Bikkūrē hā-'ittīm · 1826-01-01 · 1826 - תקפ״ז · p. [Seite 62]

2» ( 59 C ♦ס « א מ 3 י1 ן ואמפי3לאכיס אחל ג 7לת ומחמשה יאמגען גסוגר על דלו זה: U V ־־ U “ ס - ס ־־• U O — ס — U —- U — ס * **)— *) אשר כל פסוקי השיר מפולסיס נכה׳ ורק הפסוק הא; נל הקודמים בחלקיו ני לו ג׳ חלקיס ולסס דק שנים *•) ולכן שינה סס הדמ״ל סלורו וסיים בתנועה קצרה * יששכר בער שלעוינגער• בעלייכטונג* ביים אונטעדויכטע איןדע1מקרא♦ קדשהאלטעאיךעז איממער 5יר מיינע בעמ5ספפליכט יעדען פערז איס טעקסטע גענויא צועדוואגען, בעפאר איך רעד איבעוזעטצונג, זיא ניאג פאן וועם נוד איממער הערריהדען, צוטרויען שענקע * איך 3אנד צווויילען דאס דיא איכעחעטצעד, אויך דיא פאדטדעפליכ(שטען, דאז אלל» געמיינע לאאז דעו מענשהייט -־ ניכט י עוריינוגג דער האכהטען סאללקאממענהייט — טהיילענד, רען טעקסט גאנצליך מיספער" עיטאנדען אונד גאר אנרערע בונשטאנען געלעזען האכען * אללען מיינען אמטסכדירעדן, וועלכע דער יתעני אין רעליגיאנסביכערן אוג־ טעידיכט עדטהיילען/ מאג פאלגענדעם נייאשפיעל צור מארנינג ייענען׳ גינט יערער איבערזעטצונג בלינרלינגס צו טרדען — מיין טיזעמא זייא דאז געלונגענסטע מערק דעז פארציגליכסטען טראדוק־• טאוס *) ומה שהסוגר מסיים בתגועה ארונה זה הוא מדרן השיר־ ומי אשר ירצה להשניע נסשו נידיעות השיר בלשונות מעדויות יקרא ס שר K• F. W. Kadisch, über die prosodischen Grundsätze und deren Einilus etc. etc., wie auch in der deutschen reimfreyen Dichtkunst. Halle 1796. **) יייי יודע האס לא הוסיפו מאספי מזמורי תיליס נל הפסוק האחרון לסיים בדני עוב ולגמוד במאמר מוסרי, נדעת מעמיקי העיון ומקראי קודם «וממורים אוזרים ♦