ד,ארן, װאט צאםלט און װארםט זיך חרך. זײנע נערװן- םומע: החלהכו.־, דריטע קלאמ עס האט םארםעלט קאנכאקט ר רערנערס האבן געזאיט אזן ד־ט רעבט: א״נעד םון א־נזעדע ג־ע- סטע ױכטער. דאזס האט מען םא־שטאגען און מאקע געגלויבט אויך. באגל־־בטע מע־נטשן, ם־- רערס םון םא־מײ־ען. אבער דעם דיכטער האט מען נישט םארשטאנען. זענען אםשר גערענט יענע, ,־האס שרײבן אין ריטשלאנד, אז: זעבצ־ק מיליאנען זוכן זײער רכ״ טער, אדער זעגען גערעכט נײ אונז י־ענע, װאם געםיל, דעס ליד, ריט װעלכן זײ האנן געםונען דעס קאנטאקט. און נאך עםעם, דאס ױיכטיקבטע: םדץ מאנרקיש צד זק קטען ק״ן םױלן זײ זאלן םא־שט״ן ר א־דעע, מ־טם־לן דאס געפיל, באנעמען דאס ליד. זענען טאקע דא מויזנט נאלײון, אז ר ײדי״ שע רכטוננ האט םארלו־ק דעס קאנטאקש. זי א־ז טיט זיך אליץ נישט ז־כער און שו־ן גאר נישמ זיכער איז וי מיט ר, לאס דארםן טר־נקק םון איר. איז געקוםען א דיבטעד םק אמעריקע א־ן האט אר״נגעװארםן צװישן אונז דאס שװעדע, םינ- סטערע װארט: אוטג^ם האט אים אין ירושלים יןען טוז עש אםן און ע,־לעך ארױטד<ן: טק פ־לט זיך לעצטגס אוםהײטלעך אין דעט ק־ניגריך םזן דעד ״רשער רכםונג. נ־שט ד, װאם ז־צן א־ן די םאלאצן, אין נישט ר, װאט ק־דען אה־ן רים נ־גערקע און נא־װע אי־גן און אנטלויםן םדן ־ארט געלאנגװ־לטע און אנטטױשםע. רבמונג אױ ךאך א־ן ר״וך אלאמװײל־קע זאך. לאנגװײליק, װי יענעמם דארן יענעטס יענעמס ליבע. אבער נ־שט שטענרק :ענען ־ענעםם יסורם לאנגװײליק. עס זענען דא דא׳ענטן, סי ואצ־עס, װען יענעטז יםודיס װעק נענטעד װי ד־ אײגענע אםילו. א־ן אלגעמק דען וליק אנששלאםן װעק לעזנרק ר צ״• :־נג״כ־אניק לעגן הונדערטער דארק א־ן : ־ע־גסט-טארדן. א־ן איינצל־םאל קען טען ב־ז צ־ם דערשיטערש םון א ..נישטיק;•־ :ספמארד, װען טען האט עס, לםשל, געזען |נ״: ד־ א״גענע אויגן. דאט נלוט םון דעד רכ- כ,־ננ א*ז: אנגעשטרענגטע ל״ד אדער שאם־נג- ף-־יע ם־״ד. דיבטונג-קונםט איז: טראנםםז- ןי־ע םון בלוט. געװײנלעך - אמתע דיכ- ןטונג. און צו אזעלבע זאכן בלי־בט מען נישט /יײכג־לטיק, לאנגװײליקט מען זיך נישט. נאר ןאר־ד נעסער באנוצן א װײניקער כיתת־ש װארט, דאד־ד בעסער באנוצן אטעכניש ,װארט. רכ- ף־נג איז קאנטאקט. די םאסע שםילט דא "1 ■־אלע נישמ. עס מוז נישט דװקא זק קאנ־• ׳:איט מיט מ־ליאנען. זאל זק קאנטאקט מיט ^־1־קעד, מיט אײנצלנע אםילו, נאר ד רא- 1־* אײנצלנע זאלן מיט לײב און לעבן זײן ןא־ג־נק אץ אינעתעגענן דער אידעע, דעם