Bikkūrē hā-'ittīm · 1830-01-01 · 1830 - תקצ״א · p. [Seite 132]

3» ( *13 ) ♦& ה‘ י*ל מ׳יייס לעמבעת! מיען אם 3. אקטאבער 1848. איך בין איהנען הערצלינסט פיר דיא מיטטהיילוגג איהרעס לעצט העמים געגעבענען ווערקעס "קנאת האמת" פעובוגוען " וועלנעם איך טיט 5עדמיו.ען געלעזע] אונד וו^דורך איך מיך אין מאגכער ריקזינט בעלעהוט האבע. שאדע ראם דיא וואהרהייט׳ צו וועגיג געננער האט, אום איהרען ואנעון דאנקען צווואללען. דערגליינען גייסטעס פדאדוקטע זינד רען געאמעטרישען אויסמעי סוגגען אהנליך׳ ווא3אן דיא בעטרע3ענדען געגענשטאגדע ניכטס מעדקען, אויסער ווען דענקענדע וועזען זי^נע געוואהרען, וועלנע אויך דיא בערעכנעטען אבשטאגדע צו בעהערציגען וויסען• וואס אבער ליידער! בייא איהרעם שטרעבען §דייגד! זעלטען דער 3א% איזט, אינדעסען וואוסטען יא דיא וועלטקערפער אויך גיבטס $5ן רען בעמיהונגען איינעם נעווטאן אדער הערשעל — אוגר רעננאך 3אנדען דיעזע גייסטערהעלדען איהרע בעליזה גונג אין איהרעם בע׳ וואוסטזיין אונד דער אכטונג דער וועניגען דענקער, וכן גס אתה צהובי! אך בזאת תמצא תשלומך ואז תנקה מהאולת משונת ישלאל. איהר ערגעבענער שלמחמיללער. שלום לך רעי יקירי! אלון תולות לך על אגרתך הנחמדה אשר ננלתני בה I לאיתי שעוד נפשך קשורה בנפשי מה גדולה השמחה אשר הרגיש רוסי בקלאי נמנתנך את חפצך להתעלס אתי נאהבים. ותגדל שמחתי מאוד נראות♦ את תשוקתך הגדולה ללמודי החכמה, ני עזה אהבתי אליה, וכל חפצי בה ונאוהניה. אודות השמועה אשד נשרת אותי אתן תודה לך; אולם עצמה תוגת נפשי עליה; חי רוחי! ני לא האמנתי זאת על ידידנו אס לא קראתיה נאגרתך. מה מאוד אשתומם עליו! כי מי לא יתפלא לראות איש משכיל אשל ישליך החכמה אחרי גוו נעבור שיקרא באיזה ספלים כי הרמב״ם שנה את טעמו וחזר מדעותיו הפילסופיא בסון> ימיו ומצא חפן בידיעת הקבלה?—הנשמע כזאת מאיש אשד הרגיל את נפשו למקור אחלי מקור כל דבר, ■ומאז סם לו לחק לבל יראה על משפטי איש אף I i שהוא